حزب شمارهٔ ۳۶


سورهٔ ۸- الأنفال

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

١ يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَنفَالِ قُلِ الْأَنفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُـولِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَيْنِكُمْ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

از تو دربارهٔ انفال {انفال زیادت (فزونی) است و از آنچه که گلهٔ اسبان و شتران سواری بر آن نمی‌تازند و درون درّه‌ها و آجام (نیزارها، بیشه‌ها، دشت‌ها) و اراضی موات و معادن و میراث کسی که وارث ندارد و غیر اینها از آنچه که کسی غیر او در آن شرکت ندارد} سؤال می‌کنند بگو انفال برای خداوند و رسول است [غیر رسول در آن شراکت ندارد] پس از خداوند بهراسید [و در آن طمع نکنید، و اختلاف مکنید و مشاجره ننمایید و اصلاح امر خداوند و رسولش را نخواهید] و آنچه که در بین خودتان [یعنی مابین خود را نه آنچه که بین خدا و رسول (ص)، و شما] است را اصلاح کنید و از خداوند و رسول او اطاعت کنید اگر مؤمن می‌باشید [زیرا ایمان اقتضای تسلیم به امر خداوند را می‌کند و سخن گفتن شما دربارهٔ امر خداوند و رسول او (ص) مورث شکّ در ایمان شما می‌شود]

- ترجمه سلطانی

از تو دربارهٔ انفال سؤال می‌کنند بگو انفال برای خداوند و رسول است پس از خداوند بهراسید و آنچه که در بین خودتان است را اصلاح کنید و از خداوند و رسول او اطاعت کنید اگر مؤمن می‌باشید

- ترجمه راستین

(ای رسول ما) امت از تو حکم انفال را سؤال کنند (یعنی غنایمی که بدون جنگ از دشمنان به دست مسلمانان آید و زمینهای خراب بی‌مالک، معادن، بیشه‌ها، فراز کوهها، کف رودها، ارث کسی که وارث ندارد، قطایع ملوک، خلاصه ثروتی که بی‌رنج مردم حاصل شود) جواب ده که انفال مخصوص خدا و رسول است (که رسول و جانشینانش به هر کس و هر قدر صلاح دانند ببخشند) پس شما مؤمنان باید از خدا بترسید و در رضایت و مسالمت و اتحاد بین خودتان بکوشید و خدا و رسول او را اطاعت کنید اگر اهل ایمانید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

جز این نیست که مؤمنین کسانی هستند که وقتی که خداوند ذکر شود قلب‌های آنان [به سبب ذکر او] ترسان می‌شود و وقتی که آیات او برای آنها تلاوت شود [برای خالی بودن قلوب آنها از رین (حجاب دل، ریم، چرک، زنگ) اهویه، پس ذکر خداوند و آیاتش در آن اثر می‌کند و] بر ایمان آنها می‌افزاید و بر پروردگارشان توکّل می‌کنند

- ترجمه سلطانی

جز این نیست که مؤمنین کسانی هستند که وقتی که خداوند ذکر شود قلب‌های آنان ترسان می‌شود و وقتی که آیات او برای آنها تلاوت شود بر ایمان آنها می‌افزاید و بر پروردگارشان توکّل میکنند

- ترجمه راستین

مؤمنان حقیقی آنانند که چون ذکری از خدا شود دلهاشان ترسان و لرزان شود و چون آیات خدا را بر آنها تلاوت کنند بر مقام ایمانشان بیفزاید و به خدای خود در هر کار توکل می‌کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ

کسانی که نماز را بپا می‌دارند و از آنچه که به آنها روزی داده‌ایم انفاق می‌کنند

- ترجمه سلطانی

کسانی که نماز را بپا می‌دارند و از آنچه که به آنها روزی داده‌ایم انفاق می‌کنند

- ترجمه راستین

آنان که نماز را به پا می‌دارند و از هر چه روزی آنها کرده‌ایم انفاق می‌کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤ أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَّهُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ

آنان (آن موصوفان) همان مؤمنان به حقّ هستند، آنان نزد پروردگارشان درجات و آمرزش و روزی کریمانه‌ای دارند

- ترجمه سلطانی

آنان همان مؤمنان به حقّ هستند، آنان نزد پروردگارشان درجات و آمرزش و روزی کریمانه‌ای دارند

- ترجمه راستین

آنها به راستی و حقیقت اهل ایمانند که نزد خدا مراتب بلند و آمرزش و روزی نیکو دارند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٥ كَمَا أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِن بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكَارِهُونَ

چنانکه پروردگارت به حقّ [با غایت حقّۀ ثابته و آن اعلای دین و اعزاز مؤمنین و انهزام (در هم شکستن) مشرکین است، یا متلبّس به حقّ یا متسبّب از حقّ که همان ولایت است] تو را از خانه‌ات خارج کرد و (حال آنکه) همانا گروهی از مؤمنین البتّه ناخوشنود بودند

- ترجمه سلطانی

چنانکه پروردگارت به حقّ تو را از خانه‌ات خارج کرد و (حال آنکه) همانا گروهی از مؤمنین البتّه ناخوشنود بودند

- ترجمه راستین

همان گونه که خدا تو را از خانه خود به حق (در جنگ بدر) بیرون آورد و گروهی از مؤمنان، سخت رأی خلاف و کراهت اظهار کردند (و تو به مخالفت آنها از حکم حق بازنگشتی، در امر انفال و غیر آن هم به خواهش مردم توجه مکن، پیرو امر خدا باش و از خلق ابدا اندیشه مدار).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٦ يُجَادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنظُرُونَ

بعد آنکه [حقّ با اعلام رسول] آشکار شد [که غلبه در جنگ بدر با آنها است] دربارهٔ حقّ با تو مجادله می‌کنند مانند اینکه به سوی مرگ رانده می‌شوند و (در حالی که) آنها [به مرگ] نگاه می‌کنند

- ترجمه سلطانی

بعد از آنکه (حقّ با اعلام رسول) آشکار شد (که غلبه در جنگ بدر با آنها است) دربارهٔ حقّ با تو مجادله میکنند مانند اینکه به سوی مرگ رانده می‌شوند و (در حالی که) آنها نگاه می‌کنند

- ترجمه راستین

(مردم نادان) در حکم حق با آنکه حق آشکار و روشن گردید با تو جدل و نزاع خواهند کرد (و چنان حکم حق و طاعت خدا بر آنها دشوار و سخت است) که گویی معاینه می‌نگرند که آنها را به جانب مرگ می‌کشند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٧ وَإِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَيُرِيدُ اللَّهُ أَن يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكَافِرِينَ

و [به یاد آورید] آنوقتی را که خداوند به شما وعده داد که قطعاً یکی از دو طایفه برای شما است و [از قریش اکراه داشتید] دوست داشتید که [آن کاروان] بدون شوکت (سلاح) برای شما باشد و خداوند می‌خواست که حقّ را با کلماتش [یعنی بوسیلهٔ خلفایش و اتباع آنها] محقّق (ثابت و ظاهر) کند و ریشهٔ کافران را قطع نماید [به حیثی که از آنها اثر و نه عقبی باقی نماند]

- ترجمه سلطانی

و (به یاد آورید) آنوقتی را که خداوند به شما وعده داد که قطعاً یکی از دو طایفه برای شما است و دوست داشتید که (آن کاروان) بدون شوکت (سلاح) برای شما باشد و خداوند می‌خواست که حقّ را با کلماتش محقّق (ثابت) کند و ریشهٔ کافران را قطع نماید

- ترجمه راستین

به یاد آر هنگامی که خدا به شما وعده فتح بر یکی از دو طایفه را می‌داد (غلبه بر سپاه قریش یا کاروان تجاری شام) و شما مسلمین مایل بودید که آن طایفه که شوکت و سلاحی همراه ندارند نصیب شما شود، و خدا می‌خواست که حق را با سخنان خود (که وعده پیروزی حق را داده است) ثابت گرداند و از بیخ و بن ریشه کافران را برکند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٨ لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ

تا حقّ را محقّق کند و باطل را باطل نماید و اگرچه مجرمان کراهت داشته باشند

- ترجمه سلطانی

تا حقّ را محقّق کند و باطل را باطل نماید و اگرچه مجرمان کراهت داشته باشند

- ترجمه راستین

تا حق را محقق و پایدار کند و باطل را محو و نابود سازد هر چند بدکاران را خوش نیاید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٩ إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ

[به یاد آورید] آنوقتی را که از پروردگارتان یاری طلبیدید و بر شما اجابت کرد که من با هزار ملائکهٔ پی در پی درآمده به شما کمک می‌کنم

- ترجمه سلطانی

(به یاد آورید) آنوقتی را که از پروردگارتان یاری طلبیدید و بر شما اجابت کرد که من با هزار ملائکهٔ پی در پی درآمده به شما کمک میکنم

- ترجمه راستین

(به یاد آرید) هنگامی که استغاثه و زاری به پروردگار خود می‌کردید، پس دعای شما را اجابت کرد که من سپاهی منظم از هزار فرشته به مدد شما می‌فرستم.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٠ وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

و خداوند آن (امداد) را قرار نداد مگر به عنوان بشارت و برای اینکه قلوب شما به آن اطمینان یابد و نصر (پیروزی، یاری) جز از نزد خداوند نیست [و لکن شما برای ضعف یقینتان و توکلتان جز به اسباب نظر نمی‌کنید و لذا نصر را به توسّط اسباب اجرا کرد]، همانا خداوند عزیز و حکیم است

- ترجمه سلطانی

و خداوند آن را قرار نداد مگر به عنوان بشارت و برای اینکه قلوب شما به آن اطمینان یابد و پیروزی جز از نزد خداوند نیست، همانا خداوند عزیز و حکیم است

- ترجمه راستین

و این مدد فرشتگان را خدا نفرستاد مگر آنکه بشارت و مژده فتح باشد و تا دلهای شما (به وعده خدا) مطمئن شود و (بدانید که) نصرت و فیروزی نیست مگر از جانب خدا، که خدا را کمال قدرت و حکمت است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١١ إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعَاسَ أَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّنَ السَّمَاءِ مَاءً لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ وَيُذْهِبَ عَنكُمْ رِجْزَ الشَّيْطَانِ وَلِيَرْبِطَ عَلَى قُلُوبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدَامَ

[به یاد آورید] آنوقتی را که خواب امنی از او شما را فرا گرفت و از آسمان آب را بر شما فرو فرستاد تا شما را با آن [از حدث و خبث] پاک کند و وسوسهٔ شیطان [جنابت یا وسوسه کردن او را و تخویف (ترساندن) او از عطش] را از شما ببرد و تا [محبّت را یا تا ولایت حقیقی که همان مثال نبیّ یا ولیّ است را] بر قلوب شما ربط دهد (مرتبط نماید) و با آن قدم‌ها را ثابت گرداند

- ترجمه سلطانی

(به یاد آورید) آنوقتی را که خواب امنی از او شما را فرا گرفت و از آسمان آب را بر شما فرو فرستاد تا شما را با آن پاک کند و وسوسهٔ شیطان را از شما ببرد و تا قلوب شما را مرتبط نماید و با آن قدم‌ها را ثابت گرداند

- ترجمه راستین

(یاد آرید) هنگامی که خواب راحت را بر شما فرو پوشاند برای اینکه از جانب او ایمنی یابید و از آسمان آبی می‌فرستاد که شما را به آن آب پاک گرداند و وسوسه و کید شیطان را از شما دور سازد و دلهای شما را محکم و استوار گرداند و گامهای شما را استوار بدارد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٢ إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ

[به یاد آور] آنوقتی را که پروردگارت به ملائکه وحی کرد که من با شما هستم پس به کسانی که ایمان آورده‌اند ثبات [قدم] بدهید و بزودی در قلوب کسانی که کفر ورزیده‌اند رُعب خواهم افکند پس بالای گردن‌هایشان را بزنید و همهٔ سرانگشتان آنها را بزنید

- ترجمه سلطانی

(به یاد آور) آنوقتی را که پروردگارت به ملائکه وحی کرد که من با شما هستم پس به کسانی که ایمان آورده‌اند ثبات (قدم) بدهید و بزودی در قلوب کسانی که کفر ورزیده‌اند رُعب خواهم افکند پس بالای گردن‌هایشان را بزنید و همهٔ سرانگشتان آنها را بزنید

- ترجمه راستین

(و یاد آر ای رسول) آن‌گاه که پروردگار تو به فرشتگان وحی کرد که من با شمایم، پس مؤمنان را ثابت قدم بدارید، که همانا من ترس در دل کافران می‌افکنم، پس گردنها را بزنید و همه انگشتان را قطع کنید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٣ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن يُشَاقِقِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

آن (سختگیری شدید) به (سبب) این بود که آنها با خداوند و رسول او مخالفت کردند و کسی که با خداوند و رسولش مخالفت کند پس همانا خداوند سخت عقوبت دهنده است

- ترجمه سلطانی

آن به (سبب) این بود که آنها با خداوند و رسول او مخالفت کردند و کسی که با خداوند و رسولش مخالفت کند پس همانا خداوند سخت عقوبت دهنده است

- ترجمه راستین

این کیفر کافران برای آن است که با خدا و رسول او سخت ضدّیت و مخالفت کردند و هر کس با خدا و رسول او راه شقاق و مخالفت پیماید (بترسد که) عقاب خدا بسیار سخت است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٤ ذَلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابَ النَّارِ

شما [ای کافران] پس آن را بچشید و همانا عذاب آتش برای کافران است

- ترجمه سلطانی

شما پس آن را بچشید و همانا عذاب آتش برای کافران است

- ترجمه راستین

این (عذاب مختصر قتل و اسارت) را بچشید و (بدانید که) برای کافران در قیامت عذاب سخت آتش دوزخ مهیّاست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٥ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبَارَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید وقتی که با لشکر [زیاد] کسانی که کفر ورزیده‌اند روبرو می‌شوید پس پشت [خود را] به سوی آنها نگردانید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید وقتی که با لشکر کسانی که کفر ورزیده‌اند روبرو می‌شوید پس پشت (خود را) به سوی آنها نگردانید

- ترجمه راستین

ای اهل ایمان، هرگاه با گروه مهاجم کافران در میدان کارزار روبرو شوید مبادا پشت به آنها کرده و از جنگ بگریزید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٦ وَمَن يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

و کسی که امروز [یعنی روزی که با لشکر کسانی که کفر ورزیده‌اند ملاقات کردید] پشت خود را به آنها بر گرداند مگر بطور جابجایی برای جنگ یا به جهت متمایل شدن به سوی گروهی [برای استعانت از آنها] پس با غضبی از خداوند برگشته {آن «فرار از زحف» نامیده شده} و جایگاه وی جهنم است و چه بد سرانجامی است

- ترجمه سلطانی

و کسی که امروز پشت خود را به آنها بر گرداند مگر بطور جابجایی برای جنگ یا به جهت متمایل شدن به سوی گروهی پس با غضبی از خداوند برگشته و جایگاه وی جهنم است و چه بد سرانجامی است

- ترجمه راستین

و هر که در روز جنگ به آنها پشت نماید و فرار کند به طرف غضب و خشم خدا روی آورده و جایگاهش دوزخ که بدترین منزل است خواهد بود مگر آنکه از میمنه به میسره و یا از قلب به جناح برای مصالح جنگی رود یا از فرقه‌ای به یاری فرقه‌ای دیگر شتابد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٧ فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَاءً حَسَنًا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

پس [شما] آنها را نکشتید و لکن خداوند آنها را کشت و تو [ای محمّد ریگ یا تیر] نینداختی آنوقت که انداختی و لکن خداوند انداخت و تا مؤمنین را از آن بلاء به خوبی بیازماید همانا خداوند [بر دعای نبیّ (ص) و استغاثهٔ مؤمنین] شنوا و [به آنچه که آنها را اصلاح می‌کند از انعام و عدم آن] دانا است

- ترجمه سلطانی

پس (شما) آنها را نکشتید و لکن خداوند آنها را کشت و تو (ریگ، تیر) نینداختی آنوقت که انداختی و لکن خداوند انداخت و تا مؤمنین را از آن بلاء به خوبی بیازماید همانا خداوند شنوا و دانا است

- ترجمه راستین

(ای مؤمنان) نه شما بلکه خدا کافران را کشت و (ای رسول) چون تو تیر (یا خاک) افکندی نه تو بلکه خدا افکند (تا کافران را شکست دهد) و برای آنکه مؤمنان را به آزمونی نیکو از سوی خود بیازماید، که خدا شنوا و داناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٨ ذَلِكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ

آن (بلاء و قتل و رمی) برای شما بود و همانا خداوند سست کنندهٔ نیرنگ کافران است

- ترجمه سلطانی

آن (بلاء) برای شما بود و همانا خداوند سست کنندهٔ نیرنگ کافران است

- ترجمه راستین

این (فتح و غلبه در جنگ به خواست خدا) شما را نصیب شد و محققا خدا بی‌اثر کننده مکر کفار است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

١٩ إِن تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ وَإِن تَنتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَإِن تَعُودُوا نَعُدْ وَلَن تُغْنِيَ عَنكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ

اگر [ای کافران] پیروزی می‌خواستید پس پیروزی به شما رسید و اگر [از دشمنی ورزیدن با رسول (ص) و جحود (انکار کردن حقّ با علم به آن) او] خودداری کنید پس آن برای شما بهتر است و اگر برگردید باز می‌گردیم و جمعیّت شما و اگرچه زیاد باشد هرگز شما را از چیزی بی‌نیاز نخواهد کرد و همانا خداوند با مؤمنین است

- ترجمه سلطانی

اگر (ای کافران) پیروزی می‌خواستید پس پیروزی به شما رسید و اگر خودداری کنید پس آن برای شما بهتر است و اگر برگردید باز می‌گردیم و جمعیّت شما و اگرچه زیاد باشد هرگز شما را از چیزی بی‌نیاز نخواهد کرد و همانا خداوند با مؤمنین است

- ترجمه راستین

(ای کافران) اگر شما از خدا فتح و نصرت می‌طلبید اینک فتح کامل شما را رسید (دین اسلام و قرآن که بهترین فتح و فیروزی و کاملترین وسیله سعادت خلق است از جانب خدا آمد) اکنون اگر (از کفر و عناد با حق) دست بردارید شما را بهتر است و اگر دیگر بار بازآیید ما هم شما را باز کیفر و عذاب کنیم و هرگز جمعیت و سپاه شما هر چند بسیار باشد شما را سودمند نخواهد بود، و خدا البته با اهل ایمان است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٠ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنتُمْ تَسْمَعُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید از خداوند و از رسول او اطاعت کنید و روی از او برنگردانید و (در حالی که) شما [این مواعظ و معیّت خداوند و نصرت او را] می‌شنوید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید از خداوند و از رسول او اطاعت کنید و روی از او برنگردانید و (در حالی که) شما می‌شنوید

- ترجمه راستین

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خدا و رسول را اطاعت کنید و از او سرنپیچید در حالی که شما (سخنان حق را) می‌شنوید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢١ وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ

و مانند آنهایی که [با شنیدن لفظ مانند حیوان] می‌گویند شنیدیم نباشید و (حال آنکه) آنها [با شنیدن معنی مانند انسان] نمی‌شنوند

- ترجمه سلطانی

و مانند آنهایی که می‌گویند شنیدیم نباشید و (حال آنکه) آنها نمی‌شنوند

- ترجمه راستین

و شما مؤمنان چون کسانی (منافقان) نباشید که گفتند شنیدیم، و به حقیقت نمی‌شنوند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٢ إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ

همانا بدترین جنبندگان نزد خداوند کر [از مقصود] و لال‌هایی [از سخن گفتن به حقّ مقصود از شنیدن] هستند که [مقصود را از اشارات مسموع (شنیده شده)] تعقّل نمی‌کنند

- ترجمه سلطانی

همانا بدترین جنبندگان نزد خداوند کر و لال‌هایی هستند که تعقّل نمی‌کنند

- ترجمه راستین

بدترین جانوران نزد خدا کسانی هستند که (از شنیدن و گفتن حرف حق) کر و لالند که اصلا تعقل نمی‌کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٣ وَلَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لَّأَسْمَعَهُمْ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوا وَّهُم مُّعْرِضُونَ

و اگر خداوند خیری در آنها می‌دانست البتّه به آنها می‌شنواند و اگر به آنها می‌شنواند البتّه روی بر می‌گرداندند و (در حالی که) آنها اعراض کننده‌اند

- ترجمه سلطانی

و اگر خداوند خیری در آنها می‌دانست البتّه به آنها می‌شنواند و اگر به آنها می‌شنواند البتّه روی بر می‌گرداندند و (در حالی که) آنها اعراض کننده‌اند

- ترجمه راستین

اگر خدا در آنها خیر و صلاحی می‌دید آنها را شنوا می‌کرد و اگر هم شنوا کند باز رو گردانند و اعراض کنند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٤ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِـمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَـرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید بر خداوند و بر رسول وقتی که شما را دعوت می‌کند اجابت کنید بر آنچه که به شما [به حیات انسانی] حیات می‌دهد {و آن ایمان خاصّ حاصل به ولایت است که همان سبب دخول ایمان در قلب است که آن سبب حیات قلب است} و بدانید که خداوند بین مرد و قلب او [یعنی نفس او] حائل می‌گردد و همانا به او حشر می‌شوید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آوردهاید بر خداوند و بر رسول وقتی که شما را دعوت می‌کند اجابت کنید بر آنچه که به شما حیات می‌دهد و بدانید که خداوند بین مرد و قلب او حائل می‌گردد و همانا به او حشر می‌شوید

- ترجمه راستین

ای اهل ایمان، چون خدا و رسول شما را به آنچه مایه حیات ابدی شماست (یعنی ایمان) دعوت کنند اجابت کنید و بدانید که خدا در میان شخص و قلب او حایل می‌شود (و از اسرار درونی همه آگاه است) و همه به سوی او محشور خواهید شد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٥ وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَّا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنكُمْ خَاصَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

و بهراسید از فتنه‌ای خاصّ که تنها به کسانی از شما که ظلم (منع حقّ از مستحقّ و رساندن آن به غیر مستحقّ) کرده‌اند اصابت نمی‌کند و بدانید که خداوند شدید عقوبت دهنده است [پس از مطلق فتنه مخصوصاً از آن فتنهٔ خاصّ که آن اصل همهٔ فتنه‌ها است بپرهیزید]

- ترجمه سلطانی

و بهراسید از فتنه‌ای خاصّ که به کسانی از شما که ظلم کرده‌اند اصابت نمی‌کند و بدانید که خداوند شدید عقوبت دهنده است

- ترجمه راستین

و بترسید از بلایی که چون آید تنها مخصوص ستمکاران شما نباشد (بلکه ظالمان و مظلومان همه را فرا گیرد) و بدانید که عقاب خدا بسیار سخت است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٦ وَاذْكُرُوا إِذْ أَنتُمْ قَلِيلٌ مُّسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَن يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَيَّدَكُم بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

و به یاد آورید آنوقتی را که شما [قبل از مهاجرت از حیث عدد یا مال] ضعیف شدگانی اندک در زمین ترسان [از قریش] که مردم شما را بربایند بودید پس به شما [در مدینه] ماواء داد و با یاری کردن خود شما را تأیید کرد و [از غنائم و غیر آن] از پاکی‌ها به شما رزق داد به ترقّب اینکه شما شکر کنید

- ترجمه سلطانی

و به یاد آورید آنوقتی را که شما ضعیف شدگانی اندک در زمین ترسان (از قریش) که مردم شما را بربایند بودید پس به شما ماواء داد و با یاری کردن خود شما را تأیید کرد و از پاکی‌ها به شما رزق داد به ترقّب اینکه شما شکر کنید

- ترجمه راستین

و به یاد آرید زمانی که عده قلیلی بودید که شما را ضعیف و خوار در زمین (مکه) می‌شمردند و از مردم (مشرک) بر خود ترسان بودید که مبادا شما را (از روی زمین) برچینند، بعد از آن خدا شما را در پناه خود آورد و به یاری خود نیرومندی و نصرت به شما عطا کرد و از پاکیزه‌ترین (غنائم و) طعامها روزی شما فرمود، باشد که شکر به جای آرید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٧ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَخُونُوا اللَّهَ وَالرَّسُـولَ وَتَخُونُوا أَمَانَاتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید به خداوند و رسول خیانت نکنید و در اماناتتان خیانت نکنید و (حال آنکه) شما می‌دانید

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید به خداوند و رسول خیانت نکنید و در اماناتتان خیانت نکنید و (حال آنکه) شما می‌دانید

- ترجمه راستین

ای کسانی که ایمان آوردید، زنهار (در کار دین) با خدا و رسول و در امانتهای خود با یکدیگر خیانت مکنید در صورتی که می‌دانید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٨ وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ

و بدانید جز این نیست که اموال شما و اولاد شما به عنوان آزمایش (امتحان) [برای شما از سوی خداوند] هستند [آیا از اماناتتان به آنها مشغول می‌شوید یا با آنها بر امانات ثابت می‌شوید؟ پس کسی که به آنها مشغول شود شقاوتش خالص می‌شود و کسی که بر اماناتش ثابت شود برای خلوص سعادتش مستحقّ اجری عظیم است] و همانا خداوند است که [برای کسی که ثبات ورزد و از فتنه (امتحان) سالم خلاص شود] پاداش عظیم تنها نزد او هست

- ترجمه سلطانی

و بدانید جز این نیست که اموال شما و اولاد شما به عنوان آزمایش هستند و همانا خداوند است که پاداش بزرگ تنها نزد او هست

- ترجمه راستین

و محققا بدانید که شما را اموال و فرزندان، فتنه و ابتلایی بیش نیست و در حقیقت اجر عظیم نزد خداست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٢٩ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَانًا وَيُكَفِّرْ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

ای کسانی که [با ایمان عامّ] ایمان آورده‌اید اگر [در مخالفت کردن با رسول (ص)] از خداوند پروا کنید برای شما فرقان [نور فرق دهنده بین حقّ و باطل و همان نور ولایت] قرار می‌دهد و بدی‌های شما [که همان حدود ظلمانیّت و تعیّنات هستند که همان مَساوی (نواقص) انسان هستند که محتاج به تعمّل (سختکوشی) در زوال هستند] را از شما می‌پوشاند و بر شما می‌آمرزد و خداوند دارای فضل بزرگ است [و بر شما تفضّل می‌کند]

- ترجمه سلطانی

ای کسانی که ایمان آورده‌اید اگر از خداوند پروا کنید برای شما فرقان (فرق دهنده) قرار می‌دهد و بدی‌های شما را از شما می‌پوشاند و بر شما می‌آمرزد و خداوند دارای برتری بزرگ است

- ترجمه راستین

ای اهل ایمان، اگر خدا ترس و پرهیزکار شوید خدا به شما فرقان بخشد (یعنی دیده بصیرت دهد تا به نور باطن حق را از باطل فرق گذارید) و گناهان شما را بپوشاند و شما را بیامرزد، که خدا دارای فضل و رحمت بزرگ است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٠ وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ

و [به یاد آور یا یادآوری کن] آنوقتی را که کسانی که کفر ورزیده‌اند [قریش در دار النّدوه اجتماع و مشورت کردند و رأیشان را به اتّفاق بر قتل او (ص) اجماع نمودند تا از هر قبیله‌ای شخصی باشد و خونش را بر قبایل متفرّق کنند و قصاص بر بنی هاشم میسّر نشود] به تو مکر کردند تا تو را [با حبس کردن] ثابت نگهدارند یا تو را بکشند یا تو را اخراج کنند و مکر می‌کنند و خداوند مکر می‌کند و خداوند [از حیثی که اطلاع بر سبب اخذ او بر غایت خفای آن ممکن نمی‌شود و از حیثی که مقصود از مکر او تخلّف نمی‌شود] بهترین مکر کنندگان است

- ترجمه سلطانی

و (به یاد آور) آنوقتی را که به تو مکر کردند کسانی که کفر ورزیده‌اند تا تو را ثابت نگهدارند یا تو را بکشند یا تو را اخراج کنند و مکر می‌کنند و خداوند مکر می‌کند و خداوند بهترین مکر کنندگان است

- ترجمه راستین

و (به یاد آر) وقتی که کافران با تو مکر می‌کردند تا تو را به بند کشند یا به قتل رسانند یا از شهر بیرون کنند، و آنها (با تو) مکر می‌کنند خدا هم (با آنها) مکر می‌کند و خدا بهتر از هر کس مکر تواند کرد.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣١ وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَذَا إِنْ هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

و وقتی که آیات ما بر آنها خوانده می‌شود [از روی استهزاء] می‌گویند که شنیده‌ایم اگر بخواهیم البتّه مثل این را می‌گوییم که اینها جز اساطیر (افسانه‌های) پیشینیان نیست

- ترجمه سلطانی

و وقتی که آیات ما بر آنها خوانده می‌شود می‌گویند که شنیده‌ایم اگر بخواهیم البتّه مثل این را می‌گوییم که اینها جز اساطیر پیشینیان نیست

- ترجمه راستین

و چون بر آنان آیات ما تلاوت شود گویند: شنیدیم، اگر ما هم می‌خواستیم مانند آن می‌گفتیم، این چیزی جز افسانه پیشینیان نیست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٢ وَإِذْ قَالُوا اللَّهُمَّ إِن كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

و [به یاد آور] آنوقتی را که گفتند خدایا اگر این همان حقّ از نزد تو می‌باشد پس از آسمان بر ما سنگ ببار یا عذابی دردناک به ما بیاور

- ترجمه سلطانی

و (به یاد آور) آنوقتی را که گفتند خدایا اگر این همان حقّ از نزد تو می‌باشد پس از آسمان بر ما سنگ ببار یا عذابی دردناک به ما بیاور

- ترجمه راستین

و آن‌گاه که گفتند: خدایا اگر این قرآن به راستی بر حق و از جانب توست پس یا بر سرمان سنگهایی از آسمان ببار یا ما را به عذابی دردناک گرفتار ساز!

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٣ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ

و [هیچگاه] خداوند را نبوَد که آنها را عذاب کند و (در حالی که) تو در میان آنها هستی و معذّب کردن آنها بر خداوند نباشد و (در حالی که) آنها استغفار می‌کنند

- ترجمه سلطانی

و خداوند را نباشد تا آنها را عذاب کند و (در حالی که) تو در میان آنها هستی و معذّب کردن آنها بر خداوند نباشد و (در حالی که) آنها استغفار می‌کنند

- ترجمه راستین

ولی خدا تا تو (پیغمبر رحمت) در میان آنها هستی آنان را عذاب نخواهد کرد و نیز مادامی که به درگاه خدا توبه و استغفار کنند باز خدا آنها را عذاب نکند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٤ وَمَا لَهُمْ أَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَهُمْ يَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوا أَوْلِيَاءَهُ إِنْ أَوْلِيَاؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

و آنها چه دارند که خداوند آنها را عذاب نکند [یعنی مهلت دادن خداوند به آنها به عنوان سبب از خود آنها نیست، بلکه استحقاق عذاب جز از قِبل خودشان نیست] و (حال آنکه) آنها [مردم را] از مسجد الحرام منع می‌کنند و (در حالی که) متولّیان آن نمی‌باشند که متولّیان آن جز تقوا پیشگان [با تقوای عام یا خاص] نیستند و لکن اکثر آنان [معنی ولایت بیت را] نمی‌دانند [و اینکه ولایت بیت مخصوص به کسی است که از شرک و اتّباع نفس و هوای آن تقوا پیشه کند]

- ترجمه سلطانی

و آنها چه دارند که خداوند آنها را عذاب نکند و (حال آنکه) آنها از مسجد الحرام منع می‌کنند و (در حالی که) متولّیان آن نمی‌باشند که متولّیان آن جز تقوا پیشگان نیستند و لکن اکثر آنان نمی‌دانند

- ترجمه راستین

و آنها چه کردند که خدا عذابشان نکند؟! در صورتی که راه مسجد الحرام را (به روی بندگان خدا) می‌بندند و آنها سرپرستان (شایسته تولیت) آن نیستند، سرپرستان آن به جز اهل تقوا نباشند، لیکن اکثر مردم آگاه نیستند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٥ وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِندَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ

و نماز آنها نزد بیت جز سوت زدن و کف زدن نبود پس [به قتل و اسارت در روز بدر یا به آتش در آخرت] عذاب را به آنچه که کفر می‌ورزیدید بچشید

- ترجمه سلطانی

و نماز آنها نزد بیت جز سوت زدن و کف زدن نبود پس بچشید عذاب را به آنچه که کفر می‌ورزیدید

- ترجمه راستین

و نماز آنها در خانه کعبه جز صفیر و کف‌زدنی (که خلق را از خانه خدا منع می‌کند) چیزی دیگر نیست، پس (در آخرت به آنها خطاب شود) بچشید طعم عذاب را به کیفر آنکه به خدا کافر بودید.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٦ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ

همانا کسانی که کفر ورزیده‌اند اموالشان را انفاق می‌کنند تا از راه خدا مانع شوند پس بزودی آن را انفاق خواهند کرد سپس [برای عدم عوض برای منفِق] حسرت بر آنها می‌باشد سپس [برای نقصان دارایی‌های آنها به سبب انفاق کردن ظاهراً و باطناً] مغلوب می‌شوند و کسانی که کفر ورزیده‌اند در جهنم حشر می‌شوند [یعنی همانطور که شغلشان انفاق برای صدّ است همچنین سلوک‌آنها جز به سوی جهنّم نیست، برای اینکه شغل آنها انفاق در سبیل طاغوت است پس سلوکشان بر سبیل طاغوت است و آن سبیل جهنّم است]

- ترجمه سلطانی

همانا کسانی که کفر ورزیده‌اند اموالشان را انفاق می‌کنند تا از راه خدا مانع شوند پس بزودی آن را انفاق خواهند کرد سپس حسرت بر آنها می‌باشد سپس مغلوب می‌شوند و کسانی که کفر ورزیده‌اند در جهنم حشر می‌شوند

- ترجمه راستین

کافران اموالشان را انفاق می‌کنند برای این مقصود که راه خدا را ببندند پس به زودی مالهایشان بر سر این خیال باطل برود و حسرتش بر دل آنها بماند و آن‌گاه مغلوب نیز خواهند شد، و کافران را به سوی جهنم جمعا رهسپار سازند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٧ لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعًا فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

تا خداوند خبیث را از پاک متمایز کند و بعضی خبیث را آن را بر بعضی قرار بدهد و آن را [برای ضیق سفل و عدم وسعت آن] جمیعاً متراکم می‌کند (دقیق شمرده شده قرار می‌دهد) و او را در جهنّم قرار می‌دهد آنان همان زیانکارانند

- ترجمه سلطانی

تا خداوند خبیث را از پاک متمایز کند و خبیث را بعضی از آن را بر بعضی قرار بدهد و آن را جمیعاً متراکم می‌کند و آن را در جهنّم قرار می‌دهد آنان همان زیانکارانند

- ترجمه راستین

تا آنکه خدا پلید را از پاکیزه جدا سازد و پلیدان را بعضی با بعضی دیگر درآمیزد و با هم گرد آورد آن‌گاه همه را در آتش دوزخ افکند، که آنها زیانکاران عالمند.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٨ قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُوا إِن يَنتَهُوا يُغْفَرْ لَهُم مَّا قَدْ سَلَفَ وَإِن يَعُودُوا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِينَ

به کسانی که [به خداوند یا به نبیّ (ص) یا به ولیّ (ع) یا به ولایت تکوینی] کفر ورزیده‌اند [قول مرا] بگو: اگر باز ایستند آنچه که گذشته است برای شما آمرزیده می‌شود و اگر [به آنچه از کفر و لوازم آن از دشمنی و جنگ با رسول (ص) که در آن بودند] برگردند پس همانا سنّت پیشینیان [که کفر ورزیدند و با پیامبرانشان (ع) دشمنی نمودند] گذشته است [و عقوبت آن بر آنها باقی می‌ماند]

- ترجمه سلطانی

به کسانی که کفر ورزیده‌اند بگو اگر باز ایستند آنچه که گذشته است برای شما آمرزیده می‌شود و اگر برگردند (به آنچه که از کفر در آن بودند) پس همانا سنّت پیشینیان گذشته است

- ترجمه راستین

(ای رسول ما) کافران را بگو که اگر (از کفر خود) دست کشیده و به راه ایمان بازآیند هر چه از پیش کرده‌اند بخشیده شود، و اگر باز (به کفر و عصیان) روی آرند سنّت الهی درباره پیشینیان درگذشته است (یعنی حکم ازلی بر این قرار گرفته که مؤمنان را عزیز و بهشتی کند و کافران را ذلیل و دوزخی گرداند).

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٣٩ وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ فَإِنِ انتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

و با آنان بجنگید تا آنکه فتنه‌ای (فسادی از شرک و لوازم آن) نباشد و دین کلّاً برای خداوند باشد پس اگر [از کفر] باز ایستند پس خداوند به آنچه [از بازایستادن و اسلام آوردن] که عمل می‌کنند بینا است [و آنها را بر حسب آن مجازات می‌کند]

- ترجمه سلطانی

و با آنان بجنگید تا آنکه فتنه‌ای نباشد و دین کلّاً برای خداوند باشد پس اگر باز ایستند پس خداوند به آنچه که عمل می‌کنند بینا است

- ترجمه راستین

و (ای مؤمنان) با کافران بجنگید تا دیگر فتنه و فسادی نماند و آیین همه دین خدا گردد، و چنانچه دست (از کفر) کشیدند خدا به اعمالشان بیناست.

- ترجمه الهی قمشه‌ای

٤٠ وَإِن تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

و اگر [از اسلام] روی گردانیدند پس [اندوهگین مشوید و از روی گردانیدن آنها ضیق صدر نیابید] بدانید که خداوند مولای شما است [متولیّ امور شما و تربیت شما] چه خوب مولائیست و چه خوب یاری کننده‌ای است

- ترجمه سلطانی

و اگر روی گردانیدند پس بدانید که خداوند مولای شما است چه خوب مولائیست و چه خوب یاری کننده‌ای است.

- ترجمه راستین

و اگر پشت کردند، پس بدانید که البته خدا یار شماست، که بهترین یار و بهترین یاور است.

- ترجمه الهی قمشه‌ای