سورهٔ توبه آیه ۱۶

آیا پنداشتید که [بر فراغت خود] ترک می‌شوید و [به جنگ کردن امر نمی‌شوید؟ و] خداوند هنوز ندانسته که چه کسانی از شما جهاد کردند و [چه کسانی] غیر از خداوند و نه رسول او و نه مؤمنین همرازی نگرفته‌اند؟! {«ولیجه» جماعتی است که شخص با آنها مراوده کننده و مستظهر (پشتیبان، تکیه کننده) به آنها می‌باشد و خاصّهٔ تو از رجال و کسی از غیر اهل تو که او را به عنوان معتمدٌ علیه گرفته‌ای و لصیق (چسبیدن، آویزان) به شخص است که از او جدا نمی‌شود، و در اخبار به بطانت (محرم راز) و به کسی که دون ولیّ امر می‌ایستد تفسیر شده} و (حال آنکه) خداوند آگاه است به آنچه که عمل می‌کنید [و مجاهد، و همرازگیری رسول (ص) و مؤمنین را می‌شناسد، و قاعد (نشسته) را می‌شناسد، و همراز گیرندهٔ غیر از خداوند و رسولش و مؤمنین را می‌شناسد]

آیا پنداشتید که ترک می‌شوید و خداوند هنوز ندانسته که چه کسانی از شما جهاد کردند و (چه کسانی) غیر از خداوند و نه رسول او و نه مؤمنین همرازی نگرفته‌اند؟! و (حال آنکه) خداوند آگاه است به آنچه که عمل می‌کنید

آیا چنین می‌پندارید که شما را (بدون آزمایش) به حال خود رها می‌کنند در صورتی که هنوز خدا معلوم نگردانیده که از شما چه کسانی اهل مجاهده‌اند و جز خدا و رسول و مؤمنان را هرگز دوست خود و همراز خویش نگزیده‌اند، و خدا از همه کردار شما آگاه است.