سورهٔ انعام

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۱۶۵
نام‌های سوره:
أنعام، حجت
تفسیر

٥١ وَأَنذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُوا إِلَى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُم مِّن دُونِهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

و کسانی که می‌ترسند که به پروردگار [مضاف]شان [که همان ربّ آنان در ولایت است] حشر (گرد آورده) شوند را با آن [یعنی با خداوند یا با قرآن یا با علی (ع) یا با آنچه که به تو وحی می‌شود] انذار کن که آنها به غیر از او ولیّ {ولیّ شیخ در ولایت و همان معلّم احکام قلب و شأن ولایت است} و نه شفیعی {شفیع مانند نصیر همان شیخ در دلالت و همان معلّم احکام قالب و شأن نبوّت است} ندارند به ترقّب اینکه آنها [از آنچه که آنها را از پروردگارشان روگردان می‌کند] تقوا پیشه کنند

- ترجمه سلطانی

و کسانی که می‌ترسند که به پروردگارشان حشر (گرد آورده) شوند را با آن انذار کن که آنها به غیر از او ولیّ و نه شفیعی ندارند به ترقّب اینکه آنها تقوا پیشه کنند

- ترجمه راستین

-و آنان را که از احضار در پیشگاه عدل خدا ترسانند به آیات قرآن متنبّه ساز و بترسان که جز خدا آنها را یاور و شفیعی نیست، باشد که پرهیزکار شوند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٢ وَلَا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَيْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِم مِّن شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِـمِينَ

و طرد مکن کسانی را که در صبحگاهان و شامگاهان پروردگارشان [در ولایت] را می‌خوانند [یعنی با قبول ولایت علی (ع) و بیعت ولویّه با او] وجه او را می‌خواهند {یعنی از دعاء (خواندن) پروردگارشان غیر وجه ربّ را نمی‌خواهند، و وجه هر چیزی همان است که با آن به چیز دیگری توجّه می‌شود} چیزی از حساب آنها [از حیث شأن نبوّت تو] بر [عهدهٔ] تو نیست [بلکه حساب آنها بر پروردگارشان است یعنی اینکه حساب کسی که در ولایت داخل شده و طرد آنها و ابقای آنها جز این نیست که آن بر شأن ولویّ تو است نه بر شأن نبوی تو] و چیزی از حساب تو بر [عهدهٔ] آنها نیست پس اگر آنها را طرد کنی آنگاه از ستمکاران می‌باشی

- ترجمه سلطانی

و طرد مکن کسانی را که در صبحگاهان و شامگاهان پروردگارشان را می‌خوانند (در حالی که) وجه او را می‌خواهند چیزی از حساب آنها بر (عهدهٔ) تو نیست و چیزی از حساب تو بر (عهدهٔ) آنها نیست پس اگر آنها را طرد کنی آنگاه از ستمکاران می‌باشی

- ترجمه راستین

و آنان را که صبح و شام خدا را می‌خوانند و قصدشان فقط خداست از خود مران، که نه چیزی از حساب آنها بر تو و نه چیزی از حساب تو بر آنهاست، پس اگر آن خداپرستان را از خود برانی از ستمکاران خواهی بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۷
سوره انعام
حزب ۲۷

٥٣ وَكَذَلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لِّيَقُـولُوا أَهَـؤُلَاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّن بَيْنِنَا أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ

و این‌چنین بعضی آنها را با بعضی آزمایش کردیم تا [کسانی که استحقاق دین ندارند حالاً و قالاً] بگویند: آیا اینان هستند که خداوند از بین ما بر آنها منّت گذاشته؟ آیا خداوند به سپاسگزاران داناتر نیست؟

- ترجمه سلطانی

و این‌چنین بعضی از آنها را با بعضی دیگر آزمایش کردیم تا بگویند: آیا اینان هستند که خداوند از بین ما بر آنها منّت گذاشته؟ آیا خداوند به سپاسگزاران داناتر نیست؟

- ترجمه راستین

و همچنین ما برخی را به برخی دیگر بیازمودیم تا آنکه به (طعن) گویند: آیا بر این فقیران، خدا در میان ما (به نعمت اسلام) منّت نهاد؟! آیا خدا (از این منکران) به احوال سپاسگزاران (فقرا) داناتر نیست؟!

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٤ وَإِذَا جَاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنكُمْ سُـوءًا بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

و وقتی که کسانی که [با ایمان خاصّ ولوی] به آیات ما ایمان می‌آورند نزد تو می‌آیند پس بگو: سلام بر شما، پروردگار شما رحمت را بر خودش مقرّر (فرض) کرده است همانا کسی از شما که از روی نادانی عمل بدی کند سپس بعد از آن [از دار جهل] برگردد و [خودش را با دخول در دار علم] اصلاح کند پس همانا او بسیار آمرزنده و مهربان است [یعنی بر او می‌آمرزد و به او رحم می‌کند]

- ترجمه سلطانی

و وقتی که کسانی که به آیات ما ایمان می‌آورند نزد تو می‌آیند پس بگو: سلام بر شما، پروردگار شما رحمت را بر خودش مقرّر کرده است همانا کسی از شما که از روی نادانی عمل بدی کند سپس بعد از آن برگردد و اصلاح کند پس همانا او بسیار آمرزنده و مهربان است

- ترجمه راستین

هرگاه آنان که به آیات ما می‌گروند نزد تو آیند بگو: سلام بر شما باد، خدا بر خود رحمت و مهربانی را فرض نمود، که هر کس از شما کار زشتی به نادانی کرد و بعد از آن توبه کند و اصلاح نماید البته خدا بخشنده و مهربان است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٥ وَكَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ

و این‌چنین آیات را شرح می‌دهیم و تا راه مجرمان روشن شود

- ترجمه سلطانی

و این‌چنین آیات را شرح می‌دهیم و تا راه مجرمان روشن شود

- ترجمه راستین

و همچنین ما آیات را مفصل بیان کنیم (تا حق روشن شود) و تا راه گنهکاران معین و آشکار شود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٦ قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ قُل لَّا أَتَّبِعُ أَهْوَاءَكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ

بگو: همانا من نهی شده‌ام که کسانی که غیر از خداوند می‌خوانید را بندگی کنم، بگو: از هواهایتان پیروی نمی‌کنم که در این صورت گمراه شده‌ام و از هدایت یافتگان نخواهم بود

- ترجمه سلطانی

بگو: همانا من نهی شده‌ام که کسانی که غیر از خداوند می‌خوانید را بندگی کنم، بگو: از هواهایتان پیروی نمی‌کنم که در این صورت گمراه شده‌ام و از هدایت یافتگان نخواهم بود

- ترجمه راستین

بگو که مرا از پرستش آن خدایان باطل که شما می‌پرستید منع فرموده‌اند. بگو: من پیروی هوسهای شما نکنم تا مبادا گمراه شده و راه هدایت نیابم.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٧ قُلْ إِنِّي عَلَى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّي وَكَذَّبْتُم بِهِ مَا عِندِي مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفَاصِلِينَ

بگو: من بر بیّنه‌ای (دلیل روشنی) از پروردگارم هستم و (حال آنکه) شما آن [یعنی قرآن یا علی (ع)] را تکذیب کردید آنچه که آن را درخواست تعجیل دارید نزد من نیست حکم جز برای خداوند نیست که این حقّ (ولایت) را [آنطور که حکمت و حکم آن را اقتضاء می‌کند] حکایت می‌کند (تفصیل می‌دهد) و او [بین حقّ و کسی که متّصل به آن است و باطل و کسی که متّصل به آن است] بهترین جدا کنندگان است

- ترجمه سلطانی

بگو: من بر بیّنه‌ای (دلیل روشنی) از پروردگارم هستم و (حال آنکه) شما آن را تکذیب کردید آنچه که آن را درخواست تعجیل دارید نزد من نیست حکم جز برای خداوند نیست که این حقّ را حکایت می‌کند و او بهترین جدا کنندگان است

- ترجمه راستین

بگو: من هر چه می‌گویم با برهانی از سوی پروردگارم است و شما تکذیب آن می‌کنید. عذابی که شما بدان تعجیل می‌کنید امر آن به دست من نیست، فرمان جز خدا را نخواهد بود، که به حق دستور می‌دهد و او بهترین حکم فرمایان است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٨ قُل لَّوْ أَنَّ عِندِي مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ لَقُضِيَ الْأَمْرُ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِـمِينَ

بگو: اگر آنچه [از عذاب] که تعجیل درخواست آن را دارید نزد من می‌بود کار بین من و شما حتماً قضاء (تمام) شده بود و خداوند به ستمکاران داناتر است

- ترجمه سلطانی

بگو: اگر آنچه را که تعجیل درخواست آن را دارید نزد من می‌بود کار بین من و شما حتماً قضاء (تمام) شده بود و خداوند به ستمکاران داناتر است

- ترجمه راستین

بگو: اگر به دست من بود عذابی که به تعجیل می‌طلبید کار میان من و شما خاتمه می‌یافت، و خدا به احوال ظالمان داناتر است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٩ وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَلَا يَابِسٍ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ

و کلیدهای غیب نزد او است آن را نمی‌داند مگر او و می‌داند آنچه را که در خشکی و دریا است و برگی فرو نمی‌افتد مگر آنکه آن را می‌داند و نه دانه‌ای در تاریکی‌های زمین و تری و نه خشکی نیست مگر که در کتاب مبین (آشکار کننده) است

- ترجمه سلطانی

و کلیدهای غیب نزد او است آن را نمی‌داند مگر او و می‌داند آنچه را که در خشکی و دریا است و برگی فرو نمی‌افتد مگر آنکه آن را می‌داند و نه دانه‌ای در تاریکی‌های زمین و تری و نه خشکی نیست مگر که در کتاب مبین (آشکار کننده) است

- ترجمه راستین

و کلیدهای خزائن غیب نزد اوست، کسی جز او بر آن آگاه نیست و نیز آنچه در خشکی و دریاست همه را می‌داند و هیچ برگی از درخت نمی‌افتد مگر آنکه او آگاه است و نه هیچ دانه‌ای در زیر تاریکی‌های زمین و نه هیچ تر و خشکی، جز آنکه در کتابی مبین مسطور است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۷
سوره انعام
حزب ۲۷

٦٠ وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُم بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُم بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُّسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

و او کسی است که شما را در شب می‌میراند و آنچه که در روز انجام داده‌اید (به دست آورده‌اید) را می‌داند سپس شما را در آن [یعنی در روز از خوابتان] بر می‌انگیزاند تا مدّت نامیده (معیّن) شده به پایان برسد سپس مرجع (محلّ بازگشت) شما به او است سپس شما را به آنچه که عمل می‌کردید خبر می‌دهد

- ترجمه سلطانی

و او کسی است که شما را در شب می‌میراند و آنچه که در روز انجام داده‌اید (به دست آورده‌اید) را می‌داند سپس شما را در آن بر می‌انگیزاند تا مدّت نامیده (معیّن) شده به پایان برسد سپس مرجع (محلّ بازگشت) شما به او است سپس شما را به آنچه که عمل می‌کردید خبر می‌دهد

- ترجمه راستین

-و اوست خدایی که چون شب (به خواب می‌روید) جان شما را برمی‌گیرد (و نزد خود می‌برد) و کردار شما را در روز می‌داند، و پس از آن (خواب) شما را بر می‌انگیزد تا اجلی که در قضا و قدر او معین است به پایان رسد، سپس (هنگام مرگ) به سوی او باز می‌گردید آن گاه به نتیجه آنچه کرده‌اید شما را آگاه گرداند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)