سورهٔ توبه آیه ۳۷

همانا نسیء (به تأخیر افکندن حرمت ماه حرام به ماه دیگر و تحلیل جنگ در آن) جز زیادت در کفر نیست که کسانی که کفر ورزیده‌اند با آن گمراه می‌شوند [حیثی که از طریق قویم مستقیم با خروج از آن خارج می‌شوند] یک سال آن را [یعنی نسیء یا ماه حرام منسیّ (جابجا شده) را] حلال می‌کنند و یک سال آن را حرام می‌کنند تا [آن را] با تعداد (عدد) آنچه که خداوند [از ماه‌ها] حرام کرده است مطابق (موافق) کنند و [با نسیء] حلال می‌کنند آنچه را که خداوند حرام کرده است، بدی اعمالشان برای آنان زینت داده شده، و خداوند مردمان کافر را [به طریق قویم] هدایت نمی‌کند [و لذا آنچه را که خداوند حرام کرده را حلال و آنچه را که حلال کرده را حرام کردند و قبایح بر آنها زینت داده شد]

همانا نسیء (به تأخیر افکندن حرمت ماه حرام به ماه دیگر و تحلیل جنگ در آن) جز زیادت در کفر نیست که کسانی که کفر ورزیده‌اند با آن گمراه می‌شوند یک سال آن را حلال می‌کنند و یک سال آن را حرام می‌کنند تا (آن را) با تعداد آنچه که خداوند (از ماه‌ها) حرام کرده است مطابق کنند و (با نسیء) حلال می‌کنند آنچه را که خداوند حرام کرده است، بدی اعمالشان برای آنان زینت داده شده، و خداوند مردمان کافر را هدایت نمیکند

نسی‌ء (یعنی ماهی را تغییر و تبدیل کردن به ماهی دیگر و حکم ماه حرامی را در هر سه سال، سالی ده روز به ماهی متأخر انداختن که بدعت زمان جاهلیت بود) افزایش در کفر است که کافران را بدان به جهل و گمراهی کشند، سالی ماه حرام را حلال می‌شمرند و سالی دیگر حرام تا بدین وسیله با عده ماههایی که خدا حرام کرده سازگاری و برابری داشته باشند و حرام خدا را حلال گردانند. اعمال زشت آنها در نظرشان زیبا نمود، و خدا هرگز کافران را هدایت نخواهد کرد.