سورهٔ انفال

محل نزول:   مدینه
تعداد کل آیات: ۷۵
نام‌های سوره:
أنفال، بدر، جهاد
نمایش آیات ۱ الی ۷۵
(نمایش صفحه به صفحه آیات سوره)
تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم


جزء ۹
سوره انفال
حزب ۳۶

١ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفَالِ قُلِ الْأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَيْنِكُمْ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

از تو دربارهٔ انفال {انفال زیادت (فزونی) است و از آنچه که گلهٔ اسبان و شتران سواری بر آن نمی‌تازند و درون درّه‌ها و آجام (نیزارها، بیشه‌ها، دشت‌ها) و اراضی موات و معادن و میراث کسی که وارث ندارد و غیر اینها از آنچه که کسی غیر او در آن شرکت ندارد} سؤال می‌کنند بگو انفال برای خداوند و رسول است [غیر رسول در آن شراکت ندارد] پس از خداوند بهراسید [و در آن طمع نکنید، و اختلاف مکنید و مشاجره ننمایید و اصلاح امر خداوند و رسولش را نخواهید] و آنچه که در بین خودتان [یعنی مابین خود را نه آنچه که بین خدا و رسول (ص)، و شما] است را اصلاح کنید و از خداوند و رسول او اطاعت کنید اگر مؤمن می‌باشید [زیرا ایمان اقتضای تسلیم به امر خداوند را می‌کند و سخن گفتن شما دربارهٔ امر خداوند و رسول او (ص) مورث شکّ در ایمان شما می‌شود]

- ترجمه سلطانی

از تو دربارهٔ انفال سؤال می‌کنند بگو انفال برای خداوند و رسول است پس از خداوند بهراسید و آنچه که در بین خودتان است را اصلاح کنید و از خداوند و رسول او اطاعت کنید اگر مؤمن می‌باشید

- ترجمه راستین

(ای رسول ما) امت از تو حکم انفال را سؤال کنند (یعنی غنایمی که بدون جنگ از دشمنان به دست مسلمانان آید و زمینهای خراب بی‌مالک، معادن، بیشه‌ها، فراز کوهها، کف رودها، ارث کسی که وارث ندارد، قطایع ملوک، خلاصه ثروتی که بی‌رنج مردم حاصل شود) جواب ده که انفال مخصوص خدا و رسول است (که رسول و جانشینانش به هر کس و هر قدر صلاح دانند ببخشند) پس شما مؤمنان باید از خدا بترسید و در رضایت و مسالمت و اتحاد بین خودتان بکوشید و خدا و رسول او را اطاعت کنید اگر اهل ایمانید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

جز این نیست که مؤمنین کسانی هستند که وقتی که خداوند ذکر شود قلب‌های آنان [به سبب ذکر او] ترسان می‌شود و وقتی که آیات او برای آنها تلاوت شود [برای خالی بودن قلوب آنها از رین (حجاب دل، ریم، چرک، زنگ) اهویه، پس ذکر خداوند و آیاتش در آن اثر می‌کند و] بر ایمان آنها می‌افزاید و بر پروردگارشان توکّل می‌کنند

- ترجمه سلطانی

جز این نیست که مؤمنین کسانی هستند که وقتی که خداوند ذکر شود قلب‌های آنان ترسان می‌شود و وقتی که آیات او برای آنها تلاوت شود بر ایمان آنها می‌افزاید و بر پروردگارشان توکّل میکنند

- ترجمه راستین

مؤمنان حقیقی آنانند که چون ذکری از خدا شود دلهاشان ترسان و لرزان شود و چون آیات خدا را بر آنها تلاوت کنند بر مقام ایمانشان بیفزاید و به خدای خود در هر کار توکل می‌کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ

کسانی که نماز را بپا می‌دارند و از آنچه که به آنها روزی داده‌ایم انفاق می‌کنند

- ترجمه سلطانی

کسانی که نماز را بپا می‌دارند و از آنچه که به آنها روزی داده‌ایم انفاق می‌کنند

- ترجمه راستین

آنان که نماز را به پا می‌دارند و از هر چه روزی آنها کرده‌ایم انفاق می‌کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤ أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ

آنان (آن موصوفان) همان مؤمنان به حقّ هستند، آنان نزد پروردگارشان درجات و آمرزش و روزی کریمانه‌ای دارند

- ترجمه سلطانی

آنان همان مؤمنان به حقّ هستند، آنان نزد پروردگارشان درجات و آمرزش و روزی کریمانه‌ای دارند

- ترجمه راستین

آنها به راستی و حقیقت اهل ایمانند که نزد خدا مراتب بلند و آمرزش و روزی نیکو دارند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥ كَمَا أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكَارِهُونَ

چنانکه پروردگارت به حقّ [با غایت حقّۀ ثابته و آن اعلای دین و اعزاز مؤمنین و انهزام (در هم شکستن) مشرکین است، یا متلبّس به حقّ یا متسبّب از حقّ که همان ولایت است] تو را از خانه‌ات خارج کرد و (حال آنکه) همانا گروهی از مؤمنین البتّه ناخوشنود بودند

- ترجمه سلطانی

چنانکه پروردگارت به حقّ تو را از خانه‌ات خارج کرد و (حال آنکه) همانا گروهی از مؤمنین البتّه ناخوشنود بودند

- ترجمه راستین

همان گونه که خدا تو را از خانه خود به حق (در جنگ بدر) بیرون آورد و گروهی از مؤمنان، سخت رأی خلاف و کراهت اظهار کردند (و تو به مخالفت آنها از حکم حق بازنگشتی، در امر انفال و غیر آن هم به خواهش مردم توجه مکن، پیرو امر خدا باش و از خلق ابدا اندیشه مدار).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦ يُجَادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُونَ

بعد آنکه [حقّ با اعلام رسول] آشکار شد [که غلبه در جنگ بدر با آنها است] دربارهٔ حقّ با تو مجادله می‌کنند مانند اینکه به سوی مرگ رانده می‌شوند و (در حالی که) آنها [به مرگ] نگاه می‌کنند

- ترجمه سلطانی

بعد از آنکه (حقّ با اعلام رسول) آشکار شد (که غلبه در جنگ بدر با آنها است) دربارهٔ حقّ با تو مجادله میکنند مانند اینکه به سوی مرگ رانده می‌شوند و (در حالی که) آنها نگاه می‌کنند

- ترجمه راستین

(مردم نادان) در حکم حق با آنکه حق آشکار و روشن گردید با تو جدل و نزاع خواهند کرد (و چنان حکم حق و طاعت خدا بر آنها دشوار و سخت است) که گویی معاینه می‌نگرند که آنها را به جانب مرگ می‌کشند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٧ وَإِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِينَ

و [به یاد آورید] آنوقتی را که خداوند به شما وعده داد که قطعاً یکی از دو طایفه برای شما است و [از قریش اکراه داشتید] دوست داشتید که [آن کاروان] بدون شوکت (سلاح) برای شما باشد و خداوند می‌خواست که حقّ را با کلماتش [یعنی بوسیلهٔ خلفایش و اتباع آنها] محقّق (ثابت و ظاهر) کند و ریشهٔ کافران را قطع نماید [به حیثی که از آنها اثر و نه عقبی باقی نماند]

- ترجمه سلطانی

و (به یاد آورید) آنوقتی را که خداوند به شما وعده داد که قطعاً یکی از دو طایفه برای شما است و دوست داشتید که (آن کاروان) بدون شوکت (سلاح) برای شما باشد و خداوند می‌خواست که حقّ را با کلماتش محقّق (ثابت) کند و ریشهٔ کافران را قطع نماید

- ترجمه راستین

به یاد آر هنگامی که خدا به شما وعده فتح بر یکی از دو طایفه را می‌داد (غلبه بر سپاه قریش یا کاروان تجاری شام) و شما مسلمین مایل بودید که آن طایفه که شوکت و سلاحی همراه ندارند نصیب شما شود، و خدا می‌خواست که حق را با سخنان خود (که وعده پیروزی حق را داده است) ثابت گرداند و از بیخ و بن ریشه کافران را برکند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨ لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ

تا حقّ را محقّق کند و باطل را باطل نماید و اگرچه مجرمان کراهت داشته باشند

- ترجمه سلطانی

تا حقّ را محقّق کند و باطل را باطل نماید و اگرچه مجرمان کراهت داشته باشند

- ترجمه راستین

تا حق را محقق و پایدار کند و باطل را محو و نابود سازد هر چند بدکاران را خوش نیاید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۹
سوره انفال
حزب ۳۶

٩ إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ

[به یاد آورید] آنوقتی را که از پروردگارتان یاری طلبیدید و بر شما اجابت کرد که من با هزار ملائکهٔ پی در پی درآمده به شما کمک می‌کنم

- ترجمه سلطانی

(به یاد آورید) آنوقتی را که از پروردگارتان یاری طلبیدید و بر شما اجابت کرد که من با هزار ملائکهٔ پی در پی درآمده به شما کمک میکنم

- ترجمه راستین

(به یاد آرید) هنگامی که استغاثه و زاری به پروردگار خود می‌کردید، پس دعای شما را اجابت کرد که من سپاهی منظم از هزار فرشته به مدد شما می‌فرستم.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠ وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

و خداوند آن (امداد) را قرار نداد مگر به عنوان بشارت و برای اینکه قلوب شما به آن اطمینان یابد و نصر (پیروزی، یاری) جز از نزد خداوند نیست [و لکن شما برای ضعف یقینتان و توکلتان جز به اسباب نظر نمی‌کنید و لذا نصر را به توسّط اسباب اجرا کرد]، همانا خداوند عزیز و حکیم است

- ترجمه سلطانی

و خداوند آن را قرار نداد مگر به عنوان بشارت و برای اینکه قلوب شما به آن اطمینان یابد و پیروزی جز از نزد خداوند نیست، همانا خداوند عزیز و حکیم است

- ترجمه راستین

و این مدد فرشتگان را خدا نفرستاد مگر آنکه بشارت و مژده فتح باشد و تا دلهای شما (به وعده خدا) مطمئن شود و (بدانید که) نصرت و فیروزی نیست مگر از جانب خدا، که خدا را کمال قدرت و حکمت است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١ إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَىٰ قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ

[به یاد آورید] آنوقتی را که خواب امنی از او شما را فرا گرفت و از آسمان آب را بر شما فرو فرستاد تا شما را با آن [از حدث و خبث] پاک کند و وسوسهٔ شیطان [جنابت یا وسوسه کردن او را و تخویف (ترساندن) او از عطش] را از شما ببرد و تا [محبّت را یا تا ولایت حقیقی که همان مثال نبیّ یا ولیّ است را] بر قلوب شما ربط دهد (مرتبط نماید) و با آن قدم‌ها را ثابت گرداند

- ترجمه سلطانی

(به یاد آورید) آنوقتی را که خواب امنی از او شما را فرا گرفت و از آسمان آب را بر شما فرو فرستاد تا شما را با آن پاک کند و وسوسهٔ شیطان را از شما ببرد و تا قلوب شما را مرتبط نماید و با آن قدم‌ها را ثابت گرداند

- ترجمه راستین

(یاد آرید) هنگامی که خواب راحت را بر شما فرو پوشاند برای اینکه از جانب او ایمنی یابید و از آسمان آبی می‌فرستاد که شما را به آن آب پاک گرداند و وسوسه و کید شیطان را از شما دور سازد و دلهای شما را محکم و استوار گرداند و گامهای شما را استوار بدارد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢ إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ

[به یاد آور] آنوقتی را که پروردگارت به ملائکه وحی کرد که من با شما هستم پس به کسانی که ایمان آورده‌اند ثبات [قدم] بدهید و بزودی در قلوب کسانی که کفر ورزیده‌اند رُعب خواهم افکند پس بالای گردن‌هایشان را بزنید و همهٔ سرانگشتان آنها را بزنید

- ترجمه سلطانی

(به یاد آور) آنوقتی را که پروردگارت به ملائکه وحی کرد که من با شما هستم پس به کسانی که ایمان آورده‌اند ثبات (قدم) بدهید و بزودی در قلوب کسانی که کفر ورزیده‌اند رُعب خواهم افکند پس بالای گردن‌هایشان را بزنید و همهٔ سرانگشتان آنها را بزنید

- ترجمه راستین

(و یاد آر ای رسول) آن‌گاه که پروردگار تو به فرشتگان وحی کرد که من با شمایم، پس مؤمنان را ثابت قدم بدارید، که همانا من ترس در دل کافران می‌افکنم، پس گردنها را بزنید و همه انگشتان را قطع کنید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٣ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَنْ يُشَاقِقِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

آن (سختگیری شدید) به (سبب) این بود که آنها با خداوند و رسول او مخالفت کردند و کسی که با خداوند و رسولش مخالفت کند پس همانا خداوند سخت عقوبت دهنده است

- ترجمه سلطانی

آن به (سبب) این بود که آنها با خداوند و رسول او مخالفت کردند و کسی که با خداوند و رسولش مخالفت کند پس همانا خداوند سخت عقوبت دهنده است

- ترجمه راستین

این کیفر کافران برای آن است که با خدا و رسول او سخت ضدّیت و مخالفت کردند و هر کس با خدا و رسول او راه شقاق و مخالفت پیماید (بترسد که) عقاب خدا بسیار سخت است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٤ ذَٰلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابَ النَّارِ

شما [ای کافران] پس آن را بچشید و همانا عذاب آتش برای کافران است

- ترجمه سلطانی

شما پس آن را بچشید و همانا عذاب آتش برای کافران است

- ترجمه راستین

این (عذاب مختصر قتل و اسارت) را بچشید و (بدانید که) برای کافران در قیامت عذاب سخت آتش دوزخ مهیّاست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبَارَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید وقتی که با لشکر [زیاد] کسانی که کفر ورزیده‌اند روبرو می‌شوید پس پشت [خود را] به سوی آنها نگردانید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید وقتی که با لشکر کسانی که کفر ورزیده‌اند روبرو می‌شوید پس پشت (خود را) به سوی آنها نگردانید

- ترجمه راستین

ای اهل ایمان، هرگاه با گروه مهاجم کافران در میدان کارزار روبرو شوید مبادا پشت به آنها کرده و از جنگ بگریزید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٦ وَمَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفًا لِقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

و کسی که امروز [یعنی روزی که با لشکر کسانی که کفر ورزیده‌اند ملاقات کردید] پشت خود را به آنها بر گرداند مگر بطور جابجایی برای جنگ یا به جهت متمایل شدن به سوی گروهی [برای استعانت از آنها] پس با غضبی از خداوند برگشته {آن «فرار از زحف» نامیده شده} و جایگاه وی جهنم است و چه بد سرانجامی است

- ترجمه سلطانی

و کسی که امروز پشت خود را به آنها بر گرداند مگر بطور جابجایی برای جنگ یا به جهت متمایل شدن به سوی گروهی پس با غضبی از خداوند برگشته و جایگاه وی جهنم است و چه بد سرانجامی است

- ترجمه راستین

و هر که در روز جنگ به آنها پشت نماید و فرار کند به طرف غضب و خشم خدا روی آورده و جایگاهش دوزخ که بدترین منزل است خواهد بود مگر آنکه از میمنه به میسره و یا از قلب به جناح برای مصالح جنگی رود یا از فرقه‌ای به یاری فرقه‌ای دیگر شتابد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۹
سوره انفال
حزب ۳۶

١٧ فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَاءً حَسَنًا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

پس [شما] آنها را نکشتید و لکن خداوند آنها را کشت و تو [ای محمّد ریگ یا تیر] نینداختی آنوقت که انداختی و لکن خداوند انداخت و تا مؤمنین را از آن بلاء به خوبی بیازماید همانا خداوند [بر دعای نبیّ (ص) و استغاثهٔ مؤمنین] شنوا و [به آنچه که آنها را اصلاح می‌کند از انعام و عدم آن] دانا است

- ترجمه سلطانی

پس (شما) آنها را نکشتید و لکن خداوند آنها را کشت و تو (ریگ، تیر) نینداختی آنوقت که انداختی و لکن خداوند انداخت و تا مؤمنین را از آن بلاء به خوبی بیازماید همانا خداوند شنوا و دانا است

- ترجمه راستین

(ای مؤمنان) نه شما بلکه خدا کافران را کشت و (ای رسول) چون تو تیر (یا خاک) افکندی نه تو بلکه خدا افکند (تا کافران را شکست دهد) و برای آنکه مؤمنان را به آزمونی نیکو از سوی خود بیازماید، که خدا شنوا و داناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٨ ذَٰلِكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ

آن (بلاء و قتل و رمی) برای شما بود و همانا خداوند سست کنندهٔ نیرنگ کافران است

- ترجمه سلطانی

آن (بلاء) برای شما بود و همانا خداوند سست کنندهٔ نیرنگ کافران است

- ترجمه راستین

این (فتح و غلبه در جنگ به خواست خدا) شما را نصیب شد و محققا خدا بی‌اثر کننده مکر کفار است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٩ إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ وَإِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَإِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ

اگر [ای کافران] پیروزی می‌خواستید پس پیروزی به شما رسید و اگر [از دشمنی ورزیدن با رسول (ص) و جحود (انکار کردن حقّ با علم به آن) او] خودداری کنید پس آن برای شما بهتر است و اگر برگردید باز می‌گردیم و جمعیّت شما و اگرچه زیاد باشد هرگز شما را از چیزی بی‌نیاز نخواهد کرد و همانا خداوند با مؤمنین است

- ترجمه سلطانی

اگر (ای کافران) پیروزی می‌خواستید پس پیروزی به شما رسید و اگر خودداری کنید پس آن برای شما بهتر است و اگر برگردید باز می‌گردیم و جمعیّت شما و اگرچه زیاد باشد هرگز شما را از چیزی بی‌نیاز نخواهد کرد و همانا خداوند با مؤمنین است

- ترجمه راستین

(ای کافران) اگر شما از خدا فتح و نصرت می‌طلبید اینک فتح کامل شما را رسید (دین اسلام و قرآن که بهترین فتح و فیروزی و کاملترین وسیله سعادت خلق است از جانب خدا آمد) اکنون اگر (از کفر و عناد با حق) دست بردارید شما را بهتر است و اگر دیگر بار بازآیید ما هم شما را باز کیفر و عذاب کنیم و هرگز جمعیت و سپاه شما هر چند بسیار باشد شما را سودمند نخواهد بود، و خدا البته با اهل ایمان است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٠ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید از خداوند و از رسول او اطاعت کنید و روی از او برنگردانید و (در حالی که) شما [این مواعظ و معیّت خداوند و نصرت او را] می‌شنوید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید از خداوند و از رسول او اطاعت کنید و روی از او برنگردانید و (در حالی که) شما می‌شنوید

- ترجمه راستین

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خدا و رسول را اطاعت کنید و از او سرنپیچید در حالی که شما (سخنان حق را) می‌شنوید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢١ وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ

و مانند آنهایی که [با شنیدن لفظ مانند حیوان] می‌گویند شنیدیم نباشید و (حال آنکه) آنها [با شنیدن معنی مانند انسان] نمی‌شنوند

- ترجمه سلطانی

و مانند آنهایی که می‌گویند شنیدیم نباشید و (حال آنکه) آنها نمی‌شنوند

- ترجمه راستین

و شما مؤمنان چون کسانی (منافقان) نباشید که گفتند شنیدیم، و به حقیقت نمی‌شنوند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٢ إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ

همانا بدترین جنبندگان نزد خداوند کر [از مقصود] و لال‌هایی [از سخن گفتن به حقّ مقصود از شنیدن] هستند که [مقصود را از اشارات مسموع (شنیده شده)] تعقّل نمی‌کنند

- ترجمه سلطانی

همانا بدترین جنبندگان نزد خداوند کر و لال‌هایی هستند که تعقّل نمی‌کنند

- ترجمه راستین

بدترین جانوران نزد خدا کسانی هستند که (از شنیدن و گفتن حرف حق) کر و لالند که اصلا تعقل نمی‌کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٣ وَلَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لَأَسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ

و اگر خداوند خیری در آنها می‌دانست البتّه به آنها می‌شنواند و اگر به آنها می‌شنواند البتّه روی بر می‌گرداندند و (در حالی که) آنها اعراض کننده‌اند

- ترجمه سلطانی

و اگر خداوند خیری در آنها می‌دانست البتّه به آنها می‌شنواند و اگر به آنها می‌شنواند البتّه روی بر می‌گرداندند و (در حالی که) آنها اعراض کننده‌اند

- ترجمه راستین

اگر خدا در آنها خیر و صلاحی می‌دید آنها را شنوا می‌کرد و اگر هم شنوا کند باز رو گردانند و اعراض کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٤ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید بر خداوند و بر رسول وقتی که شما را دعوت می‌کند اجابت کنید بر آنچه که به شما [به حیات انسانی] حیات می‌دهد {و آن ایمان خاصّ حاصل به ولایت است که همان سبب دخول ایمان در قلب است که آن سبب حیات قلب است} و بدانید که خداوند بین مرد و قلب او [یعنی نفس او] حائل می‌گردد و همانا به او حشر می‌شوید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آوردهاید بر خداوند و بر رسول وقتی که شما را دعوت می‌کند اجابت کنید بر آنچه که به شما حیات می‌دهد و بدانید که خداوند بین مرد و قلب او حائل می‌گردد و همانا به او حشر می‌شوید

- ترجمه راستین

ای اهل ایمان، چون خدا و رسول شما را به آنچه مایه حیات ابدی شماست (یعنی ایمان) دعوت کنند اجابت کنید و بدانید که خدا در میان شخص و قلب او حایل می‌شود (و از اسرار درونی همه آگاه است) و همه به سوی او محشور خواهید شد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٥ وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

و بهراسید از فتنه‌ای خاصّ که تنها به کسانی از شما که ظلم (منع حقّ از مستحقّ و رساندن آن به غیر مستحقّ) کرده‌اند اصابت نمی‌کند و بدانید که خداوند شدید عقوبت دهنده است [پس از مطلق فتنه مخصوصاً از آن فتنهٔ خاصّ که آن اصل همهٔ فتنه‌ها است بپرهیزید]

- ترجمه سلطانی

و بهراسید از فتنه‌ای خاصّ که به کسانی از شما که ظلم کرده‌اند اصابت نمی‌کند و بدانید که خداوند شدید عقوبت دهنده است

- ترجمه راستین

و بترسید از بلایی که چون آید تنها مخصوص ستمکاران شما نباشد (بلکه ظالمان و مظلومان همه را فرا گیرد) و بدانید که عقاب خدا بسیار سخت است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۹
سوره انفال
حزب ۳۶

٢٦ وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

و به یاد آورید آنوقتی را که شما [قبل از مهاجرت از حیث عدد یا مال] ضعیف شدگانی اندک در زمین ترسان [از قریش] که مردم شما را بربایند بودید پس به شما [در مدینه] ماواء داد و با یاری کردن خود شما را تأیید کرد و [از غنائم و غیر آن] از پاکی‌ها به شما رزق داد به ترقّب اینکه شما شکر کنید

- ترجمه سلطانی

و به یاد آورید آنوقتی را که شما ضعیف شدگانی اندک در زمین ترسان (از قریش) که مردم شما را بربایند بودید پس به شما ماواء داد و با یاری کردن خود شما را تأیید کرد و از پاکی‌ها به شما رزق داد به ترقّب اینکه شما شکر کنید

- ترجمه راستین

و به یاد آرید زمانی که عده قلیلی بودید که شما را ضعیف و خوار در زمین (مکه) می‌شمردند و از مردم (مشرک) بر خود ترسان بودید که مبادا شما را (از روی زمین) برچینند، بعد از آن خدا شما را در پناه خود آورد و به یاری خود نیرومندی و نصرت به شما عطا کرد و از پاکیزه‌ترین (غنائم و) طعامها روزی شما فرمود، باشد که شکر به جای آرید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٧ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُوا أَمَانَاتِكُمْ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید به خداوند و رسول خیانت نکنید و در اماناتتان خیانت نکنید و (حال آنکه) شما می‌دانید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید به خداوند و رسول خیانت نکنید و در اماناتتان خیانت نکنید و (حال آنکه) شما می‌دانید

- ترجمه راستین

ای کسانی که ایمان آوردید، زنهار (در کار دین) با خدا و رسول و در امانتهای خود با یکدیگر خیانت مکنید در صورتی که می‌دانید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٨ وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ

و بدانید جز این نیست که اموال شما و اولاد شما به عنوان آزمایش (امتحان) [برای شما از سوی خداوند] هستند [آیا از اماناتتان به آنها مشغول می‌شوید یا با آنها بر امانات ثابت می‌شوید؟ پس کسی که به آنها مشغول شود شقاوتش خالص می‌شود و کسی که بر اماناتش ثابت شود برای خلوص سعادتش مستحقّ اجری عظیم است] و همانا خداوند است که [برای کسی که ثبات ورزد و از فتنه (امتحان) سالم خلاص شود] پاداش عظیم تنها نزد او هست

- ترجمه سلطانی

و بدانید جز این نیست که اموال شما و اولاد شما به عنوان آزمایش هستند و همانا خداوند است که پاداش بزرگ تنها نزد او هست

- ترجمه راستین

و محققا بدانید که شما را اموال و فرزندان، فتنه و ابتلایی بیش نیست و در حقیقت اجر عظیم نزد خداست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٩ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

ای کسانی که [با ایمان عامّ] ایمان آورده‌اید اگر [در مخالفت کردن با رسول (ص)] از خداوند پروا کنید برای شما فرقان [نور فرق دهنده بین حقّ و باطل و همان نور ولایت] قرار می‌دهد و بدی‌های شما [که همان حدود ظلمانیّت و تعیّنات هستند که همان مَساوی (نواقص) انسان هستند که محتاج به تعمّل (سختکوشی) در زوال هستند] را از شما می‌پوشاند و بر شما می‌آمرزد و خداوند دارای فضل بزرگ است [و بر شما تفضّل می‌کند]

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید اگر از خداوند پروا کنید برای شما فرقان (فرق دهنده) قرار می‌دهد و بدی‌های شما را از شما می‌پوشاند و بر شما می‌آمرزد و خداوند دارای برتری بزرگ است

- ترجمه راستین

ای اهل ایمان، اگر خدا ترس و پرهیزکار شوید خدا به شما فرقان بخشد (یعنی دیده بصیرت دهد تا به نور باطن حق را از باطل فرق گذارید) و گناهان شما را بپوشاند و شما را بیامرزد، که خدا دارای فضل و رحمت بزرگ است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٠ وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ

و [به یاد آور یا یادآوری کن] آنوقتی را که کسانی که کفر ورزیده‌اند [قریش در دار النّدوه اجتماع و مشورت کردند و رأیشان را به اتّفاق بر قتل او (ص) اجماع نمودند تا از هر قبیله‌ای شخصی باشد و خونش را بر قبایل متفرّق کنند و قصاص بر بنی هاشم میسّر نشود] به تو مکر کردند تا تو را [با حبس کردن] ثابت نگهدارند یا تو را بکشند یا تو را اخراج کنند و مکر می‌کنند و خداوند مکر می‌کند و خداوند [از حیثی که اطلاع بر سبب اخذ او بر غایت خفای آن ممکن نمی‌شود و از حیثی که مقصود از مکر او تخلّف نمی‌شود] بهترین مکر کنندگان است

- ترجمه سلطانی

و (به یاد آور) آنوقتی را که به تو مکر کردند کسانی که کفر ورزیده‌اند تا تو را ثابت نگهدارند یا تو را بکشند یا تو را اخراج کنند و مکر می‌کنند و خداوند مکر می‌کند و خداوند بهترین مکر کنندگان است

- ترجمه راستین

و (به یاد آر) وقتی که کافران با تو مکر می‌کردند تا تو را به بند کشند یا به قتل رسانند یا از شهر بیرون کنند، و آنها (با تو) مکر می‌کنند خدا هم (با آنها) مکر می‌کند و خدا بهتر از هر کس مکر تواند کرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣١ وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَٰذَا إِنْ هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

و وقتی که آیات ما بر آنها خوانده می‌شود [از روی استهزاء] می‌گویند که شنیده‌ایم اگر بخواهیم البتّه مثل این را می‌گوییم که اینها جز اساطیر (افسانه‌های) پیشینیان نیست

- ترجمه سلطانی

و وقتی که آیات ما بر آنها خوانده می‌شود می‌گویند که شنیده‌ایم اگر بخواهیم البتّه مثل این را می‌گوییم که اینها جز اساطیر پیشینیان نیست

- ترجمه راستین

و چون بر آنان آیات ما تلاوت شود گویند: شنیدیم، اگر ما هم می‌خواستیم مانند آن می‌گفتیم، این چیزی جز افسانه پیشینیان نیست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٢ وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

و [به یاد آور] آنوقتی را که گفتند خدایا اگر این همان حقّ از نزد تو می‌باشد پس از آسمان بر ما سنگ ببار یا عذابی دردناک به ما بیاور

- ترجمه سلطانی

و (به یاد آور) آنوقتی را که گفتند خدایا اگر این همان حقّ از نزد تو می‌باشد پس از آسمان بر ما سنگ ببار یا عذابی دردناک به ما بیاور

- ترجمه راستین

و آن‌گاه که گفتند: خدایا اگر این قرآن به راستی بر حق و از جانب توست پس یا بر سرمان سنگهایی از آسمان ببار یا ما را به عذابی دردناک گرفتار ساز!

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٣ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ

و [هیچگاه] خداوند را نبوَد که آنها را عذاب کند و (در حالی که) تو در میان آنها هستی و معذّب کردن آنها بر خداوند نباشد و (در حالی که) آنها استغفار می‌کنند

- ترجمه سلطانی

و خداوند را نباشد تا آنها را عذاب کند و (در حالی که) تو در میان آنها هستی و معذّب کردن آنها بر خداوند نباشد و (در حالی که) آنها استغفار می‌کنند

- ترجمه راستین

ولی خدا تا تو (پیغمبر رحمت) در میان آنها هستی آنان را عذاب نخواهد کرد و نیز مادامی که به درگاه خدا توبه و استغفار کنند باز خدا آنها را عذاب نکند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۹
سوره انفال
حزب ۳۶

٣٤ وَمَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوا أَوْلِيَاءَهُ إِنْ أَوْلِيَاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

و آنها چه دارند که خداوند آنها را عذاب نکند [یعنی مهلت دادن خداوند به آنها به عنوان سبب از خود آنها نیست، بلکه استحقاق عذاب جز از قِبل خودشان نیست] و (حال آنکه) آنها [مردم را] از مسجد الحرام منع می‌کنند و (در حالی که) متولّیان آن نمی‌باشند که متولّیان آن جز تقوا پیشگان [با تقوای عام یا خاص] نیستند و لکن اکثر آنان [معنی ولایت بیت را] نمی‌دانند [و اینکه ولایت بیت مخصوص به کسی است که از شرک و اتّباع نفس و هوای آن تقوا پیشه کند]

- ترجمه سلطانی

و آنها چه دارند که خداوند آنها را عذاب نکند و (حال آنکه) آنها از مسجد الحرام منع می‌کنند و (در حالی که) متولّیان آن نمی‌باشند که متولّیان آن جز تقوا پیشگان نیستند و لکن اکثر آنان نمی‌دانند

- ترجمه راستین

و آنها چه کردند که خدا عذابشان نکند؟! در صورتی که راه مسجد الحرام را (به روی بندگان خدا) می‌بندند و آنها سرپرستان (شایسته تولیت) آن نیستند، سرپرستان آن به جز اهل تقوا نباشند، لیکن اکثر مردم آگاه نیستند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٥ وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ

و نماز آنها نزد بیت جز سوت زدن و کف زدن نبود پس [به قتل و اسارت در روز بدر یا به آتش در آخرت] عذاب را به آنچه که کفر می‌ورزیدید بچشید

- ترجمه سلطانی

و نماز آنها نزد بیت جز سوت زدن و کف زدن نبود پس بچشید عذاب را به آنچه که کفر می‌ورزیدید

- ترجمه راستین

و نماز آنها در خانه کعبه جز صفیر و کف‌زدنی (که خلق را از خانه خدا منع می‌کند) چیزی دیگر نیست، پس (در آخرت به آنها خطاب شود) بچشید طعم عذاب را به کیفر آنکه به خدا کافر بودید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٦ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ

همانا کسانی که کفر ورزیده‌اند اموالشان را انفاق می‌کنند تا از راه خدا مانع شوند پس بزودی آن را انفاق خواهند کرد سپس [برای عدم عوض برای منفِق] حسرت بر آنها می‌باشد سپس [برای نقصان دارایی‌های آنها به سبب انفاق کردن ظاهراً و باطناً] مغلوب می‌شوند و کسانی که کفر ورزیده‌اند در جهنم حشر می‌شوند [یعنی همانطور که شغلشان انفاق برای صدّ است همچنین سلوک‌آنها جز به سوی جهنّم نیست، برای اینکه شغل آنها انفاق در سبیل طاغوت است پس سلوکشان بر سبیل طاغوت است و آن سبیل جهنّم است]

- ترجمه سلطانی

همانا کسانی که کفر ورزیده‌اند اموالشان را انفاق می‌کنند تا از راه خدا مانع شوند پس بزودی آن را انفاق خواهند کرد سپس حسرت بر آنها می‌باشد سپس مغلوب می‌شوند و کسانی که کفر ورزیده‌اند در جهنم حشر می‌شوند

- ترجمه راستین

کافران اموالشان را انفاق می‌کنند برای این مقصود که راه خدا را ببندند پس به زودی مالهایشان بر سر این خیال باطل برود و حسرتش بر دل آنها بماند و آن‌گاه مغلوب نیز خواهند شد، و کافران را به سوی جهنم جمعا رهسپار سازند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٧ لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَىٰ بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعًا فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولَٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

تا خداوند خبیث را از پاک متمایز کند و بعضی خبیث را آن را بر بعضی قرار بدهد و آن را [برای ضیق سفل و عدم وسعت آن] جمیعاً متراکم می‌کند (دقیق شمرده شده قرار می‌دهد) و او را در جهنّم قرار می‌دهد آنان همان زیانکارانند

- ترجمه سلطانی

تا خداوند خبیث را از پاک متمایز کند و خبیث را بعضی از آن را بر بعضی قرار بدهد و آن را جمیعاً متراکم می‌کند و آن را در جهنّم قرار می‌دهد آنان همان زیانکارانند

- ترجمه راستین

تا آنکه خدا پلید را از پاکیزه جدا سازد و پلیدان را بعضی با بعضی دیگر درآمیزد و با هم گرد آورد آن‌گاه همه را در آتش دوزخ افکند، که آنها زیانکاران عالمند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٨ قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ مَا قَدْ سَلَفَ وَإِنْ يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِينَ

به کسانی که [به خداوند یا به نبیّ (ص) یا به ولیّ (ع) یا به ولایت تکوینی] کفر ورزیده‌اند [قول مرا] بگو: اگر باز ایستند آنچه که گذشته است برای شما آمرزیده می‌شود و اگر [به آنچه از کفر و لوازم آن از دشمنی و جنگ با رسول (ص) که در آن بودند] برگردند پس همانا سنّت پیشینیان [که کفر ورزیدند و با پیامبرانشان (ع) دشمنی نمودند] گذشته است [و عقوبت آن بر آنها باقی می‌ماند]

- ترجمه سلطانی

به کسانی که کفر ورزیده‌اند بگو اگر باز ایستند آنچه که گذشته است برای شما آمرزیده می‌شود و اگر برگردند (به آنچه که از کفر در آن بودند) پس همانا سنّت پیشینیان گذشته است

- ترجمه راستین

(ای رسول ما) کافران را بگو که اگر (از کفر خود) دست کشیده و به راه ایمان بازآیند هر چه از پیش کرده‌اند بخشیده شود، و اگر باز (به کفر و عصیان) روی آرند سنّت الهی درباره پیشینیان درگذشته است (یعنی حکم ازلی بر این قرار گرفته که مؤمنان را عزیز و بهشتی کند و کافران را ذلیل و دوزخی گرداند).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٩ وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

و با آنان بجنگید تا آنکه فتنه‌ای (فسادی از شرک و لوازم آن) نباشد و دین کلّاً برای خداوند باشد پس اگر [از کفر] باز ایستند پس خداوند به آنچه [از بازایستادن و اسلام آوردن] که عمل می‌کنند بینا است [و آنها را بر حسب آن مجازات می‌کند]

- ترجمه سلطانی

و با آنان بجنگید تا آنکه فتنه‌ای نباشد و دین کلّاً برای خداوند باشد پس اگر باز ایستند پس خداوند به آنچه که عمل می‌کنند بینا است

- ترجمه راستین

و (ای مؤمنان) با کافران بجنگید تا دیگر فتنه و فسادی نماند و آیین همه دین خدا گردد، و چنانچه دست (از کفر) کشیدند خدا به اعمالشان بیناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٠ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ نِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ

و اگر [از اسلام] روی گردانیدند پس [اندوهگین مشوید و از روی گردانیدن آنها ضیق صدر نیابید] بدانید که خداوند مولای شما است [متولیّ امور شما و تربیت شما] چه خوب مولائیست و چه خوب یاری کننده‌ای است

- ترجمه سلطانی

و اگر روی گردانیدند پس بدانید که خداوند مولای شما است چه خوب مولائیست و چه خوب یاری کننده‌ای است.

- ترجمه راستین

و اگر پشت کردند، پس بدانید که البته خدا یار شماست، که بهترین یار و بهترین یاور است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۰
سوره انفال
حزب ۳۷

٤١ وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

و بدانید که از آنچه که از چیزی فایده بردید [یا غنیمت گرفتید] پس همانا خُمس آن برای خداوند و برای رسول و برای خویشان و یتیمان و مساکین و در راه ماندگان است اگر به خداوند و به آنچه [از احکام عبادات مالی و بدنی] که بر بندهٔ خود نازل کردیم ایمان آورده باشید در روز فرقان [در روز بدر، برای ظهور حقّ از باطل و فرق بین آن دو در آن] روز روبرو شدن دو جمع با یکدیگر، و خداوند بر [امداد و نصرت گروه قلیل بر گروه کثیر قادر است، پس، از کثرت دشمن و قلّت خود نترسید و بر] هر چیزی بسیار توانا است [پس از کمی آنچه که در دست است و انفاق کردن نترسید زیرا او بر اعطاء به شما قادر است]

- ترجمه سلطانی

و بدانید که از آنچه که از چیزی فایده بردید پس همانا خمس آن برای خداوند و برای رسول و برای خویشان و یتیمان و مساکین و در راه ماندگان است اگر به خداوند و به آنچه که بر بندهٔ خود نازل کردیم ایمان آورده باشید روز فرقان روز روبرو شدن دو جمع با یکدیگر است و خداوند بر هر چیزی بسیار توانا است

- ترجمه راستین

و (ای مؤمنان) بدانید که هر چه غنیمت و فایده برید خمس آن خاص خدا و رسول و خویشان او و یتیمان و فقیران و در راه سفر ماندگان (از خاندان او) است، اگر به خدا و به آنچه بر بنده خود (محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلم) در روز فرقان، روزی که دو سپاه (اسلام و کفر در جنگ بدر) روبرو شدند نازل کرده‌ایم ایمان آورده‌اید، و خدا بر هر چیز تواناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٢ إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَىٰ وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ وَلَٰكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَىٰ مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ

وقتی که شما در کنارهٔ نزدیکتر [به مدینه] بودید و آنها در کنارهٔ دورتر [از آن] بودند و کاروان (قافلهٔ قریش) پایین‌تر از شما بود و [حال آنکه شما بر غایت ضعفتان و قوّت دشمنانتان] اگرچه [برای جنگیدن] با آنها وعده می‌گذاشتید البتّه در وعده‌گاه اختلاف می‌کردید و لکن [شما را بر جنگ بر این حال ثابت نمود و شما را وا نگذاشت تا فرار کنید] البتّه خداوند است که امری انجام شده (مُحقّ به انجام) را قضاء (حکم، اجرا) می‌نماید تا هلاک نماید کسی را که هلاک کرد به (سبب) بیّنه‌ای (دلیلی روشن) و زنده می‌دارد کسی را که زنده است به (سبب) بیّنه‌ای و همانا خداوند البتّه [به استغاثهٔ (طلب یاری کردن) شما] شنوا است و [شما را اجابت می‌کند و به سینه‌های شما و خفیّات آن از خوف و اضطراب و آنچه که آن را اصلاح می‌کند از تثبیت و امداد] دانا است

- ترجمه سلطانی

وقتی که شما در کنارهٔ نزدیکتر بودید و آنها در کنارهٔ دورتر بودند و کاروان پایین‌تر از شما بود و (حال آنکه) اگرچه (برای جنگیدن) با آنها وعده می‌گذاشتید البتّه در وعده‌گاه اختلاف می‌کردید و لکن البتّه خداوند است که امری انجام شده (مُحقّ به انجام) را قضاء (حکم) می‌نماید تا هلاک نماید کسی را که هلاک کرد به (سبب) بیّنه‌ای (دلیلی روشن) و زنده می‌دارد کسی را که زنده است به (سبب) بیّنه‌ای (دلیلی روشن) و همانا خداوند البتّه (به استغاثهٔ (طلب یاری کردن) شما) شنوا و دانا است

- ترجمه راستین

همان زمانی که سپاه شما در وادی نزدیک و دشمن به مکانی دور (از شهر مدینه) بود و آن کاروان (تجاری ابو سفیان) فرو دست شما قرار داشتند، و اگر این کارزار به وعده و قرار شما با دشمن مقرر می‌شد در وعده‌گاه (از خوف و اندیشه در جنگ) اختلاف می‌کردید لیکن برای آنکه حکم ازلی و قضای حتمی را که خدا مقدر فرموده اجرا سازد (این رویارویی رخ داد) تا هر که هلاک شدنی است بعد از اتمام حجت هلاک شود و هر که لایق حیات ابدی است به اتمام حجت به حیات ابدی رسد و همانا خدا شنوا و داناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٣ إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلًا وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

آنوقتی را که خداوند در خوابت آنان را به تو اندک نشان داد [تا اصحابت را به اندک بودن آنها خبر بدهی تا بر جنگ جرأت کنند] و اگر آنها را [با تعداد] بسیار، نشانت می‌داد [آنگاه که به اصحابت خبر می‌دادی] البتّه سست می‌شدید و البتّه در این امر (جنگ) با هم منازعه می‌کردید و لکن خداوند [نفوس شما را از فشل (جُبن، ضعف قلب) و تنازع (با هم منازعه کردن)] سالم (حفظ) کرد که او به ذات سینه‌ها [یعنی به خفیّاتی که در سینه‌ها همراه دارید] دانا است [و امر شما را از روی علم به آنچه که نمی‌دانید تدبیر می‌کند]

- ترجمه سلطانی

آنوقتی را که خداوند در خوابت آنان را به تو اندک نشان داد و اگر آنها را (با تعداد) بسیار، نشانت می‌داد البتّه سست می‌شدید و البتّه در این امر با هم منازعه می‌کردید و لکن خداوند سالم (حفظ) کرد که او به ذات سینه‌ها دانا است

- ترجمه راستین

و (یاد آر ای رسول) آن‌گاه که خدا دشمنانت را در خواب به تو اندک نشان داد (تا قویدل باشی) و اگر سپاه دشمن را بسیار به چشم تو نشان داده بود (شما مسلمانان) کاملا هراسان و بددل شده و در امر (رفتن به جنگ) جدل و مخالفت می‌کردید، لیکن خدا (شما را از آسیب دشمن) به سلامت داشت، که او دانا و متصرف در اندیشه‌های درونی دلهای خلق است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٤ وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا وَيُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولًا وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ

و آنوقتی را که با یکدیگر روبرو شدید آنوقتی که آنها را در چشم شما به شما اندک نشان داد و شما را در چشم آنان اندک نمود [تا مبادا از جنگ فرار کنند] تا خداوند امری که انجام شده (مُحقّ به انجام) می‌باشد را قضاء نماید و امور به خداوند بر گردانده می‌شود

- ترجمه سلطانی

و آنوقتی را که با یکدیگر روبرو شدید آنوقتی که آنها را در چشم شما به شما اندک نشان داد و شما را در چشم آنان اندک نمود تا خداوند امری که انجام شده (مُحقّ به انجام) می‌باشد را قضاء نماید و امور به خداوند بر گردانده می‌شود

- ترجمه راستین

و (یاد آر) زمانی که خدا دشمنان را هنگامی که مقابل شدید در چشم شما کم نمودار کرد (تا از آنها نیندیشید) و شما را نیز در چشم دشمن کم نمود (تا تجهیز کامل نکنند) تا خداوند آن را که در قضای حتمی خود مقدر نموده (یعنی غلبه اسلام) اجرا فرماید، و به سوی اوست بازگشت امور.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٥ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید وقتی که با سپاهی [از مشرکین و کفّار برای جنگ] رویارو می‌شوید پس ثبات ورزید و خدای را [از جهت ثقت (اعتماد) به نصر او و استظهار (پشت گرمی داشتن، یاری خواستن) با ذکر او] زیاد یاد کنید راقب به اینکه شما [با پیروزی بر دشمنان] رستگار شوید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید وقتی که با سپاهی رویارو می‌شوید پس ثبات ورزید و خدای را زیاد یاد کنید راقب به اینکه شما رستگار شوید

- ترجمه راستین

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هر گاه با فوجی (از دشمن) مقابل شدید پایداری کنید و خدا را پیوسته یاد آرید، باشد که فیروزمند و فاتح گردید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۰
سوره انفال
حزب ۳۷

٤٦ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ

و اطاعت کنید از خداوند و از رسول او [در آنچه که به آن در امر جنگ و غیر آن به شما امر می‌کند] و [با اختلاف آراء] منازعه نکنید که [از جنگ کردن] سست شوید و بادتان [هیبتتان در نظر دشمنان] برَود و [بر جهاد] صبر کنید همانا خداوند با صابران است

- ترجمه سلطانی

و اطاعت کنید از خداوند و از رسول او و منازعه نکنید که سست شوید و بادتان (هیبتتان در نظر دشمنان) برَود و صبر کنید همانا خداوند با صابران است

- ترجمه راستین

و همه پیرو فرمان خدا و رسول باشید و هرگز راه اختلاف و تنازع نپویید که در اثر تفرقه ترسناک و ضعیف شده و قدرت و عظمت شما نابود خواهد شد، بلکه همه باید یکدل، پایدار و صبور باشید، که خدا همیشه با صابران است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٧ وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَرِئَاءَ النَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَاللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ

و مانند [قریش] کسانی مباشید که با سرمستی و نشان دادن [شجاعت خود] به مردم از دیارشان خارج شدند و راه خدا را صدّ (مانع شدن، اعراض کردن) می‌کنند و خداوند به آنچه که عمل می‌کنند محیط است [پس اعمالتان و نه نیّات شما بر او مخفی نمی‌شود]

- ترجمه سلطانی

و مانند (قریش) کسانی مباشید که با سرمستی و نشان دادن (شجاعت خود) به مردم از دیارشان خارج شدند و راه خدا را صدّ (مانع شدن، اعراض کردن) می‌کنند و خداوند به آنچه که عمل می‌کنند محیط است

- ترجمه راستین

و شما مؤمنان مانند آن کسان (یعنی کافران) نباشید که برای هوس و غرور و ریا و تظاهر از دیار خویش خارج شدند و از راه خدا منع می‌کنند. و (بترسند که) علم خدا به هر چه کنند محیط است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٨ وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَإِنِّي جَارٌ لَكُمْ فَلَمَّا تَرَاءَتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ وَقَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكُمْ إِنِّي أَرَىٰ مَا لَا تَرَوْنَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ

و آنوقتی را که شیطان اعمال آنها را بر آنها زینت داد و گفت امروز از مردم غلبه کننده‌ای بر شما نیست و من به شما پناه دهنده [یا مجاور] هستم پس چون دو سپاه همدیگر را دیدند جا زد (به قهقرا برگشت، عقبگرد کرد) و گفت همانا من از شما بیزارم، همانا من آنچه [از ملائکه] که شما نمی‌بینید را می‌بینم همانا من از خداوند ترسان هستم و خداوند شدید (سخت) عقوبت دهنده است

- ترجمه سلطانی

و آنوقتی را که شیطان اعمال آنها را بر آنها زینت داد و گفت امروز از مردم غلبه کننده‌ای بر شما نیست و من به شما پناه دهنده هستم پس چون دو سپاه همدیگر را دیدند جا زد (عقبگرد کرد) و گفت همانا من از شما بیزارم، همانا من آنچه که شما نمیبینید را می‌بینم همانا من از خداوند ترسان هستم و خداوند شدید (سخت) عقوبت دهنده است

- ترجمه راستین

و (یاد آر) آن گاه که شیطان کردار (زشت) آنان را در نظرشان زیبا نمود و گفت: امروز احدی از مردم بر شما غالب نخواهد گشت و من هنگام سختی یار و فریادرس شما خواهم بود (و بدین سخنان کفار قریش را مغرور کرد) تا آن‌گاه که دو سپاه (اسلام و کفر) روبرو شدند شیطان پای به فرار گذاشت و گفت که من از شما بیزارم، من قوایی (از فرشتگان آسمان) می‌بینم که شما نمی‌بینید و من از خدا می‌ترسم، و عقاب خداوند بسیار سخت است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٩ إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هَٰؤُلَاءِ دِينُهُمْ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

آنوقتی را که منافقین و کسانی که در قلوب آنها مرضی هست [از کسانی که ظاهراً اسلام آورده بودند] گفتند دینشان اینان را فریب داده و کسی که بر خداوند توکّل کند [عزّت یابد و غلبه نماید] پس همانا خداوند عزیز است [و کسی که بر او توکّل می‌کند مغلوب نمی‌شود] و حکیم است [آنچه که آن به صلاح بندگانش است را به حکمت خود انجام می‌دهد تا حقّ بودن دین آنها را ظاهر سازد]

- ترجمه سلطانی

آنوقتی را که منافقین و کسانی که در قلوب آنها مرضی هست گفتند دینشان اینان را فریب داده و کسی که بر خداوند توکّل کند پس همانا خداوند عزیز و حکیم است

- ترجمه راستین

و (یاد آر) آن‌گاه که منافقان و بیماردلان با هم می‌گفتند که این مسلمین به دین خود مغرور و فریفته‌اند، و حال آنکه هر کس بر خدا توکل کند خدا غالب مقتدر و داناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٠ وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ

و اگر ببینی آنوقتی را که ملائکه کسانی که کفر ورزیده‌اند را می‌میرانند [در حالی که] بر پیش آنها و پس آنها می‌زنند و [می‌گویند:] عذاب سوزان را [سوحتن را در دنیا یا آخرت] بچشید

- ترجمه سلطانی

و اگر ببینی آنوقتی را که ملائکه کسانی که کفر ورزیده‌اند را می‌میرانند (در حالی که) بر پیش آنها و پس آنها می‌زنند و (می‌گویند:) عذاب سوزان را بچشید

- ترجمه راستین

و اگر بنگری سختی حال کافران را هنگامی که فرشتگان جان آنها را می‌گیرند و بر روی و پشت آنها می‌زنند و (می‌گویند) بچشید طعم عذاب سوزنده را!

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥١ ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ

آن به (سبب) آنچه است که با دستان خود مقدّم داشتید (از پیش فرستادید) و همانا خداوند به ظلم کردن بر بندگانش نیست

- ترجمه سلطانی

آن به (سبب) آنچه است که با دستان خود مقدّم داشتید (از پیش فرستادید) و همانا خداوند به ظلم کردن بر بندگانش نیست

- ترجمه راستین

این عقوبت اعمال زشتی است که به دست خویش فرستادید و خدا به هیچ یک از بندگان هرگز کمترین ستم نخواهد کرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٢ كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقَابِ

[آنچه که آنان از کفر و معاصی بر آن هستند] همانند رویهٔ خاندان فرعون [مستتبع (خواستار پیروی) بر عقوبت است] و کسانی که قبل از آنها بودند که به آیات خداوند کفر ورزیدند و خداوند آنان را به گناهانشان گرفت، که همانا خداوند نیرومند و شدید عقوبت دهنده است

- ترجمه سلطانی

همانند رویهٔ خاندان فرعون و کسانی که قبل از آنها بودند که به آیات خداوند کفر ورزیدند و خداوند آنان را به گناهانشان گرفت، که همانا خداوند نیرومند و شدید عقوبت دهنده است

- ترجمه راستین

همان‌طور که خوی فرعونیان و کافران پیش از زمان آنها بر این بود که به آیات خدا کافر شدند، خدا هم آنان را به کیفر گناهانشان بگرفت، که همانا خدا توانا و سخت‌کیفر است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۰
سوره انفال
حزب ۳۷

٥٣ ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَىٰ قَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَأَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

آن به (سبب) این است که خداوند تغییر دهندهٔ نعمتی که آن را به قومی انعام کرده نمی‌باشد تا آنکه [خود] آنچه را که به خودشان است تغییر دهند و همانا خداوند [به گفتار بد آنان] شنوا و [به تغییر حسن احوالشان] دانا است

- ترجمه سلطانی

آن به (سبب) این است که خداوند تغییر دهندهٔ نعمتی که آن را به قومی انعام کرده نمی‌باشد تا آنکه (خود) آنچه را که به خودشان است تغییر دهند و همانا خداوند شنوا و دانا است

- ترجمه راستین

این (عذاب) از آن جهت است که خدا بر آن نیست که نعمتی را که به قومی عطا کرد تغییر دهد تا وقتی که آن قوم حال خود را تغییر دهند، و خدا شنوا و داناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٤ كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ فَأَهْلَكْنَاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَكُلٌّ كَانُوا ظَالِمِينَ

مانند رویهٔ خاندان فرعون و کسانی که قبل از آنها بودند آیات پروردگارشان را دروغ شمردند پس آنها را به گناهانشان هلاک کردیم و آل فرعون را غرق کردیم، و همگی ستمکار بودند

- ترجمه سلطانی

مانند رویهٔ خاندان فرعون و کسانی که قبل از آنها بودند، آیات پروردگارشان را دروغ شمردند پس آنها را به گناهانشان هلاک کردیم و آل فرعون را غرق کردیم، و همگی ستمکار بودند

- ترجمه راستین

همانطور که خوی فرعونیان و کافران پیش از آنان بر این بود که آیات خدای خود را تکذیب کردند ما هم آنها را به کیفر گناهانشان هلاک نمودیم و فرعونیان را غرق کردیم و همه آنان که هلاک نمودیم ظالم و ستمکار بودند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٥ إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

همانا بدترین عادتمندان نزد خداوند کسانی هستند که کفر ورزیدند پس آنها ایمان نمی‌آورند

- ترجمه سلطانی

همانا بدترین عادتمندان نزد خداوند کسانی هستند که کفر ورزیدند پس آنها ایمان نمی‌آورند

- ترجمه راستین

بدترین جانوران نزد خدا آنان هستند که کافر شدند و ابدا ایمان نخواهند آورد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٦ الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لَا يَتَّقُونَ

کسانی که از ایشان پیمان گرفتی {مراد از معاهده، عهد متارکه است}، سپس در هر بار عهد خود را می‌شکنند و (حال آنکه) آنها [از سخط خداوند یا از بأس (سختیگیری) تو و از بأس مؤمنین] نمی‌ترسند

- ترجمه سلطانی

کسانی که از ایشان پیمان گرفتی، سپس در هر بار عهد خود را می‌شکنند و (حال آنکه) آنها نمی‌ترسند

- ترجمه راستین

کسانی از آنان که با آنان عهد بستی (مانند یهود بنی قریظه) آن‌گاه عهد خود را در هر مرتبه می‌شکنند و راه تقوا نپیمایند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٧ فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ

پس اگر آنان را در جنگ گرفتی پس [با قتل آنها و جراحت در آنها] آنها را پراکنده ساز که کسانی [از سایر کفّار] که پشت آنها (جنگجویان) هستند [شدّت بأس تو به قتل جنگجویان را بشنوند پس در جنگ کردن با تو طمع نکنند] راقب به اینکه آنها (کسانی که پشت جنگجویان هستند) [به صدق نبوّت تو و به شدّت سختگیری تو] متذکّر شوند

- ترجمه سلطانی

پس اگر آنان را در جنگ گرفتی پس آنها را پراکنده ساز که کسانی که پشت آنها هستند راقب به اینکه آنها متذکّر شوند

- ترجمه راستین

پس چون بر آنان دست یابی چندان به تهدید و مجازات آنان پرداز که پیروانشان را پراکنده سازی، باشد که متذکر شوند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٨ وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَىٰ سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ

و اگر از خیانت کردن گروهی (معاهدان) می‌ترسی پس [عهد آنها را] به سوی آنها بینداز [و آن را مراعات نکن] بنابر یکسان بودن [بر حال آنان در نقض عهد] همانا خداوند خائنین را دوست ندارد

- ترجمه سلطانی

و اگر از خیانت کردن گروهی می‌ترسی پس (عهد آنها را) به سوی آنها بینداز (مراعات نکن) بنابر یکسان بودن (بر حال آنان در نقض عهد) همانا خداوند خائنین را دوست ندارد

- ترجمه راستین

و چنانچه از خیانتکاری گروهی (از معاهدین خود) سخت می‌ترسی در این صورت تو نیز با حفظ عدل و درستی، عهد آنها را نقض کن، که خدا خیانتکاران را دوست نمی‌دارد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥٩ وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَبَقُوا إِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُونَ

و آنان که کفر ورزیده‌اند نباید بپندارند که [از ما] سبقت گرفته‌اند زیرا آنها [از ما] پیشی نمی‌گیرند

- ترجمه سلطانی

و آنان که کفر ورزیده‌اند نباید بپندارند که سبقت گرفته‌اند زیرا آنها (از ما) پیشی نمی‌گیرند

- ترجمه راستین

کافران هرگز نپندارند که پیش افتادند، (نه) هرگز (خدا و رسول خدا را) زبون نتوانند کرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٠ وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تُظْلَمُونَ

و آنچه از نیرو که توانایی دارید و از اسبان آماده برای [مقابله با] آنها مهیّا کنید که با آن دشمن خداوند و دشمن خود [یعنی کسانی را که از خیانت کردن آنها خوف دارید] و دیگران غیر از آنها را بترسانید، آنها (خائنان) را نمی‌شناسید [مانند منافقان امّت که اسلام را ظاهر کردند و نفاق را مخفی کردند، لکن] خداوند آنها را می‌شناسد، و آنچه از چیزی که در راه خدا انفاق (هزینه) می‌کنید تماماً به شما بازگردانده می‌شود و شما ستم نمی‌شوید

- ترجمه سلطانی

و آنچه از نیرو که توانایی دارید و از اسبان آماده برای (مقابله با) آنها مهیّا کنید که با آن دشمن خداوند و دشمن خود و دیگران غیر از آنها را بترسانید، آنها (خائنان) را نمی‌شناسید (لکن) خداوند آنها را می‌شناسد، و آنچه از چیزی که در راه خدا انفاق (هزینه) می‌کنید تماماً به شما بازگردانده می‌شود و شما ستم نمی‌شوید

- ترجمه راستین

و شما (ای مؤمنان) در مقام مبارزه با آن کافران خود را مهیا کنید و تا آن حد که بتوانید از آذوقه و تسلیحات و آلات جنگی و اسبان سواری زین کرده برای تهدید و تخویف دشمنان خدا و دشمنان خودتان فراهم سازید و نیز برای قوم دیگری که شما بر (دشمنی) آنان مطلع نیستید (مراد منافقانند که ظاهرا مسلم و باطنا کافر محض‌اند) و خدا بر آنها آگاه است. و آنچه در راه خدا صرف می‌کنید خدا تمام و کامل به شما عوض خواهد داد و هرگز به شما ستم نخواهد شد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦١ وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

و اگر به [صلح و دخول در] اسلام [یا دخول در ایمان] گرایش داشتند پس از آن استقبال کن [زیرا جنگیدن تو جز مقدّمهٔ این صلح نیست] و بر خداوند توکّل کن همانا او [به هر چه دربارهٔ تو گفته‌اند] شنوا و [به نیّات آنان و عاقبت امر تو و امر آنها] دانا است

- ترجمه سلطانی

و اگر به اسلام (تسلیم شدن) گرایش داشتند پس از آن استقبال کن و بر خداوند توکّل کن همانا او شنوا و دانا است

- ترجمه راستین

و اگر دشمنان به صلح و مسالمت تمایل داشتند تو نیز مایل به صلح باش و کار خود به خدا واگذار که خدا شنوا و داناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۰
سوره انفال
حزب ۳۷

٦٢ وَإِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ

و اگر بخواهند که [با صلح کردن] به تو خدعه (نیرنگ) کنند [به اینکه بخواهند نائرهٔ (آتش) جنگ را با صلح خاموش کنند تا برای جنگ آماده شوند و اصحاب تو اسلحهٔ جنگ را بگذارند آنگاه شما را غافلگیر کنند پس نترس] پس همانا خداوند همان کسی که تو را با نصرت خود و با مؤمنین تأیید کرد تو را بس است

- ترجمه سلطانی

و اگر بخواهند که به تو خدعه (نیرنگ) کنند پس همانا خداوند همان کسی که تو را با نصرت خود و با مؤمنین تأیید کرد تو را بس است

- ترجمه راستین

و اگر دشمنان به فکر فریب دادن تو باشند البته خدا تو را کفایت خواهد کرد، اوست که به نصرت خود و یاری مؤمنان تو را مؤیّد و منصور گردانید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٣ وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

و قلوب آنها (مؤمنین) را به هم پیوند داد که اگر تو آنچه که در زمین هست را جمیعاً انفاق (هزینه) می‌کردی قلوب آنها را به هم پیوند نمی‌دادی و لکن خداوند آنها را به هم پیوند داد، همانا او غالب است [که چیزی او را از مرادش منع نمی‌کند] و حکیم است [که به حکمت خود آنچه را که در آن صلاح بندگانش است انجام می‌دهد]

- ترجمه سلطانی

و قلوب آنها (مؤمنین) را به هم پیوند داد که اگر تو آنچه که در زمین هست را جمیعاً انفاق (هزینه) می‌کردی قلوب آنها را به هم پیوند نمی‌دادی و لکن خداوند آنها را به هم پیوند داد، همانا او غالب و حکیم است

- ترجمه راستین

و الفت داد دلهای مؤمنان را، دلهایی که اگر تو با تمام ثروت روی زمین می‌خواستی میان آنها الفت دهی نتوانستی، لیکن خدا تألیف قلوب آنها کرد که او مقتدر و داناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٤ يَاأَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

ای پیامبر، خداوند برای تو و کسانی از مؤمنان که از تو تبعیّت می‌کنند بس است

- ترجمه سلطانی

ای پیامبر، خداوند برای تو و کسانی از مؤمنان که از تو تبعیّت می‌کنند بس است

- ترجمه راستین

ای رسول، خدا تو را کفایت است و مؤمنانی که پیروان تواند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٥ يَاأَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ

ای پیامبر مؤمنان را بر جنگ کردن برانگیزان که اگر از شما بیست [تن] صابر باشند [به سبب نصرت خداوند] بر دویست [تن] غلبه می‌کنند و اگر از شما صد [تن] باشند بر هزار [تن] از کسانی که کفر ورزیده‌اند غلبه می‌کنند به [علّت] اینکه آنها قومی هستند که نمی‌فهمند [و مثل ثبات کسی که به خداوند ایمان دارد ثبات نمی‌ورزند]

- ترجمه سلطانی

ای پیامبر مؤمنان را بر جنگ کردن برانگیزان که اگر از شما بیست (تن) صابر باشند بر دویست (تن) غلبه می‌کنند و اگر از شما صد (تن) باشند بر هزار (تن) از کسانی که کفر ورزیده‌اند غلبه می‌کنند به (علّت) اینکه آنها قومی هستند که نمی‌فهمند

- ترجمه راستین

ای رسول، مؤمنان را بر جنگ ترغیب کن که اگر بیست نفر از شما صبور و پایدار باشند بر دویست نفر غالب خواهند شد و اگر صد نفر بوده بر هزار نفر از کافران غلبه خواهند کرد، زیرا آنها گروهی بی‌دانشند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٦ الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ

اکنون خداوند از [بار] شما کاست و دانست که در [قلوب] شما ضعف هست پس اگر صد [تن] از شما صابر باشند به اجازهٔ خداوند بر دویست [تن] غلبه می‌کنند و اگر از شما هزار [تن] باشند بر دو هزار [تن] غلبه می‌کنند و خداوند با صبر کنندگان است

- ترجمه سلطانی

اکنون خداوند از (بار) شما کاست و دانست که در (قلوب) شما ضعف هست پس اگر صد (تن) از شما صابر باشند به اجازهٔ خداوند بر دویست (تن) غلبه می‌کنند و اگر از شما هزار (تن) باشند بر دو هزار (تن) غلبه می‌کنند و خداوند با صبر کنندگان است

- ترجمه راستین

اکنون (پس از جنگ بدر) خدا بر شما تخفیف داد و معلوم کرد که در شما ضعف (ایمان) راه یافته، پس اگر صد نفر از شما صبور و پایدار باشند بر دویست نفر و اگر هزار، بر دو هزار آنان به اذن خدا غالب خواهند شد، و خدا با صابران است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٧ مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَىٰ حَتَّىٰ يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

بر پیامبر نباشد که تا در زمین خون ریخته می‌شود اسیر داشته باشد {جواب اصحاب او (ص) است حینی که از او درخواست کردند که اسیران را نکشد و از آنها فداء بگیرد} [با اخذ فداء] عَرض دنیا را می‌خواهید و (حال آنکه) خداوند آخرت را [برای شما] می‌خواهد [به اینکه جهاد شما مشوب (آلوده) به اغراض دنیویّه نباشد بلکه خالص برای آخرت باشد] و خداوند غالبی [است که از ذلّت پیامبرش بر فرض اخذ فداء از اسیران خائف نمی‌شود] حکیم [که برای مصالحی که آنها را می‌داند امر به قتل می‌کند]

- ترجمه سلطانی

بر پیامبر نباشد که تا در زمین خون ریخته می‌شود اسیر داشته باشد عَرض دنیا را می‌خواهید و (حال آنکه) خداوند آخرت را می‌خواهد و خداوند غالب و حکیم است

- ترجمه راستین

هیچ پیغمبری را روا نباشد که اسیران جنگی بگیرد (تا از آنان فدا گرفته و آنان را رها کند) مگر تا زمانی که خون (ناپاکان را) در زمین بسیار بریزد. شما (ای اصحاب رسول) متاع دنیا را می‌خواهید و خدا آخرت را می‌خواهد، و خدا مقتدر و کارش همه از روی حکمت است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٨ لَوْلَا كِتَابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

اگر پیشتر از خداوند مقرّر نشده بود البتّه در آنچه [از فدیه] که گرفتید [یا در آنچه که از اصرار بر گرفتن فدیه انجام دادید] عذابی بزرگ را مسّ (به دست خود لمس) می‌کردید {و آن تهدید و ردع (جلوگیری) است از تکرار مثل آنچه که در بدر در باب اخذ فداء از اسراء انجام دادند، و بر آن با انکار رسول (ص) اصرار نمودند تا آنکه به قتل (کشته شدن) مؤمنین در سال قابل (جنگ اُحد) به عدد اسراء و کسانی که فدیه از او گرفته شده بود راضی شدند}

- ترجمه سلطانی

اگر پیشتر از خداوند مقرّر نشده بود البتّه در آنچه (از فدیه) که گرفتید عذابی بزرگ را مسّ (به دست خود لمس) می‌کردید

- ترجمه راستین

اگر نبود حکم سابق از خدا (که بر پیغمبر اسلام فدا و غنایم را روا دانست) همانا در آنچه (از آن اسیران) گرفتید به شما عذاب سخت رسیده بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦٩ فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَالًا طَيِّبًا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

پس به عنوان حلال و پاک از آنچه [از فداء] که غنیمت گرفته‌اید بخورید و [در سرف (اسراف کردن) در آن، یا در خیانت در آن، یا در مخالفت با او (ص) در آن] از خداوند بهراسید همانا خداوند بسیار آمرزنده است [آنوقت که تجّری شما را بر اصرار در فدیه آمرزید] و مهربان است [آنوقت که با اباحهٔ غنیمت و فدیه به شما رحم کرد]

- ترجمه سلطانی

پس به عنوان حلال و پاک از آنچه که غنیمت گرفته‌اید بخورید و از خداوند بهراسید همانا خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است

- ترجمه راستین

پس اکنون از هر چه غنیمت گرفتید بخورید حلال و گوارای شما باد، و خداترس و پرهیزکار باشید، که خدا آمرزنده و مهربان است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای
جزء ۱۰
سوره انفال
حزب ۳۷

٧٠ يَاأَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ فِي أَيْدِيكُمْ مِنَ الْأَسْرَىٰ إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ

ای پیامبر به کسانی از اسراء که در دستان شما هستند بگو اگر خداوند بداند که در قلوب شما خوبی (رغبت و میل به ایمان) هست بهتر از آنچه که از شما گرفته شده را [از غنیمت در جنگ و از فداء بعد اسارت] به شما می‌دهد و بر شما می‌آمرزد و خداوند بسیار آمرزنده [و آنچه که از معادات (دشمنی ورزیدن) با رسول (ص) از شما صادر شده است را بر شما می‌آمرزد] و مهربان است [پس بهتر از آنچه که از شما گرفته شده را به شما می‌دهد]

- ترجمه سلطانی

ای پیامبر به کسانی از اسراء که در دستان شما هستند بگو اگر خداوند بداند که در قلوب شما خوبی (رغبت به ایمان) هست بهتر از آنچه که از شما گرفته شده را به شما می‌دهد و بر شما می‌آمرزد و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است

- ترجمه راستین

ای رسول، به اسیرانی که در دست شما مسلمین‌اند بگو که اگر خدا در دل شما خیر و هدایتی مشاهده کند (و ایمان آرید) در مقابل آنچه از شما گرفته شده بهتر از آن را عطا می‌کند و از گناهان شما می‌گذرد که خدا آمرزنده و مهربان است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٧١ وَإِنْ يُرِيدُوا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

و اگر بخواهند که به تو خیانت کنند [پس تعجّبی نیست] و قبل از این [نیز] به خداوند خیانت کرده‌اند و در برابر آنها امکان [سلطه] می‌دهد و خداوند [به ارادۀ هر اراده کننده‌ای] بسیار دانا و حکیم است [که امر تو و امر خائنان را بر وفق حکمتش تدبیر می‌کند]

- ترجمه سلطانی

و اگر بخواهند که به تو خیانت کنند (پس تعجّبی نیست) و قبل از این (نیز) به خداوند خیانت کرده‌اند و در برابر آنها امکان (سلطه) می‌دهد و خداوند بسیار دانا و حکیم است

- ترجمه راستین

و اگر قصد خیانت با تو دارند پیش از این با خدا هم خیانت کردند و خدا (تو را) بر آنها تمکین و تسلط داد و خدا دانا و درستکار است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٧٢ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَٰئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُمْ مِنْ وَلَايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا وَإِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

همانا کسانی که [با ایمان عامّ با قبول دعوت ظاهره و بیعت عامّه] ایمان آورده‌اند و [از دار الشّرک به مدینهٔ رسول (ص)] هجرت کردند و با [بذل] اموالشان و جان‌هایشان در [حفظ] راه خدا [با اعداء رسول (ص)] جهاد کردند و کسانی که مأوا (جا و پناه) دادند و یاری کردند بعضی آنان اولیاء (دوستان) بعضی هستند و کسانی که [با بیعت عامّه یا با بیعت خاصّه] ایمان آورده‌اند و [از دار الشّرک صوری یا از دار الشّرک نفسانی] مهاجرت نکرده‌اند از ولایت (دوستی) آنها چیزی برای شما نیست تا آنکه هجرت کنند و اگر از شما در دین [و نه در امور دنیوی] یاری خواستند پس یاری کردن [به آنان] بر [عهدهٔ] شما است [برای اینکه وصلت صوری آنها حرمت دارد و به آن بر شما حقّ دارند] مگر بر قومی که بین شما و ایشان پیمانی هست {زیرا میثاق و اگرچه حقّ آن و حرمت آن ادون (پست‌تر) از بیعت و اسلام است، لکن آن نیز به نحوی وصلت است و حرمت دارد و وصلت اسلامی بدون اقتران آن به وصلت معنوی به حیثی که به این وصلت تفوّق آورد قوّت ندارد} و خداوند به آنچه که عمل می‌کنید [از موالات (دوستی کردن) با کسی که به موالات با او أمر شده‌اید و ترک موالات با کسی که به ترک موالات با او امر شده‌اید] بینا است

- ترجمه سلطانی

همانا کسانی که ایمان آورده‌اند و هجرت کردند و با اموالشان و جان‌هایشان در راه خدا جهاد کردند و کسانی که مأوا (جا و پناه) دادند و یاری کردند بعضی از آنان اولیاء (دوستان) بعضی دیگر هستند و کسانی که ایمان آورده‌اند و مهاجرت نکرده‌اند از ولایت (دوستی) آنها چیزی برای شما نیست تا آنکه هجرت کنند و اگر از شما در دین یاری خواستند پس یاری کردن (به آنان) بر (عهدهٔ) شما است مگر بر قومی که بین شما و ایشان پیمانی هست و خداوند به آنچه که عمل می‌کنید بینا است

- ترجمه راستین

آنان که به خدا ایمان آوردند و از وطن خود هجرت نمودند و در راه خدا با مال و جانشان کوشش و فداکاری کردند (یعنی مهاجرین مکه) و هم آنان که (به مهاجرین) منزل دادند و یاری کردند (یعنی انصار مدینه) آنها دوستدار و مددکار یکدیگرند و آنهایی که ایمان آورده‌اند لیکن مهاجرت نکرده‌اند هرگز شما دوستدار و طرفدار آنها نباشید تا وقتی که هجرت گزینند، ولی اگر از شما در کار دین و پیشرفت اسلام مدد خواستند بر شماست که آنها را یاری کنید مگر آنکه با قومی که با شما عهد و پیمان (مسالمت) بسته‌اند به خصومت برخیزند. و خدا به هر چه می‌کنید بیناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٧٣ وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ

و کسانی که [با ترک بیعت نبویّه یا ولویّه] کفر ورزیده‌اند بعضی آنها [به حکم سنخیّت و مجانست (همجنس بودن)] اولیاء (دوستان) بعضی هستند اگر آن را انجام ندهید فتنه و [برای تجرّی کفّار بر شما به سبب اختلاف آراء شما و اطّلاع آنها به موالات با شما بر آنچه که با آن غلبهٔ آنها بر شما را ممکن می‌سازد] فسادی بزرگ در زمین می‌باشد

- ترجمه سلطانی

و کسانی که کفر ورزیده‌اند بعضی از آنها اولیاء (دوستان) بعضی دیگر هستند اگر آن را انجام ندهید فتنه و فسادی بزرگ در زمین می‌باشد

- ترجمه راستین

آنان که کافر شدند نیز دوستدار و مددکار یکدیگرند و شما مسلمین اگر آن را (که خدا دستور داده از اتفاق و اخوت و غیره) کار نبندید همانا فتنه و فسادی بزرگ روی زمین رخ خواهد داد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٧٤ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ

و کسانی که ایمان آورده‌اند و هجرت کردند و در راه خدا مجاهده کردند و کسانی که پناه دادند و یاری کردند آنها حقاً همان مؤمنان هستند برای آنها آمرزش و روزی کریمانه [عِلوی] هست

- ترجمه سلطانی

و کسانی که ایمان آورده‌اند و هجرت کردند و در راه خدا مجاهده کردند و کسانی که پناه دادند و یاری کردند آنها حقاً همان مؤمنان هستند برای آنها آمرزش و روزی کریمانه هست

- ترجمه راستین

و آنان که ایمان آوردند و هجرت گزیدند و در راه خدا کوشش و جانفشانی کردند و هم آنان که (مهاجران را با فداکاری) منزل دادند و یاری کردند آنها به حقیقت اهل ایمانند و هم آمرزش خدا و روزی نیکوی بهشتی مخصوص آنهاست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٧٥ وَالَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولَٰئِكَ مِنْكُمْ وَأُولُو الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَىٰ بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

و کسانی که بعد از این (بعد از ایمان شما و هجرت شما) ایمان آوردند و با شما هجرت کردند و جهاد کردند پس آنها از شما هستند [و دوستی با آنان مانند دوستی با شما واجب می‌شود] و خویشاوندان، در کتاب [در مکتوبه‌ای در لوح] خداوند بعضی آنها به بعضی اولی هستند همانا خداوند به هر چیزی دانا است [و برای مصلحتی که آن را می‌داند گاهی به توارث به هجرت و گاهی به رَحِم (خویشی) حکم می‌کند و ایضاً بنابر مصلحتی شما را به موالات با خودتان و ترک موالات با کفّار امر می‌کند]

- ترجمه سلطانی

و کسانی که بعد از این ایمان آوردند و با شما هجرت کردند و جهاد کردند پس آنها از شما هستند و خویشاوندان، در کتاب خداوند بعضی از آنها به بعضی دیگر اولی هستند همانا خداوند به هر چیزی دانا است.

- ترجمه راستین

و آنان که بعد از شما ایمان آوردند و (یا بعد از صلح حدیبیه) هجرت گزیدند و به اتفاق شما جهاد کردند آنها نیز از شما مؤمنان هستند، و ارث مراتب خویشاوندان در کتاب خدا بعضی بر بعض دیگر مقدم شده‌[یعنی قانون ارث بردن برادران دینی از یکدیگر، نسخ شده است. (م) ]، که خدا به هر چیز داناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای