سورهٔ انفال

محل نزول:   مدینه
تعداد کل آیات: ۷۵
نام‌های سوره:
أنفال، بدر، جهاد
تفسیر

٣١ وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَٰذَا إِنْ هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

و وقتی که آیات ما بر آنها خوانده می‌شود [از روی استهزاء] می‌گویند که شنیده‌ایم اگر بخواهیم البتّه مثل این را می‌گوییم که اینها جز اساطیر (افسانه‌های) پیشینیان نیست

- ترجمه سلطانی

و وقتی که آیات ما بر آنها خوانده می‌شود می‌گویند که شنیده‌ایم اگر بخواهیم البتّه مثل این را می‌گوییم که اینها جز اساطیر پیشینیان نیست

- ترجمه راستین

و چون بر آنان آیات ما تلاوت شود گویند: شنیدیم، اگر ما هم می‌خواستیم مانند آن می‌گفتیم، این چیزی جز افسانه پیشینیان نیست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٢ وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

و [به یاد آور] آنوقتی را که گفتند خدایا اگر این همان حقّ از نزد تو می‌باشد پس از آسمان بر ما سنگ ببار یا عذابی دردناک به ما بیاور

- ترجمه سلطانی

و (به یاد آور) آنوقتی را که گفتند خدایا اگر این همان حقّ از نزد تو می‌باشد پس از آسمان بر ما سنگ ببار یا عذابی دردناک به ما بیاور

- ترجمه راستین

و آن‌گاه که گفتند: خدایا اگر این قرآن به راستی بر حق و از جانب توست پس یا بر سرمان سنگهایی از آسمان ببار یا ما را به عذابی دردناک گرفتار ساز!

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٣ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ

و [هیچگاه] خداوند را نبوَد که آنها را عذاب کند و (در حالی که) تو در میان آنها هستی و معذّب کردن آنها بر خداوند نباشد و (در حالی که) آنها استغفار می‌کنند

- ترجمه سلطانی

و خداوند را نباشد تا آنها را عذاب کند و (در حالی که) تو در میان آنها هستی و معذّب کردن آنها بر خداوند نباشد و (در حالی که) آنها استغفار می‌کنند

- ترجمه راستین

ولی خدا تا تو (پیغمبر رحمت) در میان آنها هستی آنان را عذاب نخواهد کرد و نیز مادامی که به درگاه خدا توبه و استغفار کنند باز خدا آنها را عذاب نکند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۹
سوره انفال
حزب ۳۶

٣٤ وَمَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوا أَوْلِيَاءَهُ إِنْ أَوْلِيَاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

و آنها چه دارند که خداوند آنها را عذاب نکند [یعنی مهلت دادن خداوند به آنها به عنوان سبب از خود آنها نیست، بلکه استحقاق عذاب جز از قِبل خودشان نیست] و (حال آنکه) آنها [مردم را] از مسجد الحرام منع می‌کنند و (در حالی که) متولّیان آن نمی‌باشند که متولّیان آن جز تقوا پیشگان [با تقوای عام یا خاص] نیستند و لکن اکثر آنان [معنی ولایت بیت را] نمی‌دانند [و اینکه ولایت بیت مخصوص به کسی است که از شرک و اتّباع نفس و هوای آن تقوا پیشه کند]

- ترجمه سلطانی

و آنها چه دارند که خداوند آنها را عذاب نکند و (حال آنکه) آنها از مسجد الحرام منع می‌کنند و (در حالی که) متولّیان آن نمی‌باشند که متولّیان آن جز تقوا پیشگان نیستند و لکن اکثر آنان نمی‌دانند

- ترجمه راستین

و آنها چه کردند که خدا عذابشان نکند؟! در صورتی که راه مسجد الحرام را (به روی بندگان خدا) می‌بندند و آنها سرپرستان (شایسته تولیت) آن نیستند، سرپرستان آن به جز اهل تقوا نباشند، لیکن اکثر مردم آگاه نیستند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٥ وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ

و نماز آنها نزد بیت جز سوت زدن و کف زدن نبود پس [به قتل و اسارت در روز بدر یا به آتش در آخرت] عذاب را به آنچه که کفر می‌ورزیدید بچشید

- ترجمه سلطانی

و نماز آنها نزد بیت جز سوت زدن و کف زدن نبود پس بچشید عذاب را به آنچه که کفر می‌ورزیدید

- ترجمه راستین

و نماز آنها در خانه کعبه جز صفیر و کف‌زدنی (که خلق را از خانه خدا منع می‌کند) چیزی دیگر نیست، پس (در آخرت به آنها خطاب شود) بچشید طعم عذاب را به کیفر آنکه به خدا کافر بودید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٦ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ

همانا کسانی که کفر ورزیده‌اند اموالشان را انفاق می‌کنند تا از راه خدا مانع شوند پس بزودی آن را انفاق خواهند کرد سپس [برای عدم عوض برای منفِق] حسرت بر آنها می‌باشد سپس [برای نقصان دارایی‌های آنها به سبب انفاق کردن ظاهراً و باطناً] مغلوب می‌شوند و کسانی که کفر ورزیده‌اند در جهنم حشر می‌شوند [یعنی همانطور که شغلشان انفاق برای صدّ است همچنین سلوک‌آنها جز به سوی جهنّم نیست، برای اینکه شغل آنها انفاق در سبیل طاغوت است پس سلوکشان بر سبیل طاغوت است و آن سبیل جهنّم است]

- ترجمه سلطانی

همانا کسانی که کفر ورزیده‌اند اموالشان را انفاق می‌کنند تا از راه خدا مانع شوند پس بزودی آن را انفاق خواهند کرد سپس حسرت بر آنها می‌باشد سپس مغلوب می‌شوند و کسانی که کفر ورزیده‌اند در جهنم حشر می‌شوند

- ترجمه راستین

کافران اموالشان را انفاق می‌کنند برای این مقصود که راه خدا را ببندند پس به زودی مالهایشان بر سر این خیال باطل برود و حسرتش بر دل آنها بماند و آن‌گاه مغلوب نیز خواهند شد، و کافران را به سوی جهنم جمعا رهسپار سازند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٧ لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَىٰ بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعًا فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولَٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

تا خداوند خبیث را از پاک متمایز کند و بعضی خبیث را آن را بر بعضی قرار بدهد و آن را [برای ضیق سفل و عدم وسعت آن] جمیعاً متراکم می‌کند (دقیق شمرده شده قرار می‌دهد) و او را در جهنّم قرار می‌دهد آنان همان زیانکارانند

- ترجمه سلطانی

تا خداوند خبیث را از پاک متمایز کند و خبیث را بعضی از آن را بر بعضی قرار بدهد و آن را جمیعاً متراکم می‌کند و آن را در جهنّم قرار می‌دهد آنان همان زیانکارانند

- ترجمه راستین

تا آنکه خدا پلید را از پاکیزه جدا سازد و پلیدان را بعضی با بعضی دیگر درآمیزد و با هم گرد آورد آن‌گاه همه را در آتش دوزخ افکند، که آنها زیانکاران عالمند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٨ قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ مَا قَدْ سَلَفَ وَإِنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِينَ

به کسانی که [به خداوند یا به نبیّ (ص) یا به ولیّ (ع) یا به ولایت تکوینی] کفر ورزیده‌اند [قول مرا] بگو: اگر باز ایستند آنچه که گذشته است برای شما آمرزیده می‌شود و اگر [به آنچه از کفر و لوازم آن از دشمنی و جنگ با رسول (ص) که در آن بودند] برگردند پس همانا سنّت پیشینیان [که کفر ورزیدند و با پیامبرانشان (ع) دشمنی نمودند] گذشته است [و عقوبت آن بر آنها باقی می‌ماند]

- ترجمه سلطانی

به کسانی که کفر ورزیده‌اند بگو اگر باز ایستند آنچه که گذشته است برای شما آمرزیده می‌شود و اگر برگردند (به آنچه که از کفر در آن بودند) پس همانا سنّت پیشینیان گذشته است

- ترجمه راستین

(ای رسول ما) کافران را بگو که اگر (از کفر خود) دست کشیده و به راه ایمان بازآیند هر چه از پیش کرده‌اند بخشیده شود، و اگر باز (به کفر و عصیان) روی آرند سنّت الهی درباره پیشینیان درگذشته است (یعنی حکم ازلی بر این قرار گرفته که مؤمنان را عزیز و بهشتی کند و کافران را ذلیل و دوزخی گرداند).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٩ وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

و با آنان بجنگید تا آنکه فتنه‌ای (فسادی از شرک و لوازم آن) نباشد و دین کلّاً برای خداوند باشد پس اگر [از کفر] باز ایستند پس خداوند به آنچه [از بازایستادن و اسلام آوردن] که عمل می‌کنند بینا است [و آنها را بر حسب آن مجازات می‌کند]

- ترجمه سلطانی

و با آنان بجنگید تا آنکه فتنه‌ای نباشد و دین کلّاً برای خداوند باشد پس اگر باز ایستند پس خداوند به آنچه که عمل می‌کنند بینا است

- ترجمه راستین

و (ای مؤمنان) با کافران بجنگید تا دیگر فتنه و فسادی نماند و آیین همه دین خدا گردد، و چنانچه دست (از کفر) کشیدند خدا به اعمالشان بیناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٠ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ نِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ

و اگر [از اسلام] روی گردانیدند پس [اندوهگین مشوید و از روی گردانیدن آنها ضیق صدر نیابید] بدانید که خداوند مولای شما است [متولیّ امور شما و تربیت شما] چه خوب مولائیست و چه خوب یاری کننده‌ای است

- ترجمه سلطانی

و اگر روی گردانیدند پس بدانید که خداوند مولای شما است چه خوب مولائیست و چه خوب یاری کننده‌ای است.

- ترجمه راستین

و اگر پشت کردند، پس بدانید که البته خدا یار شماست، که بهترین یار و بهترین یاور است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)