سورهٔ انفال

محل نزول:   مدینه
تعداد کل آیات: ۷۵
نام‌های سوره:
أنفال، بدر، جهاد
تفسیر

جزء ۱۰
سوره انفال
حزب ۳۷

٤١ وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

و بدانید که از آنچه که از چیزی فایده بردید [یا غنیمت گرفتید] پس همانا خُمس آن برای خداوند و برای رسول و برای خویشان و یتیمان و مساکین و در راه ماندگان است اگر به خداوند و به آنچه [از احکام عبادات مالی و بدنی] که بر بندهٔ خود نازل کردیم ایمان آورده باشید در روز فرقان [در روز بدر، برای ظهور حقّ از باطل و فرق بین آن دو در آن] روز روبرو شدن دو جمع با یکدیگر، و خداوند بر [امداد و نصرت گروه قلیل بر گروه کثیر قادر است، پس، از کثرت دشمن و قلّت خود نترسید و بر] هر چیزی بسیار توانا است [پس از کمی آنچه که در دست است و انفاق کردن نترسید زیرا او بر اعطاء به شما قادر است]

- ترجمه سلطانی

و بدانید که از آنچه که از چیزی فایده بردید پس همانا خمس آن برای خداوند و برای رسول و برای خویشان و یتیمان و مساکین و در راه ماندگان است اگر به خداوند و به آنچه که بر بندهٔ خود نازل کردیم ایمان آورده باشید روز فرقان روز روبرو شدن دو جمع با یکدیگر است و خداوند بر هر چیزی بسیار توانا است

- ترجمه راستین

و (ای مؤمنان) بدانید که هر چه غنیمت و فایده برید خمس آن خاص خدا و رسول و خویشان او و یتیمان و فقیران و در راه سفر ماندگان (از خاندان او) است، اگر به خدا و به آنچه بر بنده خود (محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلم) در روز فرقان، روزی که دو سپاه (اسلام و کفر در جنگ بدر) روبرو شدند نازل کرده‌ایم ایمان آورده‌اید، و خدا بر هر چیز تواناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٢ إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَىٰ وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ وَلَٰكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَىٰ مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ

وقتی که شما در کنارهٔ نزدیکتر [به مدینه] بودید و آنها در کنارهٔ دورتر [از آن] بودند و کاروان (قافلهٔ قریش) پایین‌تر از شما بود و [حال آنکه شما بر غایت ضعفتان و قوّت دشمنانتان] اگرچه [برای جنگیدن] با آنها وعده می‌گذاشتید البتّه در وعده‌گاه اختلاف می‌کردید و لکن [شما را بر جنگ بر این حال ثابت نمود و شما را وا نگذاشت تا فرار کنید] البتّه خداوند است که امری انجام شده (مُحقّ به انجام) را قضاء (حکم، اجرا) می‌نماید تا هلاک نماید کسی را که هلاک کرد به (سبب) بیّنه‌ای (دلیلی روشن) و زنده می‌دارد کسی را که زنده است به (سبب) بیّنه‌ای و همانا خداوند البتّه [به استغاثهٔ (طلب یاری کردن) شما] شنوا است و [شما را اجابت می‌کند و به سینه‌های شما و خفیّات آن از خوف و اضطراب و آنچه که آن را اصلاح می‌کند از تثبیت و امداد] دانا است

- ترجمه سلطانی

وقتی که شما در کنارهٔ نزدیکتر بودید و آنها در کنارهٔ دورتر بودند و کاروان پایین‌تر از شما بود و (حال آنکه) اگرچه (برای جنگیدن) با آنها وعده می‌گذاشتید البتّه در وعده‌گاه اختلاف می‌کردید و لکن البتّه خداوند است که امری انجام شده (مُحقّ به انجام) را قضاء (حکم) می‌نماید تا هلاک نماید کسی را که هلاک کرد به (سبب) بیّنه‌ای (دلیلی روشن) و زنده می‌دارد کسی را که زنده است به (سبب) بیّنه‌ای (دلیلی روشن) و همانا خداوند البتّه (به استغاثهٔ (طلب یاری کردن) شما) شنوا و دانا است

- ترجمه راستین

همان زمانی که سپاه شما در وادی نزدیک و دشمن به مکانی دور (از شهر مدینه) بود و آن کاروان (تجاری ابو سفیان) فرو دست شما قرار داشتند، و اگر این کارزار به وعده و قرار شما با دشمن مقرر می‌شد در وعده‌گاه (از خوف و اندیشه در جنگ) اختلاف می‌کردید لیکن برای آنکه حکم ازلی و قضای حتمی را که خدا مقدر فرموده اجرا سازد (این رویارویی رخ داد) تا هر که هلاک شدنی است بعد از اتمام حجت هلاک شود و هر که لایق حیات ابدی است به اتمام حجت به حیات ابدی رسد و همانا خدا شنوا و داناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٣ إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلًا وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

آنوقتی را که خداوند در خوابت آنان را به تو اندک نشان داد [تا اصحابت را به اندک بودن آنها خبر بدهی تا بر جنگ جرأت کنند] و اگر آنها را [با تعداد] بسیار، نشانت می‌داد [آنگاه که به اصحابت خبر می‌دادی] البتّه سست می‌شدید و البتّه در این امر (جنگ) با هم منازعه می‌کردید و لکن خداوند [نفوس شما را از فشل (جُبن، ضعف قلب) و تنازع (با هم منازعه کردن)] سالم (حفظ) کرد که او به ذات سینه‌ها [یعنی به خفیّاتی که در سینه‌ها همراه دارید] دانا است [و امر شما را از روی علم به آنچه که نمی‌دانید تدبیر می‌کند]

- ترجمه سلطانی

آنوقتی را که خداوند در خوابت آنان را به تو اندک نشان داد و اگر آنها را (با تعداد) بسیار، نشانت می‌داد البتّه سست می‌شدید و البتّه در این امر با هم منازعه می‌کردید و لکن خداوند سالم (حفظ) کرد که او به ذات سینه‌ها دانا است

- ترجمه راستین

و (یاد آر ای رسول) آن‌گاه که خدا دشمنانت را در خواب به تو اندک نشان داد (تا قویدل باشی) و اگر سپاه دشمن را بسیار به چشم تو نشان داده بود (شما مسلمانان) کاملا هراسان و بددل شده و در امر (رفتن به جنگ) جدل و مخالفت می‌کردید، لیکن خدا (شما را از آسیب دشمن) به سلامت داشت، که او دانا و متصرف در اندیشه‌های درونی دلهای خلق است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٤ وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا وَيُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ

و آنوقتی را که با یکدیگر روبرو شدید آنوقتی که آنها را در چشم شما به شما اندک نشان داد و شما را در چشم آنان اندک نمود [تا مبادا از جنگ فرار کنند] تا خداوند امری که انجام شده (مُحقّ به انجام) می‌باشد را قضاء نماید و امور به خداوند بر گردانده می‌شود

- ترجمه سلطانی

و آنوقتی را که با یکدیگر روبرو شدید آنوقتی که آنها را در چشم شما به شما اندک نشان داد و شما را در چشم آنان اندک نمود تا خداوند امری که انجام شده (مُحقّ به انجام) می‌باشد را قضاء نماید و امور به خداوند بر گردانده می‌شود

- ترجمه راستین

و (یاد آر) زمانی که خدا دشمنان را هنگامی که مقابل شدید در چشم شما کم نمودار کرد (تا از آنها نیندیشید) و شما را نیز در چشم دشمن کم نمود (تا تجهیز کامل نکنند) تا خداوند آن را که در قضای حتمی خود مقدر نموده (یعنی غلبه اسلام) اجرا فرماید، و به سوی اوست بازگشت امور.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٥ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید وقتی که با سپاهی [از مشرکین و کفّار برای جنگ] رویارو می‌شوید پس ثبات ورزید و خدای را [از جهت ثقت (اعتماد) به نصر او و استظهار (پشت گرمی داشتن، یاری خواستن) با ذکر او] زیاد یاد کنید راقب به اینکه شما [با پیروزی بر دشمنان] رستگار شوید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید وقتی که با سپاهی رویارو می‌شوید پس ثبات ورزید و خدای را زیاد یاد کنید راقب به اینکه شما رستگار شوید

- ترجمه راستین

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هر گاه با فوجی (از دشمن) مقابل شدید پایداری کنید و خدا را پیوسته یاد آرید، باشد که فیروزمند و فاتح گردید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۰
سوره انفال
حزب ۳۷

٤٦ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ

و اطاعت کنید از خداوند و از رسول او [در آنچه که به آن در امر جنگ و غیر آن به شما امر می‌کند] و [با اختلاف آراء] منازعه نکنید که [از جنگ کردن] سست شوید و بادتان [هیبتتان در نظر دشمنان] برَود و [بر جهاد] صبر کنید همانا خداوند با صابران است

- ترجمه سلطانی

و اطاعت کنید از خداوند و از رسول او و منازعه نکنید که سست شوید و بادتان (هیبتتان در نظر دشمنان) برَود و صبر کنید همانا خداوند با صابران است

- ترجمه راستین

و همه پیرو فرمان خدا و رسول باشید و هرگز راه اختلاف و تنازع نپویید که در اثر تفرقه ترسناک و ضعیف شده و قدرت و عظمت شما نابود خواهد شد، بلکه همه باید یکدل، پایدار و صبور باشید، که خدا همیشه با صابران است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٧ وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَرِئَاءَ النَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَاللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ

و مانند [قریش] کسانی مباشید که با سرمستی و نشان دادن [شجاعت خود] به مردم از دیارشان خارج شدند و راه خدا را صدّ (مانع شدن، اعراض کردن) می‌کنند و خداوند به آنچه که عمل می‌کنند محیط است [پس اعمالتان و نه نیّات شما بر او مخفی نمی‌شود]

- ترجمه سلطانی

و مانند (قریش) کسانی مباشید که با سرمستی و نشان دادن (شجاعت خود) به مردم از دیارشان خارج شدند و راه خدا را صدّ (مانع شدن، اعراض کردن) می‌کنند و خداوند به آنچه که عمل می‌کنند محیط است

- ترجمه راستین

و شما مؤمنان مانند آن کسان (یعنی کافران) نباشید که برای هوس و غرور و ریا و تظاهر از دیار خویش خارج شدند و از راه خدا منع می‌کنند. و (بترسند که) علم خدا به هر چه کنند محیط است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٨ وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّي جَارٌ لَكُمْ فَلَمَّا تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكُمْ إِنِّي أَرَىٰ مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ

و آنوقتی را که شیطان اعمال آنها را بر آنها زینت داد و گفت امروز از مردم غلبه کننده‌ای بر شما نیست و من به شما پناه دهنده [یا مجاور] هستم پس چون دو سپاه همدیگر را دیدند جا زد (به قهقرا برگشت، عقبگرد کرد) و گفت همانا من از شما بیزارم، همانا من آنچه [از ملائکه] که شما نمی‌بینید را می‌بینم همانا من از خداوند ترسان هستم و خداوند شدید (سخت) عقوبت دهنده است

- ترجمه سلطانی

و آنوقتی را که شیطان اعمال آنها را بر آنها زینت داد و گفت امروز از مردم غلبه کننده‌ای بر شما نیست و من به شما پناه دهنده هستم پس چون دو سپاه همدیگر را دیدند جا زد (عقبگرد کرد) و گفت همانا من از شما بیزارم، همانا من آنچه که شما نمیبینید را می‌بینم همانا من از خداوند ترسان هستم و خداوند شدید (سخت) عقوبت دهنده است

- ترجمه راستین

و (یاد آر) آن گاه که شیطان کردار (زشت) آنان را در نظرشان زیبا نمود و گفت: امروز احدی از مردم بر شما غالب نخواهد گشت و من هنگام سختی یار و فریادرس شما خواهم بود (و بدین سخنان کفار قریش را مغرور کرد) تا آن‌گاه که دو سپاه (اسلام و کفر) روبرو شدند شیطان پای به فرار گذاشت و گفت که من از شما بیزارم، من قوایی (از فرشتگان آسمان) می‌بینم که شما نمی‌بینید و من از خدا می‌ترسم، و عقاب خداوند بسیار سخت است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٩ إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَٰؤُلَاءِ دِينُهُمْ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

آنوقتی را که منافقین و کسانی که در قلوب آنها مرضی هست [از کسانی که ظاهراً اسلام آورده بودند] گفتند دینشان اینان را فریب داده و کسی که بر خداوند توکّل کند [عزّت یابد و غلبه نماید] پس همانا خداوند عزیز است [و کسی که بر او توکّل می‌کند مغلوب نمی‌شود] و حکیم است [آنچه که آن به صلاح بندگانش است را به حکمت خود انجام می‌دهد تا حقّ بودن دین آنها را ظاهر سازد]

- ترجمه سلطانی

آنوقتی را که منافقین و کسانی که در قلوب آنها مرضی هست گفتند دینشان اینان را فریب داده و کسی که بر خداوند توکّل کند پس همانا خداوند عزیز و حکیم است

- ترجمه راستین

و (یاد آر) آن‌گاه که منافقان و بیماردلان با هم می‌گفتند که این مسلمین به دین خود مغرور و فریفته‌اند، و حال آنکه هر کس بر خدا توکل کند خدا غالب مقتدر و داناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٠ وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ

و اگر ببینی آنوقتی را که ملائکه کسانی که کفر ورزیده‌اند را می‌میرانند [در حالی که] بر پیش آنها و پس آنها می‌زنند و [می‌گویند:] عذاب سوزان را [سوحتن را در دنیا یا آخرت] بچشید

- ترجمه سلطانی

و اگر ببینی آنوقتی را که ملائکه کسانی که کفر ورزیده‌اند را می‌میرانند (در حالی که) بر پیش آنها و پس آنها می‌زنند و (می‌گویند:) عذاب سوزان را بچشید

- ترجمه راستین

و اگر بنگری سختی حال کافران را هنگامی که فرشتگان جان آنها را می‌گیرند و بر روی و پشت آنها می‌زنند و (می‌گویند) بچشید طعم عذاب سوزنده را!

- ترجمه الهی قمشه‌ای
(نمایش تمام آیات سوره)