سورهٔ جمعه آیه ۷

و آن را به (سبب) آنچه که دستانشان [از معاصی] مقدّم (از پیش مهیّا) نموده است [که می‌ترسند که با آنها داخل آتش شوند، یا از معاصی که آخرت را فراموششان می‌سازد و آنها را به جهت دنیا منصرف می‌کند به حیثی که محبّان (دوستداران) بر دنیا می‌گردند نه محبّان بر آخرت] ابداً تمنّا نمی‌کنند [برای اینکه آنها فراموش کننده بر خداوند و راضی به حیات دنیا هستند] و خداوند به ستمکاران [یعنی به آنها] دانا است

و آن را به (سبب) آنچه که دستانشان (از معاصی) مقدّم (از پیش مهیّا) نموده است ابداً تمنّا نمی‌کنند و خداوند به ستمکاران دانا است

و حال آنکه در اثر آن کردار بد که به دست خود (برای آخرت خویش) پیش فرستاده‌اند ابدا آرزوی مرگ نخواهند کرد (بلکه از مرگ سخت ترسان و هراسانند) و خدا به (کردار) ستمکاران داناست.