سورهٔ الرحمن
آیه ۳۷
متن عربی آیه
٣٧ فَإِذَا انشَقَّتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِ
ترجمهها
پس وقتی که آسمان [در عالم صغیر] منشق شود {زیرا در حال احتضار آسمان روح حیوانی منشق میشود و روح انسانی از آن منفلق (نیمه شده) میشود، و وقتی که آسمان دنیا در عالم صغیر منشق میشود در نظر کسی که آسمانش در عالم او منشق شده آسمان دنیا در عالم کبیر منشق میشود} آنگاه مانند روغن گُلگون (سرخ رنگ) میباشد {یعنی مانند نور گیاه در انشقاق (شکفته شدن) آن و انفلاق (جدا شدن) میوه از آن و عدم احتیاج به آن، یا سرخ و زرد و سفید گشته یعنی به الوان (رنگها) مختلف مانند رنگ نور، و دُهن (روغن) یا آن ادیم احمر (نانخورش سرخ)، یا آن عکر (تهنشین، رسوب) زیت (روغن خوراکی) است، زیرا روغن وقتی که بعض آن روی بعضی ریخته میشود رنگهای آنها مختلف میشوند و دُردی زیت ایضاً رنگهایش مختلف میشود}
پس وقتی که آسمان منشق شود آنگاه مانند روغن گُلگون (سرخ رنگ) میباشد
پس آنگاه که آسمان شکافته شود تا چون گل سرخ گون و چون روغن مذاب و روان گردد (آن روز سخت هولناک از گنه پشیمان شوید).
لغات
(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)