سورهٔ انسان
آیه ۴
متن عربی آیه
٤ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا
ترجمهها
همانا ما برای کافران زنجیرهایی [که با آنها به عنف (زور) کشیده میشوند] و غلهایی (طوقهایی) [که با آنها قید (بند) میشوند] و شعلهای [که با آن میسوزند] آماده کردهایم {انسان در اوّلین مراتبش در تطوّرات خود به عنوان جماد است، و در دوّم مراتبش در تفنّنات (گونه گونه شدنها) خود نبات است، و در سوّم مراتبش در تبدّلات خود و تقلّبات (دگرگونیها) خود به عنوان حیوان است، و در چهارمین مراتبش در کثرت نشآت خود به عنوان انسان است، و برای این مراتب میولی (میلهایی) و اقتضائات و شهوات و غضبات و محبّات و اشتیاقات و عزمات (عزمها) و ارادات و حرکات و سکنات هست، و وقتی که انسان به مبلغ (زمان بلوغ) مردان و زنان میرسد پس یا که حرکاتش و سکناتش به حکم میول جمادی او یا اقتضائات نباتیش یا شهواتش و غضبات حیوانیش، یا ادراکاتش و حیلههای شیطانی او میباشد، و یا اینکه به حکم عقل انسانی او میباشد پس اگر از قسم اوّل بود جملۀ حرکات او و سکنات او و عزمات او و ارادات او از حیث انجرار (منجر شدن) آن به عمل سیّء (سوء، حالت بد) و اسوء (بدتر، حالت بدتر) به عنوان سلاسل (زنجیرها) میباشند که او را در دنیا به اسفل (پایینترین) نفس که همان صورت جحیم آخرت است و به عمل قبیح که آن از آثار لهبات (شعلهها) جحیم است جاری میسازد، و این سلاسل در دنیا از انظار حسّیّه مستور هستند و اگرچه با انظار ملکوتیّه برای اهل آن مشهود میباشد، لکن در آخرت به جهت بناء بر تجسّم اعمال مشهودهٔ ظاهره و موجبه بر سلاسل دیگر اخروی در آخرت از جهت بناء بر جزاء اعمال با جزای مناسب بر آنها میگردد، و همگی آنها از حیث اکتساب نفس از آنها سوأت (رسوایی، خوی زشت) و ثقل (سنگینی) اغلال (غلها) بر آنها از انظار دنیوی مستوره، برای انظار اخرویّه مشهوده میباشند، و اگر از قسم اخیر باشد سببی برای اطلاق (رهایی) او از اغلال و خلاص او از سلاسل و سببی برای خروج او از هاویهٔ (دوزخ) نفس و عروج او بر مراقی (مدارج) انسانیّت به اعلی علیّین و قرب ربّ او ربّ العالمین میگردد}
همانا ما برای کافران زنجیرها و غلهایی (طوقهایی) و شعلهای آماده کردهایم
ما برای (کیفر) کافران غل و زنجیرها و آتش سوزان مهیّا ساختهایم.
لغات
(برای دیدن جزییات هر کلمه روی آن کلیک کنید)