سورهٔ مدثر
مدثّر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
٢ قُمْ فَأَنذِرْ
[از خوابت، یا از التحاف (زیر لحاف یا جامه بودن) خود یا از کثرات یا از طبعت] برخیز و [بندگان را از شیطان و از مَساوی (بدیها) نفس و از رذائل آن و از سخط (خشم) خداوند و عقوبات او] انذار کن
- ترجمه سلطانیبرخیز و انذار کن
- ترجمه راستینبرخیز و به اندرز و پند، خلق را خدا ترس گردان.
- ترجمه الهی قمشهای٦ وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ
و منّت مگذار که افزون طلبی [یعنی عطاء مکن با طلب کردن بر بیشتر از آنچه که به تو عطاء شد، یا بر بندگان با شمارش عطایایت بسیار منّت مگذار، یا با حسنات خویش به جهت افزونطلبی بر آنها بر خداوند منّت نگذار، یا آنچه که از نبوّت یا قرآن یا دین به تو عطاء شده بر مردم با افزونطلبی اجر از بندگان با آن منّت مگذار]
- ترجمه سلطانیو منّت مگذار که افزون طلبی
- ترجمه راستینو بر هر که احسان کنی ابدا منّت مگذار و عوض افزون مخواه.
- ترجمه الهی قمشهای٧ وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ
و برای پروردگارت پس [بر مشاقّ (سختیهای) تکلیف و اثقال (سنگینیهای) نبوّت، یا بر اذیّت کردن قوم، یا بر محاربت (جنگ کردن) عرب و عجم، یا بر طاعات و مصائب و از معاصی] صبر کن
- ترجمه سلطانیو برای پروردگارت پس (بر سختی تکالیف و سنگینی نبوّت) صبر کن
- ترجمه راستینو برای خدایت صبر و شکیبایی پیشگیر.
- ترجمه الهی قمشهای