سورهٔ علق

محل نزول:   مکّه
تعداد کل آیات: ۱۹
نام‌های سوره:
علق، اقرأ باسم ربک، إقرأ، قلم
نمایش آیات ۱ الی ۱۹
(نمایش صفحه به صفحه آیات سوره)
تفسیر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم


١ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ

بخوان اسم پروردگارت را که خلق کرد {در اکثر اخبار از طرق عامّه و خاصّه هست که این سوره اوّلین سوره‌ای است که بر او (ص) نازل شد و این سوره در اوّلین روزی بود که جبرئیل بر رسول خدا (ص) نازل شد و اوّلین آنچه که نازل شد پنج آیه از اوّل آن بود، لفظ «باء» در «بِاسْمِ رَبِّكَ» برای سببیّت یا برای استعانت است، و معنی می‌دهد که تو قبل آن به خودت می‌خواندی، و بعد آنکه از نفس خود فانی شدی و بعد فناء باقی گشتی و به سوی خلق باز گردانده شدی مشاهد بر حقّ در خلق و فاعل و قائل و قاری بالحقّ گشتی نه به نفست، پس مکتوبات خداوند را در الواح طبایع و مثال و مقرّوات (قرائت شده‌ها) ملائکهٔ او بر تو و مسموعات خود از وسائط حقّ تعالی را به اسم پروردگارت قرائت کن نه به خودت، و معنی می‌دهد که تو قبل فناء، اسماء اشیاء را می‌خواندی و بعد بقاء شایسته است که اسم پروردگارت را بخوانی برای اینکه تو بعد آن جز اسماء الله نمی‌بینی نه اسماء اشیاء را که خلق کرد، یعنی بعد رجوع، اشیاء را جز مخلوقات از حیث اینکه آنها مخلوق هستند نمی‌بینی، و چون از حیث اینکه آن مخلوق است قوام مخلوق به خالق می‌باشد بلکه برای مخلوق از این حیثیّت شیئیّت و انانیّتی جز شیئیّت خالق و انانیّت او نیست پس در نظر تو جز اسم الله خالق نمی‌باشد، و چون ظهور خالقيّت او و اتقان صنع او و دقایق حکمت او و حُسن صانع بودن او به خلق کردن انسان می‌باشد و سیر از مقام کمالش در خلق او یا در امر او و خلق او به اخسّ (پست‌ترین) موادّ آن به طریق سیر معکوس است فرمود تعالی:}

- ترجمه سلطانی

بخوان اسم پروردگارت را که خلق کرد

- ترجمه راستین

(ای رسول گرامی برخیز و قرآن را) به نام پروردرگارت که خدای آفریننده عالم است (بر خلق) قرائت کن.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢ خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ

انسان را از خون بسته خلق کرد

- ترجمه سلطانی

انسان را از خون بسته خلق کرد

- ترجمه راستین

آن خدایی که آدمی را از خون بسته (که تحول نطفه است) بیافرید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ

بخوان و پروردگار تو بزرگوارتر است [کریم سخاوتمند حیّ (حیات دهنده) که بلاعوض و لاغرض عطاء می‌کند، و بدون عجز (ناتوانی) تحمّل می‌کند، و اسائت مُسئ (بدی کننده) را در وجه وی ظاهر نمی‌کند]

- ترجمه سلطانی

بخوان و پروردگار تو بزرگوارتر است

- ترجمه راستین

بخوان و (بدان که) پروردگار تو کریم‌ترین کریمان عالم است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤ الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ

که با قلم [خط، یا جمیع مادون اقلام عالیه را] آموخت [جمیع آنچه که به آنها احتیاج پیدا می‌کند با تعلیم وجودی یا تعلیم شعوری به توسّط اقلام عالیه، یا انسان را با قلم طبیعی شعور داد تا آنکه به توسّط او انواع خطوط حاصل شد، یا با اقلام عالیه به انسان شعور داد]

- ترجمه سلطانی

که با قلم (خط) آموخت

- ترجمه راستین

آن خدایی که بشر را علم نوشتن به قلم آموخت.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥ عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ

[و با تعلیم شعوری] به انسان آنچه که [با تعلیم وجودی] نمی‌دانست را تعلیم داد

- ترجمه سلطانی

به انسان آنچه که نمی‌دانست را تعلیم داد

- ترجمه راستین

به آدمی آنچه را که نمی‌دانست تعلیم داد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦ كَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَيَطْغَى

چنین نیست [گویی گفته شده: چرا به جمیع انسان‌ها از اوّل عمرشان جمیع آنچه که نمی‌دانستند را نیاموخت تا آنکه از اوّل امر بحسب علم مستغنی (بی‌نیاز) شوند؟ پس فرمود: از این سؤال و از این تمنّا کفّ بدار (منصرف شو)] همانا انسان حتماً سرکشی می‌کند

- ترجمه سلطانی

چنین نیست همانا انسان حتماً سرکشی می‌کند

- ترجمه راستین

راستی که انسان سرکش و مغرور می‌شود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٧ أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى

اگر خود را بی‌نیاز ببیند

- ترجمه سلطانی

اگر خود را بی‌نیاز ببیند

- ترجمه راستین

چون که خود را در غنا و دارایی ببیند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨ إِنَّ إِلَى رَبِّكَ الرُّجْعَى

هرآینه بازگشت به سوی پروردگارت است

- ترجمه سلطانی

هرآینه بازگشت به سوی پروردگارت است

- ترجمه راستین

محققا (پس از مرگ) باز گشت به سوی پروردگار تو خواهد بود.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٩ أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى

آیا دیدی کسی (ابی جهل) را که نهی می‌کند

- ترجمه سلطانی

آیا دیدی کسی را که نهی می‌کند

- ترجمه راستین

دیدی آن کس را که منع (و تمسخر) می‌کرد؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠ عَبْدًا إِذَا صَلَّى

بنده‌ای را وقتی که نماز می‌گزارد

- ترجمه سلطانی

بنده‌ای را وقتی که نماز می‌گزارد

- ترجمه راستین

آن بنده خدای را که به نماز مشغول شد؟ (مراد ابو جهل است که بر نماز، پیغمبر و اصحابش را به مسخرگی می‌آزرد).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١ أَرَأَيْتَ إِن كَانَ عَلَى الْهُدَى

آیا دیدی که [نمازگزار] بر هدایت بود

- ترجمه سلطانی

آیا دیدی که (نمازگزار) بر هدایت بود

- ترجمه راستین

آیا چه می‌بینی اگر آن بنده (یا رسول) به راه راست باشد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢ أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى

و به تقوا امر می‌کرد

- ترجمه سلطانی

و به تقوا امر می‌کرد

- ترجمه راستین

و خلق را به تقوا و پرهیزکاری امر کند (حال آنکه او را از نماز باز می‌دارد چگونه خواهد بود).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٣ أَرَأَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّى

آیا دیدی که تکذیب کرد و روی گرداند

- ترجمه سلطانی

آیا دیدی که تکذیب کرد و روی گرداند

- ترجمه راستین

آیا شما مردم بر این کس که حق را تکذیب می‌کند و (از رسول او) رو می‌گرداند چه رأی می‌دهید؟

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٤ أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ اللَّهَ يَرَى

آیا ندانست که خداوند می‌بیند

- ترجمه سلطانی

آیا ندانست که خداوند می‌بیند

- ترجمه راستین

آیا او ندانست که خدا (اعمال زشتش را) می‌بیند (و از او روزی انتقام می‌کشد).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥ كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ

چنین نیست اگر بس نکند البتّه او را به موی پیشانی می‌کشیم [یعنی حتماً بر موی پیشانی او می‌گیریم و او را به سوی آتش می‌کشیم، یا حتماً صورت او را سیاه می‌کنیم]

- ترجمه سلطانی

چنین نیست اگر بس نکند البتّه او را به موی پیشانی می‌کشیم

- ترجمه راستین

هرگز (این را نداند) ، اگر او (از کفر و ظلم و تکذیبش) دست نکشد البته ما موی پیشانیشن (به قهر و انتقام) بگیریم.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٦ نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ

پیشانی دروغزن خطاء پیشه را

- ترجمه سلطانی

پیشانی دروغزن خطاء پیشه را

- ترجمه راستین

آن پیشانی دروغزن خطا پیشه را (به خاک هلاک کشیم).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٧ فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ

پس [ابا جهل] باید چماقدارانش را فرا بخواند

- ترجمه سلطانی

پس باید چماقدارانش را فرا بخواند

- ترجمه راستین

آن گاه او هر که از قبیله و عشیره خود را خواهد بخواند (که از هلاکش برهانند و هیچ کس نتواند).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٨ سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ

بزودی سربازان را فرا خواهیم خواند

- ترجمه سلطانی

بزودی سربازان را فرا خواهیم خواند

- ترجمه راستین

ما هم زبانیه دوزخ را (که فرشتگان قهر و عذاب و مأموران آتش جهنم‌اند، بر گرفتن او) می‌خوانیم.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٩ كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِب

چنین نیست اطاعت مکن او را [در نهی از نماز یا در تکذیب او بر محمّد (ص)] و سجده کن و نزدیک شو.

- ترجمه سلطانی

چنین نیست اطاعت مکن او را و سجده کن و نزدیک شو.

- ترجمه راستین

(ای رسول گرامی) چنین نیست (که ابو جهل پنداشته که تو را به زجر و ظلم مطیع خود تواند کرد) تو هیچ از او اطاعت مکن و به نماز و سجده خدا پرداز و به حق نزدیک شو (که سجده و نماز موجب قرب حضرت بی نیاز است).

- ترجمه الهی قمشه‌ای