سورهٔ مجادله آیه ۱۸

روزی که خداوند آنها را جمیعاً بر انگیزد پس برای او [یعنی برای خداوند در قیامت] سوگند می‌خورند همانطور که [در دنیا] برای شما قسم می‌خورند و می‌پندارند که آنها بر چیزی هستند [حیثی که می‌گویند جز این نیست که با آن تقویت دین و نشر سنّت سیّد مرسلین (ص) را خواسته‌ایم و برای خداوند سوگند یاد می‌کنند به گمان آنها که این اعمال از آنان به عنوان حقّ می‌باشد و اینکه خداوند با سوگند خوردن آنان از آنها قبول می‌کند] آگاه باشید که آنها همان دروغگویان (مبالغه کنندگان در دروغ) هستند [برای اینکه دروغ آنها مثل جهلشان مرکّب است که علاج ندارد برای اینکه آنان اعتقاد دارند که آنها راستگویند پس ارتداع (جلوگیری) آنها از کذبشان ممکن نمی‌شود] {هر کسی که متّصف به صفتی شده و امری را طلب کرده اعتقاد می‌دارد که اتّصاف او به این صفت محمود (پسندیده) مرضیّ برای خداوند است و طلب او برای آن امر مطلوب مرضیّ است مگر به نادر، همانطور که علمای عامّه که به قیاس و رأی و ظنّ و استحسان که آنها را بدعت نهادند اصلاح دین و حفظ آن را اراده کردند و این جز هدم دین و صدّ بندگان از ائمّه (ع) نیست و علماء می‌پندارند که آنها هدایت شده هستند و اینکه آنها مصلحان بر دین و بر بندگان هستند، و اینکه مصیب (درستکار) از آنها دو اجر و مخطی (خطاء کننده) اجری واحد دارد، بلکه مصوّبه (قائلان به تصویب بر این باورند که در مسائلی که دستوری از شارع دربارهٔ آن نرسیده و حکم معیّن ندارد، حکم آن تابع ظنّ مجتهد است) از آنها گفته‌اند که در آرای آنها خطاء نیست و اینکه حکم خداوند تابع آرای آنان است و هکذا حال در آنها تا امروز ما این می‌باشد}

روزی که خداوند آنها را جمیعاً بر انگیزد پس برای او سوگند می‌خورند همانطور که برای شما قسم می‌خورند و می‌پندارند که آنها بر چیزی هستند آگاه باشید که آنها همان دروغگویان هستند

روزی که خدا همه آنها را (برای انتقام) برانگیزد پس چنان که برای شما قسم یاد می‌کنند برای خدا هم به دروغ سوگند می‌خورند و می‌پندارند که اثری بر آنها خواهد داشت. الا (ای اهل ایمان) بدانید که آنها بسیار مردم دروغگویی هستند.