سورهٔ الرحمن
الرحمن، عروس قرآن، آلاء
٤١ يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ
مجرمان به سیمایشان شناخته میشوند {مراد از سیما علامتی است که بر آنها از سواد (سیاهی) وجه و زرقت (آبی آسمانی) چشمها بر آنان است، یا آنچه که از قتر (تنگی) و ذلّت آنها را میپوشاند} پس آنها به ناصیهها (پیشانیها) و اقدام (پاها) گرفته میشوند {یعنی که زبانه کشیدنها آنها را میگیرد و بین پیشانیهایشان و پاهای آنها را با غل جمع میکند سپس آنها را در آتش میکشاند، یا زبانهها آنها را به پیشانیهایشان و پاهایشان میگیرد و آنها را به سوی آتش میکشاند}
- ترجمه سلطانیمجرمان به سیمایشان شناخته میشوند پس آنها به ناصیهها (پیشانیها) و اقدام (پاها) گرفته میشوند
- ترجمه راستین(آن روز) بدکاران به سیمایشان شناخته شوند، پس موی پیشانی آنها را با پاهایشان بگیرند (و در آتش دوزخ افکنند).
- ترجمه الهی قمشهای٤٤ يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ آنٍ
بین آن و آب داغ [یعنی بین آب داغ واقع در بین جهنّم] دور میزنند [یا گاهی در بین جهنّم در آتش، و گاهی در بین آب داغ غایت الحرارت دور میزنند]
- ترجمه سلطانیبین آن و آب داغ دور میزنند
- ترجمه راستیناینک میان آن جهنّم و در حمیم سوزان آن میگردند.
- ترجمه الهی قمشهای٤٦ وَلِـمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ
و برای کسی که از مقام پروردگارش [نسبت به خودش] ترسان است [و اینکه او در مقامى است که او را میبیند و گفتارش را میشنود، یا از مقام خود نزد پروردگارش برای حساب ترسان است] دو بهشت هست {هر کدام از آن دو بحسب دو صفحهٔ نفس عمّاله و علّامه و آن که بحسب صفحهٔ عمّالهٔ آن است جنّت نعیم و دیگری جنّت رضوان میباشد و آن این است که قوّهٔ عمّالهاش از قبیح، و قوّه علّامهاش از شیطنت منع کرده است}
- ترجمه سلطانیو برای کسی که از مقام پروردگارش ترسان است دو بهشت هست
- ترجمه راستینو هر که از مقام (قهر و کبریایی) خدایش بترسد او را دو باغ بهشت خواهد بود.
- ترجمه الهی قمشهای٥٠ فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ
در آن دو [بهشت]، دو چشمه جاری میشوند [یعنی در هر کدام از دو جنّت دو چشمه هست یا در هر کدام از آن دو، چشمهای هست]
- ترجمه سلطانیدر آن دو (بهشت)، دو چشمه جاری میشوند
- ترجمه راستیندر آن دو بهشت دو چشمه آب (تسنیم و سلسبیل) روان است.
- ترجمه الهی قمشهای