سورهٔ حاقه آیه ۱۲

تا آن را برای شما به عنوان تذکره قرار دهیم و آن را گوش شنوا نگه دارد [یعنی تا فعله از طغیان آب و حمل شما در جاریّه و اهلاک کافران و انجاء (نجات دادن) مؤمنین را از جهت وعظ (پند دادن) به عنوان تذکره برای شما قرار دهیم و این فعله یا تذکره را گوش شنوا حفظ می‌کند] {و در آن اشاره تأویل هست که ما چون آب دریای شور از زمین هیولایی و آب آسمان اهویه را ملاقات دادیم و آن دو آب طغیان کردند آن دو ملاقات (برخورد) کردند و شما را در کشتی نوح (ع) حمل کردیم که آن کشتی شریعت است که کسی که در آن سوار شود نجات می‌یابد و کسی که از آن تخلّف کند هلاک می‌شود، یا کشتی ولایت است که آن مرکب منجی (نجات دهنده) حقیقی است، زیرا مَثل عترت او مَثل سفینهٔ نوح (ع) است که کسی که در آن سوار شود نجات می‌یابد و کسی که از آن تخلّف کند هلاک می‌شود، تا این فعله از طغیان آب، یا رکوب (سوار شدن) کشتی یا نفس کشتی که همان شریعت یا طریقت است را تذکره‌ای برای امور آخرت قرار دهیم و آن یعنی شریعت یا طریقت با آداب آنها نگه داشته شود}

تا آن را برای شما به عنوان تذکره قرار دهیم و آن را گوش شنوا نگه دارد

تا آن (غرق کفار و نجات مؤمنان) را مایه پند و عبرت شما مردم قرار دهیم و لیکن گوش شنوای هوشمندان این پند و تذکر را تواند فرا گرفت.