سورهٔ نبأ آیه ۱

دربارهٔ چه از یکدیگر می‌پرسند [آنها بین خود از مبدء و صفات او و از قیامت و علامات آن، و از بعث و ثواب آن و عقاب آن سؤال می‌کردند، یا بعد آنکه رسول خدا (ص) به ولایت اشاره نمود از آن سؤال می‌کردند، زیرا آن نبأ عظیم (خبر بزرگ) است که اختلاف در آن واقع می‌شود، و اینکه آن نبأئی (خبری) است که شایسته است که مردم در ترک آن تهدید شوند، برای اینکه آن فارقهٔ (جدا کنندهٔ) بین اهل جنّت و آتش است زیرا قابل بر آن وقتی که در آخرت به آن می‌رسد بدون ریبی (تردیدی) در جنّت داخل می‌شود، و خارج از آن وقتی که با خروج از آن در آخرت خارج می‌شود در آتش داخل می‌شود] {زیرا اگر بنده‌ای هفتاد خریفی (پاییزی) در زیر ناودان عبادت خداوند کند که شب‌هایش را قائم (نماز) روزهایش را روزه بدارد و ولایت علیّ بن ابی طالب (ع) را نداشته باشد البتّه خداوند او را بر دو سوراخ بینی‌اش در آتش اندازد}

دربارهٔ چه از یکدیگر می‌پرسند

(مردم) از چه خبر مهمی پرسش و گفتگو می‌کنند؟