سورهٔ حشر آیه ۹

و کسانی که قبل از آنان (مهاجرین) {مراد کسانی می‌باشند که در مکّه ایمان آوردند سپس به مدینه برگشتند و منتظر قدوم محمّد (ص) شدند} در خانه و در ایمان اقامت کردند {کسانی که در خانه‌هایشان اقامت نمودند آنها انصار هستند که برای آنها ممکن نشد که از خانه‌هایشان برای هجرت رسول (ص) به سوی آنها خارج شوند} کسانی [از مؤمنان مهاجر] را که به سوی آنها هجرت کرده‌اند دوست می‌دارند {برای اینکه آنها به مهاجران احسان کردند و در خانه‌هایشان به آنان اسکان دادند و در اموالشان شریک نمودند} و در سینه‌هایشان حاجتی از آنچه که [به آنها] داده شد را نمی‌یابند [یعنی مهاجران یا کسانی که در خانه اقامت کردند در انفس آنها حسدی یا غیظی لازم برای حاجت و فقر ناشی شده از آنچه که به مهاجرین داده شد را نمی‌یابند] و [مؤمنان مهاجر را] بر خودشان ایثار می‌کنند (ترجیح می‌دهند) [به اینکه در حظوظ (بهره‌ها) نفسانی خود و در افضال (فضل دادن) خداوند بحسب ظاهر و باطن مؤمنین را مقدّم می‌دارند] و اگرچه احتیاج شدید (فقر و حاجت) در آنان باشد و کسی که از شُح (بُخل شدید) نفس خود مصون شده [یعنی کسی را که خداوند او را از شحّ نفسش حفظ کرده] پس آنان همان رستگارانند {بخیل کسی است که به آنچه که در دستش است بخل می‌ورزد و بر مستحقّش عطاء نمی‌کند، و شحیح کسی است که به مال غیر بخل می‌ورزد به این معنی که می‌خواهد که آنچه که در دست دیگری است برای او باشد و در گرفتن آنچه که در دست دیگران است به حلال یا حرام حیله می‌کند}

و کسانی که قبل از آنان در خانه و در ایمان اقامت کردند کسانی (از مؤمنان مهاجر) که به سوی آنها هجرت کرده‌اند را دوست می‌دارند و در سینه‌هایشان حاجتی از آنچه که (به آنها) داده شد را نمی‌یابند و (مؤمنان مهاجر را) بر خودشان ایثار می‌کنند (ترجیح می‌دهند) و اگرچه احتیاج شدید در آنان باشد و کسی که از شُح (بُخل شدید) نفس خود مصون شده پس آنان همان رستگارانند

و هم آن جماعت انصار که پیش از (هجرت) مهاجرین (در مکّه به رسول ایمان آوردند و) مدینه را خانه ایمان گردانیدند و مهاجرین را که به سوی آنها آمدند دوست می‌دارند و در دل خود هیچ حاجتی (و حسد و بخلی) نسبت به آنچه (از غنائم بنی نضیر) که به آنها داده شد نمی‌یابند و هر چند به چیزی نیازمند باشند باز مهاجران را بر خویش مقدم می‌دارند (و جانشان به کلی از بخل و حسد و حرص دنیا پاک است) و هر کس را از خوی بخل و حرص دنیا نگاه دارند آنان به حقیقت رستگاران عالمند.