سورهٔ قمر آیه ۵۵

در نشستنگاه صدق نزد پادشهی مقتدر {صِدْق علی الاطلاق همان استقامت انسان در جمیع آنچه است که انسانیّت او آن را اقتضاء می‌کند و تمکّن او در آن از خروج از جمیع حدود و دخول در مقام اطلاق و اتّصاف به جمیع صفات الهی است، و این تمکّن در کلّ آن است، و صدق همان محلّ سکون و اطمینان برای انسان است}.

در نشستنگاه صدق نزد پادشهی مقتدر.

در منزلگاه صدق و حقیقت نزد خداوند عزّت و سلطنت جاودانی متنعّمند.