سورهٔ نساء
نساء، نساء کبری
١٤١ الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا
کسانی که در کمین شما هستند [وقوع امری از خیر یا شرّ را برای شما انتظار دارند] پس اگر پیروزیی از خداوند برای شما باشد میگویند آیا ما با شما نبودیم {یعنی که آنها طالبین بر دنیا میباشند هر کجا که آن را مییابند برای آن تملّق میگویند، تعلّقی به کفر و نه به ایمان ندارند} و اگر برای کافران نصیبی باشد میگویند آیا بر شما مستولی نشدیم و [آیا] شما را از مؤمنان منع نکردیم؟ پس خداوند در روز قیامت بین شما حکم میکند و هرگز خداوند برای کافران راهی (تسلّطی) بر مؤمنان قرار نخواهد داد {زیرا قتل مؤمنان توسط کافران و به اسیری گرفتن آنان و غارت اموال آنان جز این نیست که آن نسبت به ابدانشان است که آن به منزلهٔ سجن (زندان) برای آنان است نه نسبت به لطیفهٔ ایمانشان}
- ترجمه سلطانیکسانی که در کمین شما هستند پس اگر پیروزیی از خداوند برای شما باشد میگویند آیا ما با شما نبودیم و اگر برای کافران نصیبی باشد میگویند آیا بر شما چیره نبودیم و (آیا) شما را از مؤمنان منع نکردیم؟ پس خداوند در روز قیامت بین شما حکم میکند و هرگز خداوند برای کافران راهی (تسلّطی) بر مؤمنان قرار نخواهد داد
- ترجمه راستینمنافقان آنانی هستند که نگران و مراقب حال شمایند، چنانچه برای شما فتح و ظفری پیش آید (برای اخذ غنیمت) گویند: نه آخر ما با شما بودیم؟! و اگر کافران را فتح و بهرهای رسد به آنها گویند: نه ما شما را به اسرار مسلمانان آگاه کردیم و شما را از آسیب مؤمنان نگهداری نمودیم؟! پس خدا فردای قیامت میان شما و آنان حکم کند، و خداوند هیچ گاه برای کافران نسبت به اهل ایمان راه تسلّط باز نخواهد نمود.
- ترجمه الهی قمشهای١٤٢ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَى يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا
همانا منافقان به خداوند خُدعه (نیرنگ) میزنند {مراد از مخادعت آنها بر خداوند خدعه کردن به او به اعتبار مظاهر او و اتمّ آنها محمّد (ص) و علیّ (ع) است، یا نسبت به خداوند خدعه میکنند به اعتبار آنچه که با زبانهایشان ذکر میکنند که ما مبدء و امر و نهی از او داریم وگرنه که معرفتی به خداوند ندارند تا آنکه به او خدعه کنند، و نسبت خدعه به خداوند بر سبیل مشاکله است، یا برای این است که او به استدراج خود بر آنها فعل مخادع را انجام میدهد} و (حال آنکه) او به آنها خدعه مینماید و [طریق عبادت آنان اینطور است که آنها] وقتی که به نماز بایستند کسل میایستند که مردم آنها را ببینند [یعنی در وجود آنان داع (انگیزه) و شوق برای عبادت نیست مانند اینکه آنها مُکره (اکراه کننده) هستند و قیام آنها به نماز برای عبادت خداوند نیست، بلکه بر محض خدعه کردن با خداوند و به رؤیت مردم رساندن است] و [برای این است که] خدای را جز اندکی یاد نمیکنند
- ترجمه سلطانیهمانا منافقان به خداوند خُدعه (نیرنگ) میزنند و (حال آنکه) او به آنها خدعه مینماید و وقتی که به نماز بایستند کسل میایستند که مردم آنها را ببینند و خدای را جز اندکی یاد نمیکنند
- ترجمه راستینهمانا منافقان با خدا مکر و حیله میکنند و خدا نیز با آنان مکر میکند، و چون به نماز آیند با حال بیمیلی و کسالت نماز کنند و برای ریاکاری آیند و ذکر خدا را جز اندک نکنند.
- ترجمه الهی قمشهای١٤٣ مُّذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَلِكَ لَا إِلَى هَـؤُلَاءِ وَلَا إِلَى هَـؤُلَاءِ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا
[آنها] متردّدانی بین آن [امر از ایمان و کفر] هستند که نه به سوی اینان و نه به سوی آنان هستند [رأیشان برای ضعف عقلشان و تسلّط وهمشان بر امر واحد استقامت نمیکند، زیرا خداوند آنها را گمراه کرده] و کسی را که خداوند گمراه کند پس هرگز برای او راهی نخواهی یافت [تا بر آن استقامت نماید]
- ترجمه سلطانیمتردّدانی بین آن هستند که نه به سوی اینان و نه به سوی آنان هستند و کسی را که خداوند گمراه کند پس هرگز برای او راهی نخواهی یافت
- ترجمه راستیندو دل و مردّد باشند، نه به سوی مؤمنان یکدل میروند و نه به جانب کافران. و هر که را خدا گمراه کند پس هرگز برای او راه هدایتی نخواهی یافت.
- ترجمه الهی قمشهای١٤٤ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا
ای کسانی که ایمان آوردهاید کافران را [مانند منافقان] به جای مؤمنان به عنوان دوست نگیرید، آیا میخواهید که برای خداوند علیکم (بر زیان خود) سلطانی (حجّتی) آشکار قرار دهید {زیرا اتّخاذ بالغین در کفر و نفاق و در حالی که آنها دشمنان آل محمّد (ص) هستند به عنوان اولیاء با تصریح خداوند و تصریح نبیّ او (ص) به کسی که او ولیّ شما است و عداوت اینان بر کسی که آن دو ولایتش را ابراز و اعلان کردند موجب حجّت ظاهرهٔ خداوند بر زیان شما میشود}
- ترجمه سلطانیای کسانی که ایمان آوردهاید کافران را به جای مؤمنان به عنوان دوست نگیرید، آیا میخواهید که برای خداوند علیکم (بر زیان خود) سلطانی (حجّتی) آشکار قرار دهید
- ترجمه راستینای اهل ایمان، مبادا کافران را به دوستی گرفته و مؤمنان را رها کنید!آیا میخواهید برای خدا بر (عقاب و کفر و عصیان) خود حجّتی آشکار قرار دهید؟!
- ترجمه الهی قمشهای١٤٥ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا
همانا منافقان در دَرَک پائینتر از آتش هستند چون [بدترین اقسام کفر و قبیحترین آنها کفر نفاق میباشد] و هرگز برای آنها یاوری نمییابی
- ترجمه سلطانیهمانا منافقان در درک پائینتر از آتش هستند و هرگز برای آنها یاوری نمییابی
- ترجمه راستینالبته منافقان را در جهنم پستترین جایگاه است و برای آنان هرگز یاری نخواهی یافت.
- ترجمه الهی قمشهای١٤٦ إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا
مگر کسانی که [از نفاق خود] توبه کردند و [آنچه را که به نفاقشان فاسد کردهاند با نصرت رسالت و رسول یا مظهر او] اصلاح کردند و به خداوند [یعنی به مظهر او که او شیخ ارشاد و همان علیّ (ع) است] پناه آوردند و دینشان [همان ولایت] را برای خداوند [از اشراک ولایت کسی که بر آن اهل (شایسته) نیست و از اغراض کاسده] خالص کردند پس آنان [با توبهٔ خود بر دست علیّ (ع) و اعتصامشان (چنگ زدنشان) با بیعت خاصّهٔ ولویّه کردن آنها بعد نفاقشان مؤمن گشتهاند و با توبه کردن از دنس (پلیدی) آن پاک شدهاند و لذلک علیّ (ع) آنها را قبول کرده] با مؤمنان هستند و خداوند به مؤمنین اجری بزرگ خواهد داد [و با آنان سهیم میشوند]
- ترجمه سلطانیمگر کسانی که توبه کردند و اصلاح کردند و به خداوند پناه آوردند و دینشان را برای خداوند خالص کردند پس آنان با مؤمنان هستند و خداوند به مؤمنین اجری بزرگ خواهد داد
- ترجمه راستینمگر آنها که توبه نموده و تباهکاری خود را اصلاح کردند و به (دین) خدا در آویختند (و به کتاب حق متوسل شدند) و دین خود را برای خدا خالص گردانیدند، پس این گروه در صف مؤمنان باشند و به زودی خدا به مؤمنان اجر بزرگ عطا خواهد فرمود.
- ترجمه الهی قمشهای١٤٧ مَّا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِن شَكَرْتُمْ وَآمَنتُمْ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا
اگر [با تعظیم مُنعم (خداوند) به خاطر نعمتی که آن علیّ (ع) است] شکر کنید {زیرا او اصل نعمتها بلکه فرع آنها نیز هست، و نعمتی غیر او نیست} و [با بیعت خاصّهٔ ولویّه بر دست علیّ (ع)] ایمان آورید خداوند شما را عذاب نمیکند {زیرا ایمان حاصل نمیشود مگر با بیعت خاصّهٔ ولویّه بر دست علیّ (ع) بنابر اینکه کلام دربارهٔ آل محمّد (ص) و اعداء آنها است، و گاهی شکر به صرف نعمت در آنچه که به خاطر آن خلق شده تفسیر میشود، و بنابر این پس مراد از نعمت مأخوذه در شکر، استعداد قبول ولایت و بیعت ولویّه و تهیُّؤ (آماده شدن) برای عروج به ملکوت است، و در عالم صغیر نعمتی اعظم (بزرگتر) از آن نیست، چنانکه در عالم کبیر نعمتی اعظم از علیّ (ع) نیست، و صرف این نعمت در وجه خود به این است که آن را به علیّ (ع) تسلیم کند تا آنچه که مستحقّ آن است را به او عطاء کند، و تقدیم شکر برای تقدّم آن بر حصول ایمان است زیرا بیعت و قبول ولایت جز بعد تعظیم و تسلیم نمیباشد، و تعمیم آیه به هر شکرى و نعمتی برای دارندگان درایت مخفی نیست} و خداوند شاکر [میباشد و شکر را با زیادت در نعمت جزاء میدهد، پس چگونه شاکر را عذاب کند] و دانا میباشد [که شکر شما از او فوت نمیشود تا شما را برای عدم علم به شکر شما عذاب کند]
- ترجمه سلطانیاگر شکر کنید و ایمان آورید خداوند شما را عذاب نمیکند و خداوند شاکر و دانا میباشد.
- ترجمه راستینخداوند چه غرضی دارد که شما را عذاب کند اگر (لطف خدا را) شکر گزارید و (به او) ایمان آرید؟! خدا شکر نعمت از شما میپذیرد و علمش (به صلاح خلق) محیط است.
- ترجمه الهی قمشهای١٤٨ لَّا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّـوءِ مِنَ الْقَـوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا
خداوند سخن بلند راندن به بدی را دوست ندارد مگر کسی که مورد ظلم واقع شده [صدا بلند کند] و خداوند شنوا [است که قول ظالم و قول مظلوم را میشنود و به قدر همه بسیار] دانا میباشد
- ترجمه سلطانیخداوند سخن بلند راندن به بدی را دوست ندارد مگر کسی که مورد ظلم واقع شده و خداوند شنوا و دانا میباشد
- ترجمه راستینخدا دوست نمیدارد که کسی به گفتار زشت (به عیب خلق) صدا بلند کند مگر آن که ظلمی به او رسیده باشد، همانا که خدا شنوا و داناست.
- ترجمه الهی قمشهای١٤٩ إِن تُبْدُوا خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَن سُـوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا
اگر [نسبت به کسی که به شما ظلم کرده] نیکیی را آشکار کنید یا آن را مخفی بدارید یا از بدی عفو کنید {مراد از عفو در اینجا اعمّ از صفح است که آن تطهیر قلب از حقد (کینهٔ پنهان در دل) بر بدی کننده است}، [پس اگر آن را انجام دهید متخلّق به اخلاق خداوند میشوید و به صفات او متّصف میشوید و مستحقّ عفو و احسان او میشوید] پس همانا خداوند بخشاینده و توانا میباشد
- ترجمه سلطانیاگر نیکیی را آشکار کنید یا آن را مخفی بدارید یا از بدی عفو کنید پس همانا خداوند بخشاینده و توانا میباشد
- ترجمه راستیناگر (درباره خلق) آشکارا یا پنهانی نیکی کنید یا از بدی دیگران درگذرید خدا همیشه از بدیها در میگذرد با آنکه در انتقام تواناست.
- ترجمه الهی قمشهای١٥٠ إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَن يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيَقُـولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَن يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلًا
همانا کسانی که به خداوند و رسولانش کفر میورزند و میخواهند که بین خداوند و رسولان او فرق قائل شوند [به اینکه به خداوند ایمان آوردهاند و به رسول کفر ورزیدهاند] و میگویند به بعضی [مانند خداوند یا به بعضی از رسولان مانند محمّد (ص)] ایمان میآوریم و به بعضی [مانند اوصیاء او (ع)] کفر میورزیم و میخواهند که در بین آن [یعنی ایمان به محمّد (ص) و کفر به اوصیاء او (ع)] راهی را برگیرند
- ترجمه سلطانیهمانا کسانی که به خداوند و رسولانش کفر میورزند و میخواهند که بین خداوند و رسولان او فرق قائل شوند و میگویند به بعضی ایمان میآوریم و به بعضی کفر میورزیم و میخواهند که در بین آن راهی را برگیرند
- ترجمه راستینآنان که به خدا و رسولان او کافر شوند و خواهند که میان خدا و پیغمبرانش جدایی اندازند و گویند: ما به برخی (از انبیاء) ایمان آورده و به پارهای ایمان نیاوریم و خواهند که میان کفر و ایمان راهی اختیار کنند؛
- ترجمه الهی قمشهای