سورهٔ مائده آیه ۱۳

پس به (سبب) آنچه که آنها پیمانشان را نقض کردند آنها را لعنت کردیم [پس میثاقتان را به یاد آورید و آن را نقض نکنید] و قلوب آنها را سخت قرار دادیم [که با مواعظ (پندها) متأثر نمی‌شوند] کلام را از مواضع (جایگاه‌ها) آن تحریف می‌کنند {چنانکه بزودی ای امّت محمّد (ص) بعداً آن را با تأویلات فضیحه برای تَمْویه (فریب) کسی که عقل ندارد تحریف خواهید کرد} و بهره‌ای (نصیبی) که از آنچه به آن یادآوری شده بودند [از میثاق و وعدۀ بر آن] را فراموش کردند و همواره بر خیانت (پیمان شکنی) از آنها [بواسطهٔ نقض میثاق که آن اصل خیانات است] مطّلع می‌شوی مگر اندکی از آنها پس از آنها عفو کن و درگذر {عفو ترک انتقام، و صَفْح ترک یادآوری مَساوی (بدی‌ها) و اخراج از قلب است} [و به آنها احسان کن] همانا خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد

پس به (سبب) آنچه که آنها پیمانشان را نقض کردند آنها را لعنت کردیم و قلوب آنها را سخت قرار دادیم کلام را از مواضع (جایگاه‌ها) آن تحریف می‌کنند و بهره‌ای (نصیبی) از آنچه که به آن یادآوری شده بودند را فراموش کردند و همواره بر خیانت (پیمان شکنی) از آنها مطّلع می‌شوی مگر اندکی از آنها پس از آنها عفو کن و درگذر، همانا خداوند نیکوکاران را دوست می‌دارد

پس چون پیمان شکستند، آنان را لعنت کردیم و دلهایشان سخت گردانیدیم (که موعظه در آن اثر نکرد) ، کلمات خدا را از جای خود تغییر می‌دهند و از آن کلمات که به آن‌ها پند داده شد نصیب بزرگی را از دست دادند. و دائم بر خیانتکاری آن قوم مطلع می‌شوی جز قلیلی از ایشان (که با ایمان و نکوکارند) ، پس تو از آنها درگذر و (کار بدشان را) عفو کن، که خدا نیکوکاران را دوست می‌دارد.