سورهٔ ملک آیه ۲۲

و آیا پس کسی که راه می‌رود [حال آنکه] با روی خود به زمین خورده [یعنی مصروع (به رو افتاده) بر رویش است]، هدایت یافته‌تر است یا کسی که بطور راست [قامت] بر صراط مستقیم [غیر منحرف از مقصد] راه می‌رود؟

و آیا پس کسی که راه می‌رود (حال آنکه) با روی خود به زمین خورده، هدایت یافته‌تر است یا کسی که (در حالی که) راست است بر صراط مستقیم (غیر منحرف از مقصد) راه می‌رود؟

آیا آن کس که (در کفر و جهالت) سرنگون به رو در افتاده یا آن که با قامت راست به راه راست (ایمان) است کدام بهتر هدایت یافته‌اند؟