سورهٔ نساء

محل نزول:   مدینه
تعداد کل آیات: ۱۷۶
نام‌های سوره:
نساء، نساء کبری
تفسیر

٥١ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُـولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَـؤُلَاءِ أَهْدَى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا

آیا ندیدی کسانی را که از کتاب نصیبی داده شده‌اند به جِبْت (بت) و طاغوت (گردنکشان) ایمان می‌آورند و برای (در حقّ) کسانی که کفر ورزیده‌اند می‌گویند که اینان هدایت‌یافته‌تر از کسانی هستند که به راه ایمان آورده‌اند {اصل آنها علی (ع) و سپس ائمّهٔ (ع) و سپس شیعیانشان هستند}

- ترجمه سلطانی

آیا ندیدی کسانی را که از کتاب نصیبی داده شده‌اند به جِبْت (بت) و طاغوت (گردنکشان) ایمان می‌آورند و کسانی که کفر ورزیده‌اند را (در حقّ آنها) می‌گویند که اینان هدایت‌یافته‌تر از کسانی هستند که به راه ایمان آورده‌اند

- ترجمه راستین

ندیدی آنان که بهره‌ای از کتاب آسمانی داشتند (یعنی جهودان) چگونه به (بتان) جِبت و طاغوت می‌گروند و درباره کافران مشرک می‌گویند که راه آنان به صواب نزدیکتر از طریقه اهل ایمان است؟!

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۵
سوره نساء
حزب ۱۷

٥٢ أُولَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَمَن يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ نَصِيرًا

آنان کسانی هستند که خداوند آنها را [با طرد آنها از باب خود و روی گردانیدن آنها از ولایت و متابعت بر کسی که او به منزلت او است] لعن (دور) کرده و کسی را که خداوند لعنت (دور) کند پس هرگز برای او یاوری نخواهی یافت

- ترجمه سلطانی

آنان کسانی هستند که خداوند آنها را لعن (دور) کرده و کسی را که خداوند لعنت (دور) کند پس هرگز برای او یاوری نخواهی یافت

- ترجمه راستین

این گروهند که خدا آنان را لعنت کرد، و هر که را خدا لعن کند دیگر مددکار و یاوری برای او نتوانی یافت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٣ أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَإِذًا لَّا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيرًا

آیا آنها (متبوعین) از مُلک (مملکت) بهره‌ای دارند [تا بدان مستحقّ اتّباع شوند]؟ [و اگر فرض شود که نصیبى از ملک دارند] پس آنوقت نقیری (پشیزی) به مردم {یعنی متحقّقان به انسانیّت و همان اولیاء و اصل آنان علیّ (ع)} نمی‌دهند [چه رسد به اشباه ناس و نسناس]

- ترجمه سلطانی

آیا آنها (متبوعین) از مُلک (پادشاهی، مملکت) بهره‌ای دارند؟ (بر فرض اینکه داشته باشند) پس آنوقت نقیری (پشیزی) به مردم نمی‌دهند

- ترجمه راستین

مگر آنان که از احسان به خلق به هسته خرمایی بخل می‌ورزند بهره‌ای از مُلک خدا خواهند یافت؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٤ أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْنَاهُم مُّلْكًا عَظِيمًا

یا بر آنچه که خداوند از فضل خود به آنها داده به مردم {اصل در مردم بعد محمّد (ص)، علیّ (ع) و خلفای او هستند} حسد می‌ورزند، و همانا [علیرغم تأنّف آنها و کوری چشمشان] کتاب را [یعنی نبوّت را] و حکمت را به آل ابراهیم [محمّد (ص) و علیّ (ع) و خلفای او صلوات الله و سلامه علیهم] داده‌ایم {حکمت قوّه‌ای است که به آن انسان بر ادراک دقایق امور و خفایای مصنوع و بر اتیان به مصنوع مشتمل بر دقایق صنع قادر می‌شود} و به آنها مُلکی (مملکتی) عظیم دادیم

- ترجمه سلطانی

یا بر آنچه که خداوند از فضل خود به آنها داده به مردم حسد می‌ورزند، و همانا کتاب و حکمت را به آل ابراهیم داده‌ایم و به آنها مُلکی (مملکتی) عظیم دادیم

- ترجمه راستین

بلکه حسد می‌ورزند با مردم (یعنی پیامبر و مسلمین) چون آنها را خدا به فضل خود برخوردار نمود. که البته ما به آل ابراهیم کتاب و حکمت دادیم و به آنها ملک و سلطنتی بزرگ عطا کردیم.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٥ فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ بِهِ وَمِنْهُم مَّن صَدَّ عَنْهُ وَكَفَى بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا

پس کسانی از آنها به او ایمان آوردند و کسانی از آنها او را مانع شدند (اعراض کردند یا دیگران را منع کردند) و جهنم به لحاظ سوزانندگی [برای آنها] کافی است [یعنی اگر در دنیا آنها را عقاب نکنیم پس جهنّم در آخرت برای آنها کافى است]

- ترجمه سلطانی

پس کسانی از آنها به او ایمان آوردند و کسانی از آنها او را مانع شدند و جهنم به لحاظ سوزانندگی (برای آنها) کافی است

- ترجمه راستین

آن‌گاه برخی بدو گرویدند و برخی مانع ایمان به او شدند؛ پس (آنان را) کیفر آتش افروخته دوزخ بس است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٦ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ نَارًا كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُم بَدَّلْنَاهُمْ جُلُودًا غَيْرَهَا لِيَذُوقُوا الْعَذَابَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمًا

همانا کسانی که به آیات ما کفر ورزیده‌اند {علیّ (ع) اعظم آیات و کافر به او، کافر به جمیع آیات است} بزودی آنها را در آتش می‌سوزانیم هر چه پوست‌های آنها می‌سوزد پوستی غیر آن را بدل از آن می‌کنیم تا که عذاب را بچشند همانا خداوند عزیز (چیره) است [و هیچ مانعی از حکم و عقوبت او برای او نیست] و حکیم می‌باشد [که بدون استحقاق عقاب نمی‌کند]

- ترجمه سلطانی

همانا کسانی که به آیات ما کفر ورزیده‌اند بزودی آنها را در آتش می‌سوزانیم هر چه پوست‌های آنها می‌سوزد پوستی غیر آن را بدل از آن می‌کنیم تا که عذاب را بچشند همانا خداوند عزیز و حکیم می‌باشد

- ترجمه راستین

آنان که به آیات ما کافر شدند به زودی در آتش دوزخشان درافکنیم که هر چه پوست تن آنها بسوزد آنان را پوست دیگری جایگزین کنیم تا (سختی) عذاب را بچشند، که همانا خدا مقتدر و کارش از روی حکمت است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٧ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا لَّهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا

و کسانی که [به علی (ع)] ایمان آورده‌اند و عمل صالح کردند بزودی آنها را در جنّت‌هایی داخل خواهیم کرد که نهر‌ها از زیر آنها جاری می‌شود، در آن بطور ابد جاویدانند، در آنها زوج‌هایی پاک برای آنها هست و آنها را در سایه‌ای که همواره سایه است داخل می‌کنیم

- ترجمه سلطانی

و کسانی که ایمان آورده‌اند و عمل صالح کردند بزودی آنها را در جنّت‌هایی داخل خواهیم کرد که نهر‌ها از زیر آنها جاری می‌شود، در آن بطور ابد جاویدانند، در آنها زوج‌هایی پاک برای آنها هست و آنها را در سایه‌ای که همواره سایه است داخل می‌کنیم

- ترجمه راستین

آنان را که ایمان آوردند و نیکوکار شدند به زودی در بهشتی درآوریم که نهرها از زیر درختانش جاری است و در آن زندگانی جاوید کنند و برای آنها در بهشت جفتهای پاکیزه است و آنان را به سایه رحمت ابدی خود درآوریم.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٨ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا

همانا خداوند به شما (مردم مورد حسد واقع شده که خداوند از فضل خود به شما داده و به شما کتاب و حکمت و مُلک عظیم داده) امر می‌کند که [به جهت شکر بر آنچه که به آن بر شما انعام کرد] امانت‌ها را به اهل آنها بازگردانید [و آن را به غیر اهل آن اعطاء مکنید که به آن ظلم می‌کنید، و آن را از اهل آن منع نکنید که به آنها ظلم می‌کنید] و وقتی که بین مردم حکم می‌کنید [یعنی که در آن حکومت (داوری) بطور حتم بر شما نباشد و شما در آن به اختیار هستید لکن وقتی که حکم می‌کنید، به شما امر می‌کند که] به عدل حکم کنید {یعنی به سبب عدلى که در دستان شما است از آنچه که از سیاسات (تنبیهات) بر محمّد (ص) نازل شد، یا با آلت عدل که همان سیاسات الهیّه است، یا متلبّس به عدل و تسویت (مساوی کردن) بین دو خصم یا با عدل و استقامت خارج از اعوجاج که آن از مداخلهٔ شیطان است یا در حالی که حکم شما متلبّس به عدل و تسویت است، و عدل بین دو خصم همان تسویت بین آن دو است در مجلس (محلّ نشستن) و تخاطب (گفت و شنود) و شروع در خطاب و توجّه و بِشر (خوشروئی) بلکه در میل قلب، زیرا تسویت در آن خروج از اعوجاج است وقتی که دو مسلم می‌باشند، زیرا اگر دو مسلم باشند و بین آن دو مساوات نکنی جائر (ستمکار) باشی، و همچنین وقتی که در میل قلبیّ از جهت حکومت (حکم کردن) بین آن دو مساوات نکنی به تصرّف شیطان معوّج (کج) می‌باشی} همانا خداوند چه خوب به شما به آن پند می‌دهد [پس اندرزش را قبول کنید و از مخالفت کردن حذر کنید] که خداوند شنوا و بینا می‌باشد

- ترجمه سلطانی

همانا خداوند به شما امر می‌کند که امانت‌ها را به اهل آنها بازگردانید و وقتی که بین مردم حکم می‌کنید به عدل حکم کنید همانا خداوند چه خوب به شما به آن پند می‌دهد که خداوند شنوا و بینا می‌باشد

- ترجمه راستین

همانا خدا به شما امر می‌کند که امانتها را به صاحبانش باز دهید و چون حاکم بین مردم شوید به عدالت داوری کنید. همانا خدا شما را پند نیکو می‌دهد، که خدا شنوا و بیناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٩ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُـولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُـولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا

ای کسانی که ایمان آورده‌اید از خداوند [در آنچه که نازل کرده و مخصوصاً عمدهٔ آنچه که نازل کرده و آن همانچه است که صلاح شما و رفع نزاع شما و ردّ اختلاف شما به آن است، و آن تعیین کسی است که در جملهٔ امور دنیوی و اخروی خود، و در آنچه که بر شما اشتباه می‌شود به او یعنی علیّ (ع) مراجعه کنید] اطاعت کنید و از رسول [در آنچه که برای شما آورده و در آنچه که شما را از آن نهی کرده و مخصوصاً عمدهٔ آنچه که برای شما آورد که بدانید: کسی که من مولای او می‌باشم پس این علی مولای او است] و دارندگان امر از میان شما [کسی که شأنش شأن رسول و امرش امر او و طاعتش طاعت او می‌باشد تا آنجا که طاعت هر کدام غیر طاعت دیگری نباشد] اطاعت کنید و اگر دربارهٔ چیزی [بی اهمیّت] با هم نزاع دارید [چه رسد به نباء عظیم (خبر بزرگ) که همان خلافت و تعیین اولی الامر است] پس آن را به خداوند و رسول اعاده کنید [پس وقتی که آن دو او را برای شما تعیین نمودند پس جمیع امورتان را به او واگذار کنید زیرا آن دو جمیع آنچه که به آن احتیاج دارید را با بیان آن در کتاب و سنّت و با تعیین کسی که علم کتاب نزد او است بیان کرده‌اند] اگر به خداوند و روز آخِر ایمان دارید، [و ترک رجوع به کتاب و سنّت و مبیّن آن دو دلیل عدم ایمان به آن دو است]، آن بهتر و [بلکه] بهترین تأویل (برگرداندن) است [نه برگرداندن عبارت «اولی الامر» با معنی کردن آن به سلاطین صوریّ اسلامی و «ولیّکم» به محبّ، و «مولاه» به محبّ تا رأی باطل شما بر شما مستقیم (راست) شود] {تفسیر «اولی الامر» به امراء (فرماندهان) سرایا (لشکرها) و سلاطین صوریّ اسلامی نقض برای صدر آیه یا التزام نسخ برای آن یا التزام اجتماع نقیضین است برای اینکه در وجوب طاعت آنها در امر دنیا یا بر محض تقیّه نزاع نیست، جز این نیست که نزاع در طاعت آنها در امر دین از غیر تقیّه است و سلاطین بعضی آنها فسّاق هستند و گاه امر آنها خلاف امر خداوند و امر رسولش (ص) می‌باشد پس جمع بین طاعات سه‌گانه ممکن نمی‌شود، پس وجوب طاعت آنها یا ناقض بر وجوب طاعت رسول (ص) یا ناسخ آن یا التزام بر اجتماع نقیضین است}

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید از خداوند اطاعت کنید و از رسول و دارندگان امر از میان شما اطاعت کنید و اگر دربارهٔ چیزی با هم نزاع دارید پس آن را به خداوند و رسول اعاده کنید اگر به خداوند و روز آخِر ایمان می‌آوردید، آن بهتر و (بلکه) بهترین تأویل (برگرداندن) می‌بود

- ترجمه راستین

ای اهل ایمان، فرمان خدا و رسول و فرمانداران (از طرف خدا و رسول) که از خود شما هستند اطاعت کنید، پس اگر در چیزی کار به نزاع کشد آن را به حکم خدا و رسول بازگردانید اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید. این کار برای شما بهتر و خوش‌عاقبت‌تر خواهد بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۵
سوره نساء
حزب ۱۸

٦٠ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا

آیا ندیدی کسانی را که می‌پندارند که آنها به آنچه که به تو نازل شده و آنچه که قبل از تو نازل شده ایمان آورده‌اند می‌خواهند که محاکمه را نزد طاغوت [یعنی نزد شخص خارج از حکومت (داوری) عقل و عقل همان علیّ (ع) است] ببرند و (حال آنکه) امر شده‌اند که به او [یعنی به کسی که از حکومت عقل و حکم خدا خارج شده] کفر بورزند و شیطان می‌خواهد که آنها را به گمراهی‌ای دور گمراه کند [و حال آنکه در کتاب تعیین شده و رسول بیان کرده که چه کسی او ولىّ امر و ترجمان کتاب و سنّت است و از آن لازم شده که کسی که از طاعت خدا و طاعت رسول (ص) خارج شده و قول آن دو را در تعیین ولىّ امر ورای پشتش انداخته مؤمن نمی‌باشد]

- ترجمه سلطانی

آیا ندیدی کسانی را که می‌پندارند که آنها به آنچه که به تو نازل شده و آنچه که قبل از تو نازل شده ایمان آورده‌اند می‌خواهند که محاکمه را نزد طاغوت ببرند و (حال آنکه) امر شده‌اند که به او کفر بورزند و شیطان می‌خواهد که آنها را به گمراهیی دور گمراه کند

- ترجمه راستین

آیا ننگری به حال آنان که به گمان (و دعوی) خود ایمان به قرآن تو و کتبی که پیش از تو فرستاده شده آورده‌اند، چگونه باز می‌خواهند داوری به طاغوت برند در صورتی که مأمورند که به طاغوت کافر شوند؟! و شیطان خواهد که آنان را گمراه کند گمراهی دور (از هر سعادت).

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)