سورهٔ مائده آیه ۴۲

بسیار شنوندگان (جاسوسان) برای دروغ گفتن و بسیار خورندگان (حرام گیران) برای حرام خوردن {سُحْت هر حرامی است از رشوه دادن دربارهٔ حکم و هر آنچه که خداوند در طریق تحصیل آن اجازه نداده از ثمن مردار و خمر و اجرت بغیّه (زنا) و اجرت کهانت (فالگیری، پیشگوئی) و خوردن مال یتیم و ربا بعد از بیّنه} پس اگر (وقتی که) [یهود برای محاکمه (داوری)] نزد تو آمدند پس [مخیّر هستی، خواستی] بین آنها حکم کن یا از آنها اعراض نما، و اگر از آنها اعراض کنی پس هرگز چیزی به تو زیان نخواهند رساند [یعنی اگر بین آنها حکم کردی پس محاکمۀ تو از خوف از آنها و دلجوئی کردن از آنها نباشد، برای اینکه تو اگر از آنها اعراض کنی پس هرگز چیزی به تو ضرر نخواهند رساند تا اقبال تو بر آنان از خوف ضرر از آنها باشد] و اگر حکم کردی پس بین آنها به دادگری حکم کن [یعنی شایسته است که حکم تو به آنچه که خداوند به آن به تو امر کرده است از قسط (دادگری) باشد نه به آنچه که آنها از روی کفر و عدم حرمت بر آن هستند] همانا خداوند دادگران را دوست می‌دارد

بسیار شنوندگان (جاسوسان) برای دروغ گفتن و بسیار خورندگان (حرام گیران) برای حرام خوردن پس اگر نزد تو آمدند پس بین آنها حکم کن یا از آنها اعراض نما و اگر از آنها اعراض کنی پس هرگز به تو چیزی زیان نخواهند رساند و اگر حکم کردی پس بین آنها به دادگری حکم کن همانا خداوند دادگران را دوست می‌دارد

آنها جاسوسان دروغ‌زن و خورندگان مال حرامند، اگر به نزد تو آمدند خواهی میان آنها حکم کن یا روی از آنها بگردان، و چنانچه روی از آنها بگردانی هرگز کوچکترین زیان به تو نتوانند رسانید، و اگر حکم کردی میان آن‌ها به عدالت حکم کن، که خدا دوست می‌دارد آنان را که حکم به عدل کنند.