سورهٔ انسان آیه ۵

همانا نیکان از باده‌ای [از شراب یا از کاسه‌ای که در آن خمر (شراب) است] می‌نوشند که مزاج آن کافوری می‌باشد {برای سالکین الی الله انواعی از شراب معنوی روحانی هست که گاهی برودت (سردی) سلوک بر آنان غالب می‌شود پس پروردگارشان به آنان شرابى زنجبیلى می‌نوشاند که آنان را سُخْن (گرم) کند و در حرارت شوقشان و طلبشان بیفزاید، و گاهی حرارت شوق بر آنان غلبه می‌کند پس پروردگارشان به آنان شرابى کافورى می‌نوشاند تا اشتیاقشان را با بَرد (سردی) کافور سلوک معتدل نماید، و گاهی وقتی که در سلوک و جذب معتدل می‌باشند به آنان شرابى خالص غیر ممزوج می‌نوشاند، و گاهی به آنان شرابى طهور می‌نوشاند که آنان را از نسبت دادن اموال و افعال و صفات به انفسشان بلکه از انانیّاتشان بشویَد و این احوال در آخرت و در جنّات بر آنان عارض می‌شود}

همانا نیکان از باده‌ای می‌نوشند که مزاج آن کافوری می‌باشد

نکوکاران عالم (که در این آیه حضرت علی و فاطمه و حسنین علیهم السّلام و شیعیانشان به اجماع خاصّه و اخبار عامّه مقصودند) در بهشت از جام شرابی نوشند که طبعش (در لطف و رنگ و بوی) کافور است.