سورهٔ انعام آیه ۱۳۶

و برای خداوند از آنچه که افشانده (آفریده) شده از کشت و دام‌ها نصیبی قرار دادند و به زعم خویش (بدون حجّت و دلیل) گفتند: این برای خداوند است و این برای شرکاء (اصنام) ما است و آنچه که برای شرکائشان می‌باشد پس به خداوند نمی‌رسد و آنچه که برای خداوند می‌باشد به شرکاء آنان می‌رسد، چه بد حکم می‌کنند {شیطان مادامی که در وجود انسان حکومت دارد پس هرگاه که برای خداوند عمل می‌کند شیطان قبل عمل یا حین آن یا بعد آن از مداخل خفیّه در آن مداخله می‌کند، حتّی خودش را شریک لطیفهٔ الهیّه قرار می‌دهد، و چون خداوند اغنی الشّرکاء است آنچه را که در شراکت با غیر او قرار داده شده را برای شریک ترک می‌نماید و آنچه که خالصاً برای شریک می‌باشد برای همو می‌باشد و آنچه که برای خداوند می‌باشد خداوند آن را برای شریک وا می‌گذارد}

و برای خداوند از آنچه که افشانده (آفریده) شده از کشت و دام‌ها نصیبی قرار دادند و به زعم خویش گفتند: این برای خداوند است و این برای شرکاء ما است و آنچه که برای شرکائشان می‌باشد پس به خداوند نمی‌رسد و آنچه که برای خداوند می‌باشد به شرکاء آنان می‌رسد، چه بد حکم می‌کنند

و برای خدا از روییدنیها و چهارپایانی که آفریده نصیبی معین کردند و به گمان خودشان گفتند: این سهم برای خدا و این سهم برای دیگر شریکان و بتان ما. پس آن سهمی که شریکانشان را بود به خدا نمی‌رسید و آن که برای خدا بود به شریکان می‌رسید!حکمی سخت (جاهلانه و) ناشایسته می‌کنند.