سورهٔ نبأ آیه ۲۰

و کوه‌ها به سیر (حرکت) افتند و سرابی شوند [یعنی اینکه کوه‌ها را می‌پنداری که آنها ثابت هستند و (حال آنکه) آنها به مقتضای تجدّد جوهری مانند ابرها مرور دارند، و سراب بودن آنها از جهت این است که کوه‌ها را عظیم ثابت جامد می‌بینی و (حال آنکه) این‌چنین نیست] {و همچنین است حال کوه‌های انّیّات برای اشیاء زیرا آنها را اشیاء مستقلّی در وجود می‌بینی که دارای نفسیّات هستند و (حال آنکه) این‌چنین نیستند}

و کوه‌ها به سیر (حرکت) افتند و سرابی شوند

و کوهها را به گردش آرند تا به مانند سراب گردد.