سورهٔ ممتحنه آیه ۵

[ای] پروردگار ما، ما را به عنوان فتنه (امتحان) برای کسانی که کفر ورزیده‌اند قرار مده [یعنی ما را به عنوان امتحان یا به عنوان گمراهی یا به عنوان اثم یا به عنوان کفر یا به عنوان فضیحت (رسوایی) یا به عنوان عذاب یا به عنوان اضلال قرار مده، یعنی ما را سبب آن برای آنها قرار مده، یا ما را به خاطر عذاب کسانی که کفر ورزیده‌اند ممتحن قرار مده، یا به خاطر هدایت یافتن کسانی که کفر ورزیده‌اند و بودن آنها به عنوان سبب برای فتنۀ کسانی که کفر ورزیده‌اند به این معنی است که آنان را در حالتی از فقر و حاجت یا از ابتلاء و مصیبت قرار ندهد یا از ارتکاب آنچه که شایسته نیست که مرتکب شوند از معاصی یا از اختلاف کلمه و نزاع بین خود، یا از موالات (دوستی کردن) با کفّار یا اتّباع آنان در بعضی آنچه که دارند، یا از معارضه با آنها، یا از مجادله با آنها و ضعف از جواب دادن آنان که آنان استهزاء شوند یا غیبت شوند یا معارضه کنند یا سرزنش شوند یا از آنان و از دینشان نفرت ورزند یا بجنگند]، و [در آنچه که از ما تفریط شد] ما را بیامرز [تا آنکه ما را بدان مؤاخذه نکنی و ما را به عنوان فتنه برای غیر ما قرار دهی، ای] پروردگار ما، همانا تو همان عزیز [غالب منیع (بسیار با مناعت)] و حکیم هستی [که دقایق امور را می‌دانی، و صُنع را مشتملاً بر غایات دقیق انیق (شگفت‌آور) اتقان (استوار) می‌کنی]

(ای) پروردگار ما، ما را به عنوان فتنه (امتحان) برای کسانی که کفر ورزیده‌اند قرار مده و ما را بیامرز، (ای) پروردگار ما همانا تو همان چیره و حکیم هستی

پروردگارا، ما را مایه فتنه و امتحان کافران مگردان و پروردگارا، ما را بیامرز که تنها تویی که (بر هر کار) بسیار مقتدری و (به صلاح خلق) کاملا آگاهی.