متن عربی آیه
٦ أَفَلَمْ يَنظُرُوا إِلَى السَّمَاءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنَاهَا وَزَيَّنَّاهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجٍ
ترجمهها
آیا [از حدود انفسشان خارج نشدهاند و از نکس (کجی) خود راست نشدهاند] پس به آسمان بالای خود نظر نکردهاند که چگونه آن را بناء کردهایم [به حیثی که بقاء موالید زمین بدون این بناء ممکن نمیشود] و آن را [با کواکب] زینت دادهایم [به حیثی که اثر آن به زمین و موالیدش متّصل میشود و اگر آثار این کواکب نبود بقای آنها ممکن نمیشد] و [حال آنکه بحسب صورت] شکافهایی ندارد [و مثل بناء بانین (بناء کنندگان) از بشر نیست که بر آنان ممکن نمیشود که بدون فروج (شکافها) بناء کنند و در خلقت آن خلل و نقصی نیست تا برای احدی ممکن شود که بگوید: اگر چنین بود البتّه بهتر میبود]
آیا پس به آسمان بالای خود نظر نکردهاند که چگونه آن را بناء کردهایم و آن را زینت دادهایم و (حال آنکه) شکافهایی ندارد
پس مگر (منکران حق) آسمان را فراز خود نمینگرند که ما چگونه بنای محکم اساس نهادهایم و آن را به زیور (ستارگان رخشان) آراستهایم و هیچ شکاف و خللی در آن راه ندارد؟
لغات
(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)