سورهٔ ذاریات

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۶۰
نام‌های سوره:
ذاریات
تفسیر

١١ الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ

کسانی که آنها در غفلت [از آنچه که به آنها ذکر کردیم بحسب فطرتشان از طریق آخرت و نعیم آن، یا از آنچه که در عالم ذرّ به یاد آنها آوردیم، یا از خداوند و از مُنعم و انعام او] سهل انگارند [کسانی که آنها از هر چیزی از جهل و شهوات و غضبات و شیطنت و کبر و عُجب (خودپسندی) و فخر در غفلت هستند]

- ترجمه سلطانی

کسانی که آنها در غفلت سهل انگارند

- ترجمه راستین

آنان که در ضلالت و غفلت زیستند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢ يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ

[از روی استهزاء و انکار] سؤال می‌کنند که روز دین (روز جزاء) کِی است؟

- ترجمه سلطانی

سؤال می‌کنند که روز دین (جزاء) کی است؟

- ترجمه راستین

باز می‌پرسند که پس این روز جزاکی خواهد بود؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٣ يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ

روزی است که آنها در آتش دوزخ آزموده می‌شوند

- ترجمه سلطانی

روزی است که آنها در آتش دوزخ آزموده می‌شوند

- ترجمه راستین

آن روز خواهد بود که آنها را به آتش بسوزانند و معذّب کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٤ ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَٰذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ

فتنهٔ خویش [یعنی عذابتان و حریقتان یا فسادتان در دنیا] را بچشید این است که به آن عجله می‌کردید

- ترجمه سلطانی

فتنهٔ خویش را بچشید این است که به آن عجله می‌کردید

- ترجمه راستین

(و خطاب قهر کنند که) اینک بچشید کیفر خود را، این همان عذابی است که خود به تعجیل می‌خواستید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥ إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

همانا پرهیزگاران در جنّات و چشمه‌سار‌ها هستند

- ترجمه سلطانی

همانا پرهیزگاران در جنّات و چشمه‌سار‌ها هستند

- ترجمه راستین

(آن روز) متقیان همه در بهشت و بر لب چشمه‌های آب غنوده‌اند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٦ آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ

دریافت کنندگان آنچه که پروردگار آنان به آنان داده است همانا آنها قبل آن محسن (نیکوکار) [یا دارای حسن و همان ولایت] بودند

- ترجمه سلطانی

دریافت کنندگان آنچه که پروردگار آنان به آنان داده است همانا آنها قبل از آن محسن (نیکوکار، دارای حُسن) بودند

- ترجمه راستین

همان نعمتها که خدایشان به آنها عطا کند فراگیرند چرا که پیش از آن مردمی نیکوکار بودند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٧ كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ

و از شب اندکی را می‌خوابیدند

- ترجمه سلطانی

و از شب اندکی را می‌خوابیدند

- ترجمه راستین

از شب اندکی را خواب می‌کردند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٨ وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ

و آنها در سحر‌ها طلب آمرزش می‌کردند {انسان صغیر مانند انسان کبیر در وجودش شب و روز و خورشید و ماه هست، و شب او مراتب طبعش و نفس حیوانی او است، و روز او مراتب ملکوتش است، و خورشید او عقلش، و ماه او نفسش است که مستضیئه (روشنی یافته) به نور عقل است، و تا انسان از خانهٔ طبع خود و نفسش خارج نشود غفران مَساوی (بدی‌ها) او ممکن نمی‌شود و اگرچه هر روز هزار بار استغفار کند، و وقتی که از حدود نفس حیوانی‌اش خارج شود و به حدود قلبش و عقلش که آن در صغیر به منزله اسحار (سحرها) در کبیر است نزدیک شود با زبان حال خود غفران مَساوی خود را از پروردگارش سؤال (درخواست) می‌کند و خداوند او را اجابت می‌کند و او را می‌آمرزد چه با زبان قال خود سؤال کند یا سؤال نکند}

- ترجمه سلطانی

و آنها در سحر‌ها طلب آمرزش می‌کردند

- ترجمه راستین

و سحرگاهان از درگاه خدا طلب آمرزش و مغفرت می‌کردند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٩ وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ

و در اموالشان حقّی [از منفعت کسب او] برای سائل (درخواست کننده) و محروم هست

- ترجمه سلطانی

و در اموالشان حقّی برای سائل (درخواست کننده) و محروم هست

- ترجمه راستین

و در اموالشان بر فقیر سائل و محروم حقّی منظور می‌داشتند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٠ وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ

و در زمین نشانه‌هایی (دلالت کننده‌هایی) [بر مُبدء و علم او و قدرت او و عنایت او به خلقش و رأفت او] برای یقین داران [به امر آخرت] هست [نه غیر آنها]

- ترجمه سلطانی

و در زمین نشانه‌هایی برای یقین داران هست

- ترجمه راستین

و (بدانید که) در روی زمین برای اهل یقین ادله‌ای (از قدرت الهی) پدیدار است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)