سورهٔ تحریم آیه ۳

و آنوقت که نبیّ به بعضی ازواجش سخنی سرّی گفت {سخن خلافت ابی بکر و عمر، یا سخن تحریم ماریه و امر کردن او به کتمان آن} پس چون [عایشه (بنت ابوبکر)] به آن خبر داد و خداوند آن [یعنی خبر دادن او (مؤنّث) به عایشه] را بر او (محمّد (ص)) آشکار نمود [این زوج مأموره به کتمان را] به بعض آن گوشزد کرد و از بعضی اعراض کرد، و چون [محمّد (ص)] آن را به او (مؤنّث) خبر داد [حفصه (بنت عمر)] گفت چه کسی از این به تو خبر داده؟ [محمّد (ص)] گفت: دانای آگاه به من خبر داده

و آنوقت که نبیّ به بعضی از ازواجش سخنی سرّی گفت پس چون (او مؤنّث) آن را (به عایشه) خبر داد و خداوند آن را بر او (محمّد) آشکار نمود (آن زوج مأموره به کتمان را به محمّد(ص)) معرفی کرد بعضی از آن را و از بعضی اعراض کرد و چون آن را به او خبر داد (حفصه) گفت چه کسی از این به تو خبر داده؟ گفت: دانای آگاه به من خبر داده

وقتی پیغمبر با بعضی زنان خود (یعنی با حفصه راجع به ماریه یا راجع به ریاست ابوبکر و عمر) سخنی به راز گفت و آن زن (چون خیانت کرده و دیگری یعنی عایشه را) بر سرّ پیغمبر آگه ساخت و خدا به رسولش خبر داد او بر آن زن برخی را اظهار کرد و به رویش آورد و برخی را پرده‌داری نمود و اظهار نکرد؛ چون او را از افشاء آن سرّ آگاه ساخت آن زن گفت: رسولا، تو را که واقف ساخت (که من سرّ تو بر کسی فاش کرده‌ام) ؟رسول گفت: مرا خدای دانای آگاه خبر داد.