سورهٔ عبس
عبس، سَفره، صاخّه، أعمی، إبن أم مکتوم
٤١ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
که [از هول قیامت] به آنها تیرگی میپوشاند [کدرت و سواد (سیاهی) آن را فرا میگیرد] {«غبره» آنچه است که از آسمان به زمین میافتد و «قتره» آنچه است که از زمین به آسمان بالا میرود}
- ترجمه سلطانیکه به آنها تیرگی میپوشاند
- ترجمه راستینو به رویشان خاک سیاه ذلّت و خجلت نشسته.
- ترجمه الهی قمشهای٤٢ أُولَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ
آنان همان کفره (کافران، در زیر پوشش نهفته شدگان) [از علم خویش] و فاجران [در اعمالشان] هستند [و آنان در دو قوّۀ علّامه و عمّالهٔ خود ناقصند].
- ترجمه سلطانیآنان همان کافران (در زیر پوشش نهفته شدگان) و فاجران (در اعمالشان) هستند.
- ترجمه راستینآنها همان کافران و بدکاران عالمند.
- ترجمه الهی قمشهای