سورهٔ قیامه

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۴۰
نام‌های سوره:
قیامت، لا أقسم
صفحه قبلی | نمایش آیات ۳۱ الی ۴۰ (نمایش تمام آیات سوره)
تفسیر

٣١ فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّى

و [وقتی که به تراقی (استخوان‌های ترقوه) می‌رسد راحتی نداشته باشد، برای اینکه او انبیاء و اولیاء (ع) را] تصدیق نکرد و درود نگفت

- ترجمه سلطانی

و تصدیق نکرد و درود نگفت

- ترجمه راستین

پس (آن روز وای بر آن که چون ابو جهل) حق را تصدیق نکرد و نماز (و طاعتش) بجا نیاورد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٢ وَلَكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّى

و لکن [انبیاء و اولیاء (ع) را] تکذیب کرد و [از طاعت خداوند و طاعت خلفای او] روی گرداند

- ترجمه سلطانی

و لکن تکذیب کرد و روی گرداند

- ترجمه راستین

بلکه (خدا را) تکذیب کرد و (از حکمش) رو بگردانید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٣ ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى

سپس [در حالی که] تکبّر می‌کرد به سوی اهل خویش رفت [که تبختر (فخر فروشی) کند]

- ترجمه سلطانی

سپس (در حالی که) تکبّر می‌کرد به سوی اهل خویش رفت

- ترجمه راستین

و آن گاه با تکبر و نخوت به سوی اهل خویش روی آورد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٤ أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى

وای بر تو [در دنیا] وای

- ترجمه سلطانی

وای بر تو وای

- ترجمه راستین

(به وی خطاب شود) وای (بر زندگی) و (صد) وای بر (مرگ) تو.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٥ ثُمَّ أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى

سپس وای بر تو [در آخرت] وای

- ترجمه سلطانی

سپس وای بر تو وای

- ترجمه راستین

پس (از مرگ هم) وای (بر برزخ) و (صد) وای بر (روز محشر) تو.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٦ أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

آیا انسان می‌پندارد که بیهوده [یعنی بطور مهمل] رها می‌شود

- ترجمه سلطانی

آیا انسان می‌پندارد که بیهوده رها می‌شود

- ترجمه راستین

آیا آدمی می‌پندارد که او را مهمل (از تکلیف و ثواب و عقاب) گذارند (و غرضی در خلقتش منظور ندارند).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٧ أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمْنَى

آیا نطفه‌ای از منی نبود که ریخته شد

- ترجمه سلطانی

آیا نطفه‌ای از منی نبود که ریخته شد

- ترجمه راستین

آیا آدمی قطره آب نطفه نبود که (در رحم) ریزند؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٨ ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى

سپس خون بسته‌ای شد که خلق کرد و ایستاند [یعنی که او را مذکّری بالغ و مؤنّث بالغی درست کرد، یا او را بحسب اعضایش درست کرد]

- ترجمه سلطانی

سپس خون بسته‌ای شد که خلق کرد و ایستاند

- ترجمه راستین

و پس از نطفه خون بسته شد و آن گاه (خدایش به این صورت زیبای حیرت انگیز) آفرید و آراسته ساخت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٩ فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَى

سپس از او دو زوج (جنس) مذکّر و مؤنّث قرار داد [یعنی که خداوند برای این بنیان و برای مادّهٔ انسان از اخسّ (پست‌ترین) احوال به اشرف (شریف‌ترین) آنها تبدّلاتی قرار داد، پس وقتی که انسانی بالغ به عنوان مذکّر یا مؤنّث گشت او را مهمل نمی‌گذارد بلکه وقتی که در جهت روحانیّتش به موت اختیاری یا اضطراری استکمال می‌یابد اهتمام به او بیشتر از حالت خسیسهٔ (پست) او می‌گردد که در آن نطفه‌ای قذر (کثیف) یا علقه‌ای یا مضغه‌ای یا جنینی بود]

- ترجمه سلطانی

سپس از او دو زوج (جنس) مذکّر و مؤنّث قرار داد

- ترجمه راستین

پس آن گاه از او دو صنف نر و ماده پدید آورد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٠ أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَى

آیا آن (چنین کسی) قادر نیست بر اینکه مردگان را زنده کند؟! [و حال آنکه مرگ همان سبب حیات حقیقی او است].

- ترجمه سلطانی

آیا آن قادر نیست بر اینکه مردگان را زنده کند؟!

- ترجمه راستین

آیا چنین خدای (با قدرت و حکمت) باز نتواند مردگان را زنده گرداند؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)