سورهٔ مائده آیه ۷۲

همانا کسانی که گفتند که خداوند همان مسیح پسر مریم است [حیثی که به آلهت عیسی (ع) قائل شدند و آن را در او حصر کردند، یا به اتّحاد چنانکه آن زعم بعضی است یا به حلول چنانکه آن زعم بعضی است، یا به فناء از نفسش و بقاء بالله و ظهور خداوند در او چنانکه آن زعم دیگران است] کفر ورزیده‌اند {زیرا اتّحاد و حلول مستلزم اثنینیّت است و ملّت نصاری با این سخن بدون تحقیق و تعمّق تفوّه کرده‌اند و به سوی تجسّمِ متوهّم از ظاهر آن رفتند} و مسیح گفت ای بنی اسرائیل خدائی که پروردگار من و پروردگار شما است را بندگی کنید [یعنی اینکه من مثل شما مربوب (پرورده شده) هستم] همانا کسی که [چیزی را] به خداوند شریک آورد [هر آنچه که باشد باشد] پس خداوند جنّت را بر او حرام کرده است و جایگاه او آتش است و برای ستمکاران یاوری نیست {نصیر و ولیّ همان نبیّ (ص) و ولیّ (ع) و خلفای آن دو هستند، و ظلم عبارت از انصراف و اعراض از آن دو و از توحید است}

همانا کسانی که گفتند که خداوند همان مسیح پسر مریم است کفر ورزیده‌اند و مسیح گفت ای بنی اسرائیل خدائی که پروردگار من و پروردگار شما است را بندگی کنید همانا کسی که به خداوند شریک آورد پس خداوند جنّت را بر او حرام کرده است و جایگاه او آتش است و برای ستمکاران یاوری نیست

آنان که قائل به خدایی مسیح پسر مریم شدند محققاً کافر گشتند، در حالی که خود مسیح گفت: ای بنی اسرائیل، خدایی را که آفریننده من و شماست بپرستید، که هر کس به خدا شرک آرد خدا بهشت را بر او حرام گرداند و جایگاهش آتش دوزخ باشد، و ستمکاران را هیچ کس یاری نخواهد کرد.