سورهٔ معارج
معارج، سأل سائل، واقع
١١ يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ
آنها به آنان نشان داده [یعنی شناسانده] شوند، در آنروز مجرم دوست دارد [آرزو میکند] که [برای رهایی] از عذاب فرزندانش را فدیه دهد
- ترجمه سلطانیبه آنان آنها نشان داده (شناسانده) شوند، در آنروز مجرم دوست دارد (آرزو میکند) که (برای رهایی) از عذاب فرزندانش را فدیه دهد
- ترجمه راستینچون حقیقت حالشان به آنها بنمایند آن روز کافر بدکار آرزو کند که کاش توانستی فرزندانش را فدای خود سازد و از عذاب برهد.
- ترجمه الهی قمشهای١٣ وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ
و عشیرهاش که به او پناه میدادند [یعنی عشیرهاش که او در نوائب (مصائب) به آنها پناه میبُرد و در هر کاری به او پناه میدادند و در نسبش به آنها پناه میبُرد و با تولّد از آنها از آنها منفصل گشته بود]
- ترجمه سلطانیو عشیرهاش که به او پناه میدادند
- ترجمه راستینو هم خویشان و قبیلهاش را که همیشه حمایتش میکردند.
- ترجمه الهی قمشهای١٤ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنْجِيهِ
و کسانی که جمیعاً در زمین هستند را، تا [با آن فداء (فدیه دادن)] او نجات داده شود
- ترجمه سلطانیو کسانی که جمیعاً در زمین هستند را، تا او نجات داده شود
- ترجمه راستینو هر که را روی زمین است خواهد همه را فدای خویش گردند تا مگر او را (از آن عذاب) برهاند.
- ترجمه الهی قمشهای١٦ نَزَّاعَةً لِلشَّوَىٰ
بسیار بَرکنَندهٔ پوست سر است {«لظى» آتش یا لهب (شعله) آن است و در اینجا اسم برای جهنّم یا برای وادیی از آن است، و «شوى» امرِ هیّن (سست) و رذال (پستی) مال و دو دست و دو پا و اطراف (دو دست و دو پا) و کاسۀ سر و آنچه که غیر کُشنده باشد است، و «نزاعت» به معنی آن را کَند یا مشتاق شد است}
- ترجمه سلطانیبسیار بَرکنَندهٔ پوست سر است
- ترجمه راستینتا سر و صورت و اندمش پاک بسوزد.
- ترجمه الهی قمشهای١٧ تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ
[در آن هنگام] کسی که [از آن پشت کرد یا کسی که از ولایت] پشت کرد و [یا به سوی آن] روی برگرداند را میخواند {استعمال «تدعو» به معنی با عُنف (زور) کشیدن است برای تهکّم (خشم گرفتن) به آنان}
- ترجمه سلطانیکسی که پشت کرد و روی برگرداند را میخواند
- ترجمه راستیندوزخ کسی را میخواند که از خدا رو گردانیده و با حق مخالفت کرده.
- ترجمه الهی قمشهای