سورهٔ نجم

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۶۲
نام‌های سوره:
نجم
نمایش آیات ۱ الی ۶۲
(نمایش صفحه به صفحه آیات سوره)
تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم


جزء ۲۷
سوره نجم
حزب ۱۰۵

١ وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى

سوگند به ستاره وقتی که [سقوط می‌کند و] غروب می‌کند [یا وقتی که صعود می‌کند و بالا می‌رود]

- ترجمه سلطانی

سوگند به ستاره وقتی که غروب می‌کند

- ترجمه راستین

قسم به ستاره چون فرود آید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢ مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى

[ای قریش] صاحب شما گمراه نشده و بیراهه نرفته [یعنی از طریق حقّ در اعمال و اقوال ظاهره گمراه نشده و در علوم و عقائد باطنه گمراه نشده]

- ترجمه سلطانی

صاحب شما گمراه نشده و بیراهه نرفته

- ترجمه راستین

که صاحب شما (محمّد مصطفی ص) هیچ گاه در ضلالت و گمراهی نبوده است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣ وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى

و [به قرآن یا به ولایت یا به مطلق آنچه که به آن سخن می‌گوید، یا به احکام شرعیّه] از روی هوی [یعنی هوای نفس خود بدون امر پروردگارش] سخن نمی‌گوید

- ترجمه سلطانی

و از روی هوی سخن نمی‌گوید

- ترجمه راستین

و هرگز به هوای نفس سخن نمی‌گوید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى

که او [یعنی نطق او یا قرآن یا امر ولایت] جز وحیی که [به او] وحی می‌شود نیست [یعنی که او از انانیّتش خارج شده، و انانیّت او انانیّت خداوند گشته و فعل یا قول یا اخلاقی از او نمی‌باشد جز به وحی از خداوند و انانیّت او]

- ترجمه سلطانی

که (نطق) او جز وحیی که (به او) وحی می‌شود نیست

- ترجمه راستین

سخن او هیچ غیر وحی خدا نیست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥ عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى

[آن] شدید القوا [یعنی جبرئیل] به او تعلیم داد

- ترجمه سلطانی

(آن) شدید القوا به او تعلیم داد

- ترجمه راستین

او را (جبرئیل) همان (فرشته) بسیار توانا (به وحی خدا) علم آموخته است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦ ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَى

صاحب مرّه [یعنی دارای متانت در عقل خود و ثبات از امر خود]، پس [بر صورت حقیقی که خداوند او را بر آن خلق کرد] ایستاد (استوار شد)

- ترجمه سلطانی

قدرتمند، پس ایستاد

- ترجمه راستین

همان ملک مقتدری که به خلقت کامل (و صورت ملکوتی بر رسول) جلوه کرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٧ وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَى

و او (جبرئیل) در افق أعلا (برتر) است {و آن افق عالم عقول است که همان عالم جبروت از جهت لاهوت است، یا مراد این است که محمّد (ص) حین نزول وحی و تعلیم در افق أعلى بود، یعنی افق عالم عقول تا لاهوت، یا عالم نفوس تا عقول، یا عالم مثال تا نفوس، یا افق عالم طبع تا عالم مثال، زیرا در جمیع این آفاق به او (ص) وحی می‌شد}

- ترجمه سلطانی

و او (جبرئیل) در افق أعلا (برتر) است

- ترجمه راستین

و آن رسول در افق اعلا (ی کمال و مشرق انسانیت) بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨ ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى

سپس [جبرئیل از افق اعلی به محمّد (ص)] نزدیک شد و [در هوا] نزدیک‌تر شد {یا سپس محمّد (ص) از افق أعلى به خداوند نزدیک شد، و از انانیّتش پائین آمد و نزدیک تحت عرش شد، پس برای او مقام و مکان و نه انانیّتی که بر آن اعتماد کند باقی نماند، بلکه تدلّیّاً (نزدیک شدنی) گشت بدون ذات متدلّى (نزدیک شونده). در لغت قریش «تدلّی» به معنی فهمیدن است}

- ترجمه سلطانی

سپس (جبرئیل از افق اعلی به محمّد (ص)) نزدیک شد و (در هوا) نزدیک‌تر شد

- ترجمه راستین

آن گاه نزدیک آمد و بر او (به وحی حق) نازل گردید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٩ فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى

پس [امتداد و مسافت بین آن دو] به مقدار دو قاب کمان یا [بلکه] کمتر بود {قاب قوس (کمان) مابین مقبض (محل گرفتن) آن تا رأس آن است، و هر قوس دو قاب دارد، و مقصود این است که آن بین آن دو مقدار قاب واحد از کمان است وقتی که انعطاف داده می‌شود نه وقتی که مستقیمه باشد، زیرا قوس قطعه‌ای از دایره است و هر قوس وقتی که انعطاف داده می‌شود دو قوس مابین مقبض آن و رأس آن در هر طرف از آن دارد}

- ترجمه سلطانی

پس به مقدار دو قاب کمان یا (بلکه) کمتر بود

- ترجمه راستین

(بدان نزدیکی که) با او به قدر دو کمان یا نزدیکتر از آن شد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠ فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى

پس به بنده‌اش وحی کرد به آنچه که وحی کرد

- ترجمه سلطانی

پس به بنده‌اش وحی کرد به آنچه که وحی کرد

- ترجمه راستین

پس (خدا) به بنده خود وحی فرمود آنچه که هیچ کس درک آن نتواند کرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١ مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى

فؤاد (قلب، دل) [محمّد (ص)] آنچه را که دید دروغ نگفت

- ترجمه سلطانی

فؤاد (دل) آنچه را که دید دروغ نگفت

- ترجمه راستین

آنچه (در غیب عالم) دید دلش هم به حقیقت یافت و کذب و خیال نپنداشت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢ أَفَتُمَارُونَهُ عَلَى مَا يَرَى

آیا پس او را بر آنچه که می‌بیند انکار می‌کنید؟ [و آیا با او مجادله می‌کنید، و آیا در محاجّه به او غلبه می‌کنید و او را انکار می‌کنید؟! زیرا آنها در خلافت علیّ (ع) با او مجادله می‌کردند]

- ترجمه سلطانی

آیا پس او را بر آنچه که می‌بیند انکار می‌کنید؟

- ترجمه راستین

آیا (شما کافران) با رسول بر آنچه (در شب معراج) به چشم مشاهده کرد ستیزه می‌کنید؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٣ وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى

و همانا در نزولی دیگر [از عرش ربّ یا مرّهٔ (بار) دیگر] او را دید

- ترجمه سلطانی

و همانا در نزولی دیگر او را دید

- ترجمه راستین

و یکبار دیگر هم او را (یعنی جبرئیل را) رسول مشاهده کرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٤ عِندَ سِدْرَةِ الْمُنتَهَى

نزد سدرهٔ (درخت کُنار) آخِر [واقع شده در منتهاى مقامات امکان] {نامیدن درخت نوریّه واقع در منتهاى مقامات به سِدْرَه برای این است که نزد آن جز حیرت و دهشت نیست، و سادر همان متحیّر است و آن درختی است از راست عرش فوق آسمان هفتم که علم هر ملکی به آن منتهى می‌شود، و اعمال خلایق از اوّلین و آخرین و ارواح صاعده (بالا رونده) به آن منتهى می‌شوند، و کسی که مقیّد به قیود حدود باشد از آن تجاوز نمی‌کند، و آن درخت طوبی است، و همان درخت نبوّت است، چنانکه فوق آن، درخت ولایت است}

- ترجمه سلطانی

نزد سدرهٔ (درخت کُنار) آخِر

- ترجمه راستین

در نزد (مقام) سدرة المنتهی (که آن درختی است در سمت راست عرش که منتهای سیر عقلی فرشتگان و ارواح مؤمنان تا آنجاست و بر مقام بالاتر آگاه نیستند).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥ عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى

که جنّت مأوا در آنجا است [که ممکن از آن تجاوز نمی‌کند، به خلاف سایر جنّات زیرا آنها برای بعضی از نفوس معبر هستند نه مأوا و اگرچه برای بعضی دیگر مأوا می‌باشد]

- ترجمه سلطانی

که جنّت مأوا در آنجا است

- ترجمه راستین

بهشتی که مسکن متقیان است در همان جایگاه سدره است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٦ إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى

آنوقت که سدره (درخت کُنار) را پوشانید آنچه که پوشانیده بود

- ترجمه سلطانی

آنوقت که سدره (درخت کُنار) را پوشانید آنچه که پوشانیده بود

- ترجمه راستین

چون سدره را می‌پوشاند (از نور عظمت حق) آنچه که احدی از آن آگه نیست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٧ مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَى

چشم [محمّد (ص) حینی که نزد سدره دید] خطاء نکرد و [از حدّ قصد (اعتدال) در دیدن] طغیان (تجاوز) نکرد [تا به عنوان خطاء کننده در ابصار باشد]

- ترجمه سلطانی

چشم خطاء نکرد و طغیان نکرد

- ترجمه راستین

چشم (محمّد ص از حقایق آن عالم) آنچه را باید بنگرد بی هیچ کم و بیش مشاهده کرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٨ لَقَدْ رَأَى مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى

و همانا از آیات بزرگ پروردگارش [مثل سِدْرَهٔ مُنتَهَى و جبرئیل را بر صورت او که بر آن خلق شده] را دید

- ترجمه سلطانی

و همانا از آیات بزرگ پروردگارش را دید

- ترجمه راستین

آنجا از بزرگتر آیات حیرت‌انگیز پروردگارش را به حقیقت دید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٩ أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّى

آیا پس لات و عزّی را

- ترجمه سلطانی

آیا پس لات و عزّی را

- ترجمه راستین

آیا دو بت بزرگ لات و عزّای خود را دیدید (که بی اثر است).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٠ وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَى

و دیگری سوّمی منات را دیدید؟ [یعنی از این خدایان که آنها را عبادت می‌کنید به ما خبر دهید که به شما ضرر می‌رسانند یا نفع می‌رسانند؟! یا همان دختران خدا را؟]

- ترجمه سلطانی

و دیگری سوّمی منات را دیدید؟

- ترجمه راستین

و منات سومین بت دیگرتان را دانستید (که جمادی بی‌نفع و ضرر است).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢١ أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْأُنثَى

آیا پسر برای شما است و دختر برای او؟!

- ترجمه سلطانی

آیا پسر برای شما است و دختر برای او؟!

- ترجمه راستین

آیا شما را فرزند پسر و خدا را دختر است؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٢ تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَى

این آنوقت [در این صورت] تقسیمی ناراست [دارای جور (ستم)] است

- ترجمه سلطانی

این آنوقت (در این صورت) تقسیمی ناراست است

- ترجمه راستین

اگر چنین بودی باز هم تقسیمی ناروا و نادرست بودی.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٣ إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْمَاءٌ سَمَّيْتُمُوهَا أَنتُمْ وَآبَاؤُكُم مَّا أَنزَلَ اللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنفُسُ وَلَقَدْ جَاءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ الْهُدَى

اینها (اصنام) جز اسم‌هایی که شما و پدرانتان نام نهاده‌اید نیستند، خداوند به آنها حجّتی نازل نکرده [و در نظر کردن به آنها و سجده کردن بر آنها] تبعیّت نمی‌کنند مگر از گمان و آنچه که انفس [به صورت] هوی [القاء] می‌کنند، و سوگند که البتّه هدایت [یعنی رسول و کتاب او و شریعت او] از سوی پروردگارشان نزد آنها آمد [پس از آن اعراض کردند، و از ظنّ و از آنچه که به آن ضلالت (گمراهی) است تبعیّت نمودند]

- ترجمه سلطانی

اینها (اصنام) جز اسم‌هایی که شما و پدرانتان نام نهاده‌اید نیستند، خداوند به آنها حجّتی نازل نکرده، تبعیّت نمی‌کنند مگر از گمان و آنچه که انفس (به صورت) هوی (القاء) می‌کنند، و سوگند که البتّه هدایت از سوی پروردگارشان نزد آنها آمد

- ترجمه راستین

این بتها جز نامهایی که شما و پدرانتان بر آنها نهاده‌اید چیز دیگری نیست و خدا هیچ دلیلی بر (معبودیت) آنها نازل نفرموده؛ مشرکان چیزی غیر گمان باطل و هوای نفس فاسد خود را پیروی نمی‌کنند با آنکه از جانب خدایشان هدایت بر آنها آمد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٤ أَمْ لِلْإِنسَانِ مَا تَمَنَّى

آیا انسان آنچه [از حُسن حال در دنیا و حُسن مآل در آخرت که آن را تمنّا می‌کنند داشته باشند، یا از شفاعت اصنام در آخرت] که آرزو می‌کند را دارد (حال آنکه) اینچنین نیست]

- ترجمه سلطانی

آیا انسان آنچه که آرزو می‌کند را دارد

- ترجمه راستین

آیا برای آدمی هر چه آرزو کند حاصل می‌شود؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٥ فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَالْأُولَى

پس آخرت و اولی (دنیا) برای خداوند است [پس برای انسان آنچه که تمنّا می‌کند نمی‌باشد بلکه آنچه که خداوند برای او اراده کرده است می‌باشد]

- ترجمه سلطانی

پس آخرت و اولی (دنیا) برای خداوند است

- ترجمه راستین

در صورتی که (انسان مالک هیچ نیست و) دنیا و آخرت همه ملک خداست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٦ وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِـمَن يَشَاءُ وَيَرْضَى

و چه بسیار از ملائکه در آسمان‌ها هستند که شفاعتشان از چیزی [از اغناء، یا چیزی از عذاب خداوند] بی‌نیاز نمی‌کند مگر بعد از آنکه خداوند [به آنها در شفاعت کردن] به کسی که بخواهد و راضی شود اجازه دهد [پس آنان چرا ملائکه را عبادت می‌کنند نه خداوند را و ملائکه را به آنچه که خداوند از آن راضى نمی‌شود می‌نامند]

- ترجمه سلطانی

و چه بسیار از ملائکه در آسمان‌ها هستند که شفاعتشان از چیزی بی‌نیاز نمی‌کند مگر بعد از آنکه خداوند به کسی که بخواهد و راضی شود اجازه دهد

- ترجمه راستین

و بسیار ملک در آسمانها هست که شفاعتشان سودمند نیست جز به امر خدا و بر آن کس که خدا بخواهد و از او خشنود باشد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۲۷
سوره نجم
حزب ۱۰۶

٢٧ إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ لَيُسَمُّونَ الْمَلَائِكَةَ تَسْمِيَةَ الْأُنثَى

همانا کسانی که به آخرت ایمان نمی‌آورند البتّه ملائک را با نامگذاری مؤنّث نامگذاری می‌کنند [و می‌گویند که ملائکه دختران خداوند هستند]

- ترجمه سلطانی

همانا کسانی که به آخرت ایمان نمی‌آورند البتّه ملائک را با نامگذاری مؤنّث نامگذاری می‌کنند

- ترجمه راستین

آنان که به آخرت ایمان ندارند فرشتگان را نام دختران خدا نهادند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٨ وَمَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا

و به آن علمی ندارند، همانا جز از گمان پیروی نمی‌کنند و همانا ظنّ به چیزی از حقّ بی‌نیاز نمی‌کند

- ترجمه سلطانی

و به آن علمی ندارند، همانا جز از گمان پیروی نمی‌کنند و همانا ظنّ به چیزی از حقّ بی‌نیاز نمی‌کند

- ترجمه راستین

و حال آنکه هیچ علم به آن ندارند و جز در پی گمان و پندار نمی‌روند و ظنّ و گمان هم در فهم حق و حقیقت هیچ سودی ندارد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٩ فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّى عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا

پس از کسی که از یاد ما روی می‌گرداند و جز زندگانی دنیا را نخواسته است اعراض کن {زیرا کسی که از قلب و صاحبش اعراض کند از جملهٔ افعالش و اقوالش و علومش اراده‌ای (خواسته‌ای) جز انتفاع در جهت حیات دنیا نداشته باشد، پس او اگر نماز می‌گزارد نماز بگزارد تا مبادا حادثه‌ای برای او حادث شود که در حیاتش به او ضرر بزند، و اگر روزه می‌دارد نیز همچنین است، و اگر علم برای او حاصل شود، وجه علمش جز به دنیا نمی‌باشد و علم او جهل مشابه به علم می‌باشد}

- ترجمه سلطانی

پس از کسی که از یاد ما روی می‌گرداند و جز زندگانی دنیا را نخواسته است اعراض کن

- ترجمه راستین

پس از هر کسی که از یاد ما (و قرآن ما) رو گردانید و جز زندگانی دنیای فانی را نخواست به کلی اعراض کن.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٠ ذَلِكَ مَبْلَغُهُم مِّنَ الْعِلْمِ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدَى

آن [مبلغ (محلّ رسیدن) یعنی حیات دنیا، یا طلب حیات دنیا] محلّ بلوغ (رسیدن) آنها [یا بلوغ آنها] از علم است [که علم آنها از آن به آخرت تجاوز نمی‌کند] و همانا پروردگارت او به کسی که از راه او گمراه شده داناتر است و او داناتر است به کسی که هدایت شده

- ترجمه سلطانی

آن محلّ رسیدن آنها از علم است و همانا پروردگارت او به کسی که از راه او گمراه شده داناتر است و او داناتر است به کسی که هدایت شده

- ترجمه راستین

منتهای علم و فهم این مردم تا همین حد است، خدا به حال آن که از راه حق گمراه شد و آن که هدایت یافت کاملا آگاه است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣١ وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَيَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى

و آنچه که در آسمان‌ها و آنچه که در زمین [و آنچه که در آن دو] هست برای خداوند است تا به کسانی که بد کرده‌اند به آنچه که عمل کرده‌اند جزاء دهد [یعنی مادام که تو مقبل بر آنها هستی خداوند احدی از آنها را عذاب نمی‌کند، پس از آنها اعراض کن تا به کسانی که بد کردند جزاء دهد] و به کسانی که احسان کرده‌اند [به خصلت یا عاقبت یا نعمت نیک] به نیکی جزاء دهد

- ترجمه سلطانی

و آنچه که در آسمان‌ها و آنچه که در زمین هست برای خداوند است تا به کسانی که بد کرده‌اند به آنچه که عمل کرده‌اند جزاء دهد و به کسانی که احسان کرده‌اند به نیکی جزاء دهد

- ترجمه راستین

و آنچه در آسمانها و زمین است همه ملک خداست (و حکم اعمال خلق با اوست) تا بدکاران را به کیفر رساند و نیکوکاران را پاداش نیکوتر عطا کند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٢ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ فَلَا تُزَكُّوا أَنفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى

کسانی که جز لمم (عارضهٔ سبُک دیوانگی، گناه خُرد) از گناهان بزرگ و فواحش [یعنی زشتی‌های بزرگ از گناهان، فاحشه قبیح‌ترین اثم (گناه) یا همان زنا است] اجتناب می‌کنند، {لَمَم ذنوب کوچک است که انسان از مقامش بر آن تنزّل می‌کند، و مقام او مقام این صغار از ذنوب نمی‌باشد، و همانا آن وقتی که انسان متمکّناً در طریق نفس نباشد پس هر آنچه از آثام (گناهان) که از او صادر شود صغیره می‌باشد، و مقام آن انسان مقام این صغیره نمی‌باشد} همانا پروردگار تو آمرزشش دارای وسعت (گسترده) است او به شما داناترین است آنوقت که شما را از زمین ایجاد کرد [پس چگونه حال شما را حین زندگی دنیویتان یا حین بعث (برانگیختن) شما نداند] و آنوقت که شما در شکم‌های مادرانتان به صورت جنین بودید پس برای خودتان پاکی اظهار نکنید، او به کسی که تقوا پیشه کرده داناتر است [یعنی طهارت (پاکی) انفس خود را اظهار نکنید و آن را نزد خداوند و نزد رسولش مدح ننمایید که او به حال شما از شما داناتر است بلکه از سخط (خشم) خداوند تقوا (پروا) کنید، یا از شرک تقوا (پرهیز) نمایید، یا از شرک به ولایت نزد انفستان تقوا کنید و تقوای خویش را ظاهر نسازید که او به تقوای شما داناتر است]

- ترجمه سلطانی

کسانی که جز لمم (عارضهٔ سبک دیوانگی، گناه خُرد) از گناهان بزرگ و فواحش (زشتی‌های بزرگ) اجتناب می‌کنند، همانا پروردگار تو آمرزشش دارای وسعت (گسترده) است او به شما داناترین است آنوقت که شما را از زمین ایجاد کرد و آنوقت که شما در شکم‌های مادرانتان به صورت جنین بودید پس برای خودتان پاکی اظهار نکنید، او به کسی که تقوا پیشه کرده داناتر است

- ترجمه راستین

آنان که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری کنند مگر آنکه کمی (یعنی گناه صغیره‌ای یا تخیّل و وسوسه‌ای به غلبه طبیعت و عادت) از آنها سر زند، که مغفرت پروردگارت بسیار وسیع است، او به حال شما آگاه‌تر است آن گاه که شما را از خاک زمین آفرید و هنگامی که در رحم مادرها جنین بودید، پس خودستایی مکنید، او به حال هر که متّقی (و در خور ستایش) است از شما داناتر است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٣ أَفَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى

آیا پس دیدی آن کسی را که روی گرداند

- ترجمه سلطانی

آیا پس دیدی آن کسی را که روی گرداند

- ترجمه راستین

(ای رسول) دیدی آن کس را که روی (از جنگ احد) بگردانید؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٤ وَأَعْطَى قَلِيلًا وَأَكْدَى

و اندکی اعطاء کرد و بُخل ورزید

- ترجمه سلطانی

و اندکی اعطاء کرد و بُخل ورزید

- ترجمه راستین

و اندک صدقه‌ای داد سپس به کلّی قطع احسان کرد؟ (مفسّرین گفتند: آیات مربوط به عثمان است که شتری با بار به عبد اللّه سعد داد که در محشر بار گناه عثمان را به دوش گیرد).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٥ أَعِندَهُ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرَى

آیا علم غیب نزد او است و او [با بصیرتش] می‌بیند؟ [که غیر او ذنوب او را از او متحمّل می‌شود، یا می‌بیند که او از ذنوب پاک گشته، یا می‌بیند که عقوبتی بر او نیست]

- ترجمه سلطانی

آیا علم غیب نزد او است و او (با بصیرتش) می‌بیند؟

- ترجمه راستین

آیا علم غیب نزد اوست و او (به احوال آن جهان) بیناست (که می‌داند رفیقش می‌تواند بار گناه او را به دوش گیرد).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٦ أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَى

آیا خبر نشده به آنچه که در صحف موسی است؟

- ترجمه سلطانی

آیا خبر نشده به آنچه که در صحف موسی است؟

- ترجمه راستین

یا که آگه نشد به آنچه (راجع به مجازات) در تورات موسی عمران است؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٧ وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّى

و [آیا خبر نشده] به ابراهیم که وفا کرد [یعنی در وفا به عهد خداوند که از او اخذ شد رسید]

- ترجمه سلطانی

و (آیا خبر نشده) به ابراهیم که وفا کرد (در وفا به عهد خداوند که از او اخذ شد رسید)

- ترجمه راستین

و هم در صحف ابراهیم خلیل وفادار؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٨ أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى

بارکشی بار دیگری را نمی‌کشد

- ترجمه سلطانی

بارکشی بار دیگری را نمی‌کشد

- ترجمه راستین

که هیچ کس بار گناه دیگری را (در قیامت) به دوش نخواهد گرفت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٩ وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى

و اینکه انسان جز آنچه که [خود] سعی [و جدیّت] کرده ندارد

- ترجمه سلطانی

و اینکه انسان جز آنچه که (خود) سعی (و جدیّت) کرده ندارد

- ترجمه راستین

و (نمی‌داند) اینکه برای آدمی جز آنچه به سعی و عمل خود انجام داده (ثواب و جزایی) نخواهد بود؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٠ وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى

و اینکه سعی او دیده خواهد شد

- ترجمه سلطانی

و اینکه سعی او دیده خواهد شد

- ترجمه راستین

و اینکه البته پاداش سعی و عمل او را (در دنیا و برزخ) به وی بنمایند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤١ ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَى

سپس با جزائی وفا شده‌تر (تمام‌تر) به او جزاء داده می‌شود

- ترجمه سلطانی

سپس با جزائی وفا شده‌تر (تمام‌تر) به او جزاء داده می‌شود

- ترجمه راستین

سپس (در آخرت) پاداش کامل آن را به او بدهند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٢ وَأَنَّ إِلَى رَبِّكَ الْمُنتَهَى

و اینکه [انتهاء همه و انتهاء اعمال آنها] منتهی به پروردگار تو است [پس به آنها بنفسه جزای وفاء شده‌تر را می‌دهد پس آنها را چه شده که غیر او را عبادت می‌کنند]

- ترجمه سلطانی

و اینکه (انتهاء همه) منتهی به پروردگار تو است

- ترجمه راستین

و اینکه کار خلق عالم به سوی خدا منتهی می‌شود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٣ وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى

و اینکه اوست که می‌خنداند و به گریه می‌اندازد [خوشحال می‌کند و اندوهناک می‌نماید یا اوست که آسمان را با رفع ابرها می‌خنداند و آسمان را با باراندن گریان می‌سازد]

- ترجمه سلطانی

و اینکه اوست که می‌خنداند و به گریه می‌اندازد

- ترجمه راستین

و هم اوست که (بندگان را) شاد و خندان سازد و غمین و گریان گرداند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٤ وَأَنَّهُ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا

و اینکه اوست که می‌میراند و زنده می‌کند

- ترجمه سلطانی

و اینکه اوست که می‌میراند و زنده می‌کند

- ترجمه راستین

و هم اوست که بمیراند و باز زنده فرماید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۲۷
سوره نجم
حزب ۱۰۶

٤٥ وَأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَى

و اینکه اوست که دو زوج (جنس) نر و ماده را خلق می‌کند

- ترجمه سلطانی

و اینکه اوست که دو زوج (جنس) نر و ماده را خلق می‌کند

- ترجمه راستین

و اوست که خلق را (برای انس با هم) جفت نر و ماده آفریده است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٦ مِن نُّطْفَةٍ إِذَا تُمْنَى

از نطفه‌ای آنوقت که ریخته می‌شود [آنوقتی که منى را از خون متحوّل می‌کند، یا آنوقتی که به رحم نازل می‌کند]

- ترجمه سلطانی

از نطفه‌ای آنوقت که ریخته می‌شود

- ترجمه راستین

از نطفه‌ای آفریده که (از مردان به رحم زنان) می‌ریزد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٧ وَأَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرَى

و اینکه ایجاد دیگر بر او است

- ترجمه سلطانی

و اینکه ایجاد دیگر بر او است

- ترجمه راستین

و هم بر اوست که ایجاد نشأه آخرت کند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٨ وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَى وَأَقْنَى

و اینکه اوست که غنی می‌کند و سرمایه می‌دهد [یعنی با اموال غنى می‌نماید و آنها را مدخّر (اندوزنده) اصول اموال و بضاعات آنها قرار می‌دهد]

- ترجمه سلطانی

و اینکه اوست که غنی می‌کند و سرمایه می‌دهد

- ترجمه راستین

و هم اوست که (بندگان را) بی‌نیاز کند و سرمایه (هر سعادت) بخشد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٩ وَأَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرَى

و اینکه او پروردگار [کوکب] شعری است [که قریش و قومی از عرب آن را عبادت می‌کردند]

- ترجمه سلطانی

و اینکه او پروردگار (کوکب) شعری است

- ترجمه راستین

و هم اوست آفریننده ستاره شعری (پس آفریننده را پرستید نه ستاره را).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٠ وَأَنَّهُ أَهْلَكَ عَادًا الْأُولَى

و اینکه اوست که عاد اوّل را هلاک کرد

- ترجمه سلطانی

و اینکه اوست که عاد اوّل را هلاک کرد

- ترجمه راستین

و هم اوست که نخستین قوم عاد را هلاک ساخت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥١ وَثَمُودَ فَمَا أَبْقَى

و ثمود را، پس [احدی از آنها را] باقی نگذاشت

- ترجمه سلطانی

و ثمود را، پس (احدی از آنها را) باقی نگذاشت

- ترجمه راستین

و قوم ثمود را، و هیچ باقی نگذاشت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٢ وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَى

و قوم نوح را قبل از [عاد و ثمود]، زیرا آنها ستمکارتر و سرکش‌تر بودند

- ترجمه سلطانی

و قوم نوح را قبل از (عاد و ثمود)، زیرا آنها ستمکارتر و سرکش‌تر بودند

- ترجمه راستین

و پیش از اینان قوم نوح را که ظالم و سرکش‌تر بودند هلاک گردانید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٣ وَالْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَى

و شهر زیرورو شده [یعنی قریه‌های قوم لوط] را هلاک نمود [یعنی آن را ساقط کرد]

- ترجمه سلطانی

و شهر زیرورو شده (قریه‌های قوم لوط) را هلاک نمود

- ترجمه راستین

و شهرهای قوم لوط را واژگون ساخت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٤ فَغَشَّاهَا مَا غَشَّى

و به آنها پوشانید آنچه که [با عذاب] پوشانید [پس آنها را چه شده که به غیر او نظر می‌کنند، و از غیر او استمداد می‌نمایند و غیر او را عبادت می‌کنند یا تبعیّت می‌کنند]

- ترجمه سلطانی

و به آنها پوشانید آنچه که (با عذاب) پوشانید

- ترجمه راستین

تا آنکه بر آنها عذابی بسیار سخت احاطه کرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٥ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكَ تَتَمَارَى

پس به کدام نعمت‌های پروردگارت تردید می‌کنی

- ترجمه سلطانی

پس به کدام نعمت‌های پروردگارت تردید می‌کنی

- ترجمه راستین

پس (ای بشر) به کدام یک از نعمتهای پروردگارت جدل و انکار می‌کنی؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٦ هَذَا نَذِيرٌ مِّنَ النُّذُرِ الْأُولَى

این [محمّد (ص)] بیم دهنده‌ای از بیم دهندگان پیشین است

- ترجمه سلطانی

این بیم دهنده‌ای از بیم دهندگان پیشین است

- ترجمه راستین

این رسول هم مانند رسولان پیشین ترساننده خلق (از قهر خدا) است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٧ أَزِفَتِ الْآزِفَةُ

نزدیک شونده نزدیک شده

- ترجمه سلطانی

نزدیک شونده نزدیک شده

- ترجمه راستین

روز قیامت بسیار نزدیک شده است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٨ لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ

غیر از خداوند ظاهر کننده‌ای ندارد

- ترجمه سلطانی

غیر از خداوند ظاهر کننده‌ای ندارد

- ترجمه راستین

هیچ کس غیر خدا آن روز را آشکار نتواند ساخت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٩ أَفَمِنْ هَذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ

آیا پس از این سخن [از روی انکار] تعجّب می‌کنید

- ترجمه سلطانی

آیا پس از این سخن تعجّب می‌کنید

- ترجمه راستین

آیا از این سخن تعجب می‌کنید،

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٠ وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ

و می‌خندید و نمی‌گریید

- ترجمه سلطانی

و می‌خندید و نمی‌گریید

- ترجمه راستین

و (به فسوس و مسخره بر آن) می‌خندید و (به روزگار سخت خود) نمی‌گریید،

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦١ وَأَنتُمْ سَامِدُونَ

و شما متکبّرید

- ترجمه سلطانی

و شما متکبّرید

- ترجمه راستین

و شما سخت غافلید (از این خواب غفلت برخیزید و).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٢ فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا

پس بر خداوند سجده کنید و عبادت کنید [تا حین ورود بر او مستأنس (اُنس دارنده) باشید نه مستوحش (وحشت کننده)].

- ترجمه سلطانی

پس بر خداوند سجده کنید و عبادت کنید.

- ترجمه راستین

بعد از این به سجده و عبادت خدا پردازید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای