سورهٔ انسان آیه ۷

به نذر [خود] وفا می‌کنند {نذر آنچه است که انسان آن را با شرط کردن یا بدون شرط کردن بر خودش واجب می‌کند، و مراد از آن عهدی است که در ضمن بیعت عامّه یا خاصّه می‌باشد و وفاء به این نذر مستلزم وفا کردن به جمیع عهود و شروط است} و از روزی که شرّ آن [به غایت تفرّق] متفرّق (پراکنده) می‌باشد خوف دارند

به نذر (خود) وفا می‌کنند و از روزی که شرّ آن پراکنده (متفرّق) می‌باشد خوف دارند

به عهد و نذر خود وفا می‌کنند و از روزی که شر و سختیش همه اهل محشر را فراگیرد می‌ترسند.