سورهٔ جن آیه ۲۷

مگر بر رسولی که مورد رضایت باشد زیرا از بین دو دست (جلو) او و از پشت او مراقبینی را داخل می‌کند {معنی می‌دهد که خداوند احدی را بر غیب خود مُظهر نمی‌کند مگر کسی که رسول بشری یا ملکی از او راضی شوند برای اینکه رسول (ص) از بین دو دست خودش یعنی آخرت و از خلف (پشت) خود یعنی دنیا مترقّبی را بر امور آن دو داخل می‌کند، یا بر اطّلاع بر اسرار آن دو، یا از بین دو دستش و از خلف خود از قوای درّاکهٔ خود و ملائکهٔ موکّل بر او رصّادی (مراقبینی) و مترقّبانی را قرار می‌دهد تا اخبار دنیا و اسرار آخرت را به او بیاموزند، یا خداوند در مظاهر خویش که همان ملائکهٔ موکّله بر رسول هستند مترقّبی را برای اخبار و اعلام به رسول (ص) می‌گمارد یا خداوند رصّادی (بسیار رصد کننده‌ای) برای او قرار می‌دهد تا به او اعلام نماید}

مگر بر رسولی که مورد رضایت باشد زیرا از بین دو دست (جلو) او و از پشت او مراقبینی را داخل می‌کند

مگر آن کس را که به پیامبری برگزیده است که فرشتگان را از پیش رو و پشت سر او می‌فرستد (تا اسرار وحی را شیاطین به سرقت گوش نربایند).