سورهٔ اعراف آیه ۴۳

و [در دنیا یا در جنّت] بَر می‌کَنیم (می‌زداییم) آنچه از کینه که در سینه‌هایشان است [مقصود این است که او تعالی سینه‌های مؤمنین را از موجبات غلّ (حِقد، کینهٔ پنهان در دل) از کدورات دنیویّه و صفات رذیلهٔ نفسانیّه پاک می‌کند تا سینه‌هایشان از حقد و حسد صاف شود، خصوصاً نسبت به برادران مؤمنشان و همچنین از عُجب (خودپسندی) و ریا و شکّ و شرک خفیّ، پس در سینه‌هایشان جز ودّ (دوستی) خالص و صدق (راستی) تامّ باقی نمی‌ماند]، نهرها از زیر آنها جاری می‌شود و [بعد آنکه سینه‌هایشان از آنچه که آنها را اذیّت می‌کند مصفّا گشت و مقام آنها از آنچه که آنها را ملایم (سازگار) نمی‌شود مأمن گردید، و همنشینان آنها از آنچه که آنها را ناراحت می‌کند فارغ شدند به عنوان تبجّح (نازیدن، خوشحالی کردن) و تشکّر کردن] می‌گویند ستایش خداوندی را که ما را به این [مقام یا فضل] هدایت فرمود و اگر خداوند ما را هدایت نمی‌کرد ما حتماً هدایت نمی‌شدیم همانا رسولان پروردگار ما حقّ را آورده بودند [آن را می‌گویند برای اینکه آنها بدون مشاهده مؤمن به غیب بودند پس چون آنچه را که به آن ایمان آورده بودند مشاهده می‌کنند از آنچه که مشاهده می‌کنند خوشحال می‌شوند و آن را برای غایت سرور اظهار می‌کنند] و نداء داده می‌شود که این جنّتی است که شما آن را به آنچه که عمل می‌کرده‌اید به ارث می‌برید

و بَر می‌کَنیم (می‌زداییم) آنچه از کینه که در سینههایشان است، نهرها از زیر آنها جاری می‌شود و می‌گویند ستایش خداوندی را که ما را به این هدایت نمود و اگر خداوند ما را هدایت نمی‌کرد ما حتماً هدایت نمی‌شدیم همانا رسولان پروردگار ما حقّ را آورده بودند و نداء داده می‌شود که این جنّتی است که شما آن را به آنچه که عمل می‌کردید به ارث می‌برید

و زنگار هر کینه (و حسد و خوی زشت) را از آیینه دل آنان بزداییم و در بهشت بر زیر قصرهایشان نهرها جاری شود و گویند: ستایش خدای را که ما را بر این مقام رهنمایی کرد، که اگر هدایت و لطف الهی نبود ما به خود به این مقام راه نمی‌یافتیم، همانا رسولان خدایمان به حق آمدند (و ما را بر این مقام رهبری کردند) . و اهل بهشت را ندا کنند که این است بهشتی که از اعمال صالح شما را به ارث داده‌اند.