سورهٔ قمر آیه ۵

تفسیر


جزء ۲۷
سوره قمر
حزب ۱۰۶

متن عربی آیه

٥ حِكْمَةٌ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُ

ترجمه‌ها

حکمت [به غایت] رسیده (کامله) [یعنی این مواعظ (موعظه‌ها)، یا این قرآن یا آنچه که از انباء (اِخبار) نزد آنها آورده شده حکمت بالغه است]، پس بیم دادن‌ها بی‌نیاز نمی‌کند [وقتی که این حکمت بالغه که در آن مُزْدَجَر (بازدارنده) هست از عذاب خداوند بی‌نیاز نمی‌کند پس کدام بیم دادن‌ها از چیزی بی‌نیاز می‌کند، یا که جمیع بیم دادن‌ها از عذاب خداوند بی‌نیاز نمی‌کند، یا جمیع بیم دادن‌ها از آنان بی‌نیاز نمی‌کند، یا وقتی که بیم دادن‌ها در دنیا بی‌نیاز نمی‌کند پس بیم دادن‌ها در روز احتضار یا در روز قیامت بی‌نیاز نمی‌کند]

حکمت (کامله، به غایت) رسیده، پس بیم دادن‌ها بی‌نیاز نمی‌کند

(قرآن) حکمت بالغه خداست و (اگر از آن پند نگیرید) دیگر از این پس هیچ اندرز و پند (شما را) سودی نخواهد بخشید.

لغات

(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)

حِكْمَةٌ
حکمتی
بَالِغَةٌ
رسا
فَمَا
ف+ما نافیه
تُغْنِ
برطرف ساخت
النُّذُرُ
پیامبران، بیم دهندگان