سورهٔ انسان آیه ۱۷

و در آنجا با باده‌ای نوشانده می‌شوند که مزاج آن زنجبیلی است {کأس بر خمر (شراب) اطلاق می‌شود، و چون سالک بقایایی از نفسش بر او باقی می‌باشد برای او لابدّ از حرارت طلب و اشتیاق سیر در عالم صفات است که نهایتی ندارد گاهی از شراب زنجبیلى نوشانده می‌شود که با آن حرارت طلبش و التذاذ سیرش و وجدش تشدید شود}

و در آنجا با باده‌ای نوشانده می‌شوند که مزاج آن زنجبیلی است

و آنجا شرابی که طبعش چون زنجبیل (گرم و عطرآگین) است به آنها بنوشانند.