سورهٔ نازعات آیه ۳

و شناگران با شنا کردن [نفوس سابحه (شناگر) در بحار اوصاف او تعالی، یا جاری شدهٔ شتابان به سوی خداوند، یا ملائکه‌ای که در امر خداوند بدون تأمّلی و توانی (سستی‌ای) شتاب می‌کنند مانند سابح (شناگر) در آب، یا ملائکه‌ای که ارواح مؤمنین را سباحت (شنا کردن) می‌کنند که آنان را به سلّی (بی‌خیال کردنی، پوستهٔ جنین را پاره کردنی) رقیق (نرم، خوش) تسلّی (از اندوه بیرون کردن) می‌دهند سپس آنان را می‌خوانند تا آنکه مانند سابح با چیزی در آب استراحت (برآسودن) می‌کنند، یا ملائکه‌ای که با اسراع (شتافتن) از آسمان به زمین نازل می‌شوند چنانکه به فرس (اسب) جواد (تندرو) سابح گفته می‌شود، یا نجومی که در فلک خود شناوَری می‌کنند یا اسبان جنگی که در عَدْو (تاختن) خود سبح (تاختن) می‌کنند]

و شناگران با شنا کردن (در بحار اوصاف او تعالی)

و قسم به فرشتگانی که با کمال سرعت (فرمان حق را) انجام دهند.